ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ δῆθεν εὐλόγηση τῆς ἐπαναστάσεως στὴν Ἁγία Λαύρα Κύριε διευθυντά, Μετὰ τὸ δελτίο εἰδήσεων τῆς ET1 κατὰ τὴν ἑσπέρα τῆς 11/12/98 ἔγινε μία λιγόλογη ἀναφορὰ τοῦ δημοσιογράφου κ. Παπαδοπούλου στὸ ἀνα- φυὲν προσφάτως θέμα ὅτι οὔτε ἐξομολόγηση τῶν πρώτων Ἑλλήνων στρατιωτῶν ἔλαβε χώρα οὔτε εὐλόγηση τῶν ὅπλων τους στὴν μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἦλθε ὡς συνέχεια ἐκπομπῆς γενομένης στὸ «ΜΕΓΑ» ἐξ ἀφορμῆς βιβλίου ἐκδοθέντος πρό- σφατα στὴνΠάτρα.Τὸ θέμα τοῦτο εἶναι παλαιό, διότι ἀναφέρεται λεπτομερῶς στὰ ἀπομνημο- νεύματα τοῦ ἀγωνιστοῦ τῆς ἐπαναστάσεως Φω- τάκου, ἀλλὰ παρογκωνίσθηκε· προβλήθηκε τὸ πρῶτον ἀπὸ τὶς στῆλες τοῦ «Δαυλοῦ» στὸ τεῦχος 147, Μάρτιος 1994, σελ. 8633-8636, ὑπὸ τὸν τίτ- λο «Κρυφὸ Σχολειὸ – ἡ κακοποίηση τοῦ μύθου». Ἐγράφη δὲ τότε ὅτι, καθ’ ἃ ἀναφέρει ὁ Φωτά- κος, ὁ ἐπίσκοπος Παλαιῶν ΠατρῶνΓερμανὸς βρισκόταν ὅλες τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες στὴν Πάτρα καὶ ὅτι ἕνας τολμηρὸς Ἕλληνας, ὁ Σωτήρης Χα- ραλάμπης, εἰσῆλθε μὲ πενῆντα περίπου ἄνδρες στὴν κωμόπολη τῶν Καλαβρύτων καὶ τοὺς διέ- ταξε νὰ ρίξουν σποραδικοὺς πυροβολισμούς, σὰν νὰ πήγαιναν σὲ γάμο ἢ πανηγύρι. Τὸ γε- γονὸς ἐκεῖνο θορύβησε τοὺς Τούρκους τοὺς κα- τοικοῦντες στὴν κωμόπολη καὶ κλείσθηκαν στὰ σπίτια, μόλις δὲ ἦλθαν σὲ διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς ἐπαναστάτες, παρέδωσαν τὴν πόλη, παρα- δοθέντες καὶ οἱ ἴδιοι σ’ αὐτούς. Εἶναι δὲ γνω- στὸ ἀπὸ τὴν Ἱστορία τῆς Ἐπαναστάσεως – ὡς μηδόλως ἀναφερόμενον ὑπ’ αὐτῆς – ὅτι οὔτε στὴν πόλη τῶν Καλαμῶν, ἡ ὁποία κατελήφθη ἐπίσης κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, οὔτε σὲ ἄλλη πό- λη ἔλαβε χώρα πρὸ τῆς καταλήψεώς της εὐλογία τῶν ὅπλων, ἀλλ’ ἡ ἐλευθερία ἐξῆλθε, ὅπως λέγει ὁ ποιητής, «ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶνἙλλή- νων τὰ ἱερά». Ἡ παροῦσα ἀναφορὰ γίνεται γιὰ τὴν ἀποκα- τάσταση τῶν πραγμάτων ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἕναν ἄλλο λόγο: Γίνεται, γιὰ νὰ ὑπομνήσῃ τὴν ἀλήθεια αὐτὴ – καὶ πολλὲς ἄλλες – σ’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θέλουν τοὺς Ἕλληνες νὰ εἶναι ὑποχεί- ριοι δοξασιῶν, ποὺ ἀνήκουν πλέον στὸ παρελθὸν καὶ βοοῦν «τρομάρα»! σ’ ὅσους δὲν σκύψουν τὸν αὐχένα. Μετὰ τιμῆς Πᾶνος Τσίνας Ἐπίτιμος διευθυντὴς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης Ὁ Ἀπολλώνιος καὶ ὁ Διονυσιακὸς ἄνθρωπος Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Τὸ προεδρεῖο τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ἡνωμέ- νων Λακωνικῶν Σωματείων Ἀμερικῆς παρα- κολουθεῖ μὲ ἐνδιαφέρον τὰ διάφορα ἄρθρα τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ συγχαίρει ἐσᾶς καὶ τοὺς συνερ- γάτες σας διὰ τὶς ὡραῖες προσπάθειές σας. Εἴχα- με τὴν εὐκαιρία νὰ συναντηθοῦμε μὲ δύο συ- νεργάτες σας, τὸν κ. Κουβαλάκη καὶ τὸν κ. Μπεξῆ, ποὺ μᾶς ἔκαναν τὴν τιμὴ νὰ μᾶς ἐπι- σκεφθοῦν μαζὶ μὲ τὸν Γιάννη Φωτοδημητράκη (Ἰαπετὸ) εἰς τὰ γραφεῖα μας. Ἀκούσαμε ἐπίσης ἀπὸ ὡρισμένους ἀπὸ τοὺς συνεργάτες σας, συ- μπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ κ. Μαμανέα, νὰ ὁμι- λοῦν σὲ μία διάλεξη εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκη. Τὸ ἀφιέρωμά σας «Ὁ Χαμένος Διόνυσος» (τεῦχος 200-201) εἶναι μία ὡραία προσπάθεια. Προσω- πικὰ θὰ ἤθελα νὰ κάνω ὡρισμένες κριτικὲς πα- ρατηρήσεις γιὰ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. M. Μαμανέα καὶ νὰ προσφέρω μερικὲς σκέψεις γιὰ τὸ θαυ- μάσιο καὶ γενεσιουργὸ Ἀπολλώνιο καὶ Διονυ- σιακὸ φαινόμενο. [...]Σύμφωνα μὲ τὸν κ. Μαμανέα, ὁ Ἀπόλλων ἀντιπροσωπεύει τὸ συνειδητὸ καὶ λογικὸ μέρος μας καὶ δι’ αὐτοῦ ἀντιλαμβανόμεθα τὸν κόσμο ὅπως πραγματικὰ ὑφίσταται. Ὁ Διόνυσος, συ- νεχίζει, βάζει τὸ ἐγὼ στὶς ἐμπειρίες τῆς ζωῆς