ΓΕΛΟΡΑΜΑ Σέξυ σύμβολα χαναανικῆς γραφῆς Εἶναι ἀπερίγραπτη ἡ χαρά μου, ὅταν διαβάζω σ’ ἐφημερίδες ἢ περιοδικὰ ἀνακοινώσεις γιὰ νέες ἀρχαιολογικὲς ἀνακαλύψεις σὲ διάφορα ἐκτὸς Ἑλλάδος σημεῖα τοῦ Κόσμου. Ἐνθουσιάζομαι ἰδιαίτερα, ὅταν αὐτὲς οἱ νέες ἀνακαλύψεις καταρρίπτουν ἀνάλογες ἑλληνικές. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἶχε τρέξει ἡ χαρὰ ἀπὸ τὶς περισκελίδες (κοινῶς μπατζάκια), ὅταν ἀνεκοινώθη, ὅτι εἶχαν εὑρεθῆ παλαιότερα ἐρείπια τῆς Ἱεριχοῦς ὀλίγον καιρὸν μετὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῆς Χοιροκιτίας στὴν Κύπρο, ποὺ πρὸς στιγμὴν ἐθεωρήθη ἡ ἀρχαιοτέρα πόλις τοῦ κόσμου. Αὐτὸ σὲ ἁπλᾶ νεοελληνικὰ σημαίνει, ὅτι “κατουρήθηκα ἀπὸ τὴν χαρά μου», γιατὶ οἱ Ἕλληνες ἐταπώθησαν ἄλλη μία φορά. Αὐτὸ ἔλλειψε, νὰ προηγῆται ἡ ἑλληνὶς γῆ χρονικὰ τῆς εὐλογημένης ἀπὸ τὸν Γιαχβὲ γῆς. Ἔτσι ὑγρὰ ἔτρεξαν στὶς παρειές μου (ἐννοεῖται καὶ στὰ μπατζάκια μου), ὅταν ἐδιάβασα τὴν 3ην Μαρτίου 1999 στὴν ἐξαίρετη «Ἐλευθεροτυπία» τοῦ υἱοῦ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν ἰῶν, τὴν συνέντευξιν (τὴν βαρυσημαντότατη συνέντευξιν) τῆς ἐξαιρέτου συναδέλφου κ. Denise Schmandt (ποιός εἶπε, ὅτι οἱ βάρβαροι ἀπεχθάνονται τὰ φωνήεντα καὶ χρησιμοποιοῦν σύμφωνα;) – Besserat. Ὀλίγον διάστημα μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ Γ. Χουρμουζιάδη, ὅτι ἡ πινακίδα τοῦ Δισπηλιοῦ εἶναι τοῦ 5.200 π.X., καὶ τοῦ Σάμψων (χαράμι ἐπῆγε τ’ ὄνομα), ὅτι εὗρε ἐνεπίγραφα ὄστρακα τοῦ 6.000 π.X., ἔρχεται ἡ καλή μου συνάδελφος Schmandt - Besserat καὶ ἀνακοινώνει, ὅτι μὲ βάσιν τὶς νέες ἀνακαλύψεις της οἱ ρίζες τῆς γραφῆς τοποθετοῦνται στὸ 8.000 π.X. Καὶ νὰ λείπῃ ἡ ἀνόητη ἐρώτησις “ποῦ;». Μὰ φυσικὰ στὴν εὐλογημένη ἀπὸ τὸν Γιαχβὲ γῆ, τὴν ρέουσα μέλι καὶ γάλα γῆν Χαναάν, τοὺς Ἁγίους Τόπους τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν (τῶν Ἑλλήνων) Ἀβραάμ, Ἰσαάκ καὶ Ἰακώβ. Ἔ, καὶ σᾶς ἐρωτῶ κι ἐγὼ μὲ τὴν σειρά μου: εἶναι νὰ μὴν κατουρηθῶ ἀπὸ τὴν χαρά μου; Καὶ ὅπως λέει καὶ ἡ παροιμία, «θέλει ἡ πουτάνα νὰ κρυφτῇ, ἀλλὰ δὲν τὴν ἀφήνει ἡ χαρά της». Ἕνα μονάχα μ’ ἔχει ἐκνευρίσει στὸ δημοσίευμα. Ἐνῷ γράφεται, ὅτι οἱ ρίζες τῆς Χαναανικῆς γραφῆς χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸ 8.000 π.X., οἱ λεζάντες στὶς φωτογραφίες γράφουν 3.300 π.X. καὶ 3.100 π.X. Προφανῶς θὰ πρόκειται γιὰ τυπογραφικὴ ἀβλεψία. Στὸ κάτω κάτω τῆς γραφῆς δικό μας τὸ χαρτί, δικό μας τὸ στυλό, ὅ,τι θέλουμε γράφουμε. Ἐγὼ ἤδη τὸ ἔχω διορθώσει σὲ 8.300 π.X. καὶ 8.100 π.X. Ἄλλωστε τὸ 8 ὁμοιάζει τοῦ 3· μία γραμμούλα λείπει. Καὶ δὲν θέλω εἰρωνικὰ χαμόγελα· τὸ λέω σοβαρότατα. Ἂν καὶ τὸ εἰρωνικό σας χαμόγελο προβλέπω νὰ ὀφείλεται στὴν ἀντίληψίν σας, ὅτι αὐτὰ τὰ σβωλαράκια ἀπὸ πηλὸ τῶν φωτογραφιῶν δὲν εἶναι γραφή. Νὰ λείπουν τὰ σχόλια. Τὸ δισέλιδο στὴν ἐφημερίδα ἔχει τίτλο «Ἐπιστήμη» καὶ ὄχι «Ἐπιστημονικὴ φαντασία». Ἄρα ὅ,τι γράφεται σ’ αὐτὸ εἶναι ἄκρως ἐπιστημονικὰ τεκμηριωμένο. Ἐξ ἄλλου, ἂν θέλετε, ρωτῆστε καὶ τὸν πλέον ἁρμόδιο: τὸν κ. Μπαμπινιώτη. Μόνον μὴ τὸν πλησιάσετε πολὺ κοντά, γιατὶ πιθανῶς νὰ εἶναι