ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Ἀφύπνιση Ὁμογένειας «Δὲν δυνάμεθα σήμερα νὰ δημιουργήσουμε τὴν πόλη, ὅμως δυνάμεθα νὰ δημιουργήσουμε τὸ ἔθνος - πόλιν» ἢ τὴν ἐθνόπολιν καὶ δυνάμεθα μὲ μὶα ἔξαρσι ἐκστάσεως καὶ ἡρωϊσμοῦ τὴν ὕστατη στιγμὴ τῆς καταποντίσεως στὸν κυκεῶνα τοῦ διεθνισμοῦ καὶ τῆς ἐξευτελίσεως τῶν ἀξιῶν νὰ σώσουμε τὸ ἔθνος μας. Χρειαζόμαστε ὅμως κίνησι ἐθνουσιασμένη ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ παιδεία μεταξιώσεως τῶν ἀξιῶν τοῦ ἔθνους μας. Ὑπάρχει λοιπὸν ὁ δρόμος καὶ ἡ ἐλπίδα γιὰ τὴν μεγαλουργία καὶ δύναμη τοῦ ἔθνους μας. Ξεκινάει ἀπὸ τὸ ὅραμα τῆς πόλεως, τὴν δημιουργία τῆς ἐθνοπόλεως καὶ μιὰ παιδεία ἀφιερωμένη στὴν μεταξίωση τῶν ἀξιῶν μας γιὰ τὴν ἀναγέννησι τῆς Ἑλλάδος ἢ τὸν ἐπανελληνισμὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ». Αὐτὰ ὑπεστήριξε μεταξὺ ἄλλων πολλῶν καὶ σημαντικῶν ὁ κ. Τιμολέων Κακοῦρος, πρόεδρος τῆς ἰσχυρῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ἡνωμένων Λακωνικῶν Σωματείων τῶν H.Π.A., σὲ ὁμιλία του μὲ θέμα την παιδεία, ποὺ ἔγινε στὸ «Κρητικὸ Σπίτι» τῆς N. Ὑόρκης στὶς 7 παρελθόντος Φεβρουαρίου. Καὶ πράγματι «ἐλπίζει» κανείς, ἀκούοντας τὶς ἰδέες αὐτές, νὰ ἐκφέρωνται ἀπὸ σημερινοὺς παράγοντες τῆς κρίσιμης γιὰ τὸν μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὁμογένειας τῆς Ἀμερικῆς – καὶ μάλιστα ὅταν εἴχαμε συνηθίσῃ γιὰ πολλὲς δεκαετίες νὰ βλέπουμε τοὺς Ἑλληνοαμερικανοὺς βυθισμένους στὸ λήθαργο τῆς ρωμιοσύνης καὶ στὴν πνευματικὴ δουλεία τοῦ ἰουδαιοχριστιανικοῦ βυζαντινισμοῦ. Ω. Ἱεροὶ αὐτοευνουχισμοὶ Ἔρχεται τὸ 2.000 καὶ πλησιάζει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου γιὰ πολλοστὴ φορά. Ἄλλοι προτιμοῦν τὴν προετοιμασία ὁμαδικῶν αὐτοκτονιῶν καὶ ἄλλοι αὐτοευνουχίζονται. Σ’ αὐτὸ τὸ τελευταῖο κατέφυγον καὶ τρεῖς νεαροὶ στὴν Βραζιλία, ποὺ ἐπέταξαν τὰ «ζωτικά τους ὄργανα» στὰ σκουπίδια καὶ ποὺ ἀντεμετώπισαν τὴν χλεύη. Κακόμοιροι Βραζιλιᾶνοι, δὲν γνωρίζουν οἱ ἄλλοι νὰ τιμοῦν τὸ μέγεθος τῆς θυσίας σας. Ἂν εἴχατε γεννηθῇ στὴν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολὴ» καὶ ἂν παράλληλα εἴχατε βάλει καὶ καμμία βόμβα στὰ μισητὰ ἀρχαιοελληνικὰ ἐρείπια, θὰ εἴχατε ἐξασφαλίσει αἰωνίαν μνημόνευσιν, ὅπως ὁ αὐτοευνουχισθεὶς Ὠριγένης. Ἂν ἐζούσατε στὸ Βυζάντιο, σίγουρα ἄλλοι ἀπὸ σᾶς θὰ εἴχατε γίνει πρωθυπουργοί, ὅπως ὁ Εὐτρόπιος καὶ ὁ Ρουφῖνος καὶ ἄλλοι στρατηγοί, ὅπως ὁ Ναρσῆς. Ἀντ’ αὐτῶν, πτωχοὶ Βραζιλιᾶνοι, εἰσεπράξατε τὴν χλεύην. Πάει, ἐχάλασε ὁ κόσμος· οἱ θυσίες πλέον δὲν ἀναγνωρίζονται. Οὔτε οἱ νέοι ἐξορκισμοὶ τοῦ Βατικανοῦ θὰ τὸν σώσουν οὔτε τὰ ἐρωτηματολόγια τοῦ Χριστόδουλου. Ὀσμὴ ἑλληνικὴ ἀναδύεται, φεῦ! A.K. Ἡ ἐκδίκηση τῆς δασείας Στὸ λεξικὸ Μπαμπινιώτη διαβάζουμε: «ἐπί(ὡς α´ συνθετ.): ἐπ-, πρὸ φωνήεντος (π.χ. ἐπ-αγγέλλομαι, ἔπ-οικος)· ἐφ- πρὸ δασυνομένου φωνήεντος (π.χ. ἐφ-ευρί-