ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Ἀφύπνιση Ὁμογένειας «Δὲν δυνάμεθα σήμερα νὰ δημιουργήσουμε τὴν πόλη, ὅμως δυνάμεθα νὰ δη- μιουργήσουμε τὸ ἔθνος - πόλιν» ἢ τὴν ἐθνόπολιν καὶ δυνάμεθα μὲ μὶα ἔξαρσι ἐκστάσεως καὶ ἡρωϊσμοῦ τὴν ὕστατη στιγμὴ τῆς καταποντίσεως στὸν κυκεῶνα τοῦ διεθνισμοῦ καὶ τῆς ἐξευτελίσεως τῶν ἀξιῶν νὰ σώσουμε τὸ ἔθνος μας. Χρει- αζόμαστε ὅμως κίνησι ἐθνουσιασμένη ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ παιδεία μεταξιώσεως τῶν ἀξιῶν τοῦ ἔθνους μας. Ὑπάρχει λοιπὸν ὁ δρόμος καὶ ἡ ἐλπίδα γιὰ τὴν με- γαλουργία καὶ δύναμη τοῦ ἔθνους μας. Ξεκινάει ἀπὸ τὸ ὅραμα τῆς πόλεως, τὴν δημιουργία τῆς ἐθνοπόλεως καὶ μιὰ παιδεία ἀφιερωμένη στὴν μεταξίωση τῶν ἀξιῶν μας γιὰ τὴν ἀναγέννησι τῆς Ἑλλάδος ἢ τὸν ἐπανελληνισμὸ τοῦ Ἑλληνι- σμοῦ». Αὐτὰ ὑπεστήριξε μεταξὺ ἄλλων πολλῶν καὶ σημαντικῶν ὁ κ. Τιμολέων Κα- κοῦρος, πρόεδρος τῆς ἰσχυρῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ἡνωμένων Λακωνικῶν Σω- ματείων τῶν H.Π.A., σὲ ὁμιλία του μὲ θέμα την παιδεία, ποὺ ἔγινε στὸ «Κρητικὸ Σπίτι» τῆς N. Ὑόρκης στὶς 7 παρελθόντος Φεβρουαρίου. Καὶ πράγματι «ἐλπί- ζει» κανείς, ἀκούοντας τὶς ἰδέες αὐτές, νὰ ἐκφέρωνται ἀπὸ σημερινοὺς παρά- γοντες τῆς κρίσιμης γιὰ τὸν μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὁμογένειας τῆς Ἀμερικῆς – καὶ μάλιστα ὅταν εἴχαμε συνηθίσῃ γιὰ πολλὲς δεκαετίες νὰ βλέπουμε τοὺς Ἑλληνοαμερικανοὺς βυθισμένους στὸ λήθαργο τῆς ρωμιοσύνης καὶ στὴν πνευ- ματικὴ δουλεία τοῦ ἰουδαιοχριστιανικοῦ βυζαντινισμοῦ. Ω. Ἱεροὶ αὐτοευνουχισμοὶ Ἔρχεται τὸ 2.000 καὶ πλησιάζει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου γιὰ πολλοστὴ φορά. Ἄλλοι προτιμοῦν τὴν προετοιμασία ὁμαδικῶν αὐτοκτονιῶν καὶ ἄλλοι αὐτοευ- νουχίζονται. Σ’ αὐτὸ τὸ τελευταῖο κατέφυγον καὶ τρεῖς νεαροὶ στὴν Βραζιλία, ποὺ ἐπέταξαν τὰ «ζωτικά τους ὄργανα» στὰ σκουπίδια καὶ ποὺ ἀντεμετώπισαν τὴν χλεύη. Κακόμοιροι Βραζιλιᾶνοι, δὲν γνωρίζουν οἱ ἄλλοι νὰ τιμοῦν τὸ μέγε- θος τῆς θυσίας σας. Ἂν εἴχατε γεννηθῇ στὴν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολὴ» καὶ ἂν πα- ράλληλα εἴχατε βάλει καὶ καμμία βόμβα στὰ μισητὰ ἀρχαιοελληνικὰ ἐρείπια, θὰ εἴχατε ἐξασφαλίσει αἰωνίαν μνημόνευσιν, ὅπως ὁ αὐτοευνουχισθεὶς Ὠριγέ- νης. Ἂν ἐζούσατε στὸ Βυζάντιο, σίγουρα ἄλλοι ἀπὸ σᾶς θὰ εἴχατε γίνει πρω- θυπουργοί, ὅπως ὁ Εὐτρόπιος καὶ ὁ Ρουφῖνος καὶ ἄλλοι στρατηγοί, ὅπως ὁ Ναρ- σῆς. Ἀντ’ αὐτῶν, πτωχοὶ Βραζιλιᾶνοι, εἰσεπράξατε τὴν χλεύην. Πάει, ἐχάλασε ὁ κόσμος· οἱ θυσίες πλέον δὲν ἀναγνωρίζονται. Οὔτε οἱ νέοι ἐξορκισμοὶ τοῦ Βα- τικανοῦ θὰ τὸν σώσουν οὔτε τὰ ἐρωτηματολόγια τοῦ Χριστόδουλου. Ὀσμὴ ἑλλη- νικὴ ἀναδύεται, φεῦ! A.K. Ἡ ἐκδίκηση τῆς δασείας Στὸ λεξικὸ Μπαμπινιώτη διαβάζουμε: «ἐπί(ὡς α´ συνθετ.): ἐπ-, πρὸ φωνήεντος (π.χ. ἐπ-αγγέλλομαι, ἔπ-οικος)· ἐφ- πρὸ δασυνομένου φωνήεντος (π.χ. ἐφ-ευρί-