HH KK II NN HH ΣΣ II ΣΣ TT ΩΩ NN II ΔΔ EE ΩΩ NN Σ. ΔΩΡΙΚΟΣ - K. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ, Οἱ Ἴνκα μιλοῦσαν Ἑλληνικὰ Οἱ Ἱσπανοὶ χρονικογράφοι τοῦ 16ου αἰώνα διέσωσαν ἀπὸ τὴν παράδοση τῶν Ἴνκα τὸν θρῦλο τοῦ λευκοῦ θεοῦ - προγόνου, ποὺ ἦρθε ἀπ’ τὸν ὠκεανὸ τῆς ἀνατολῆς φέρνοντας στὴν Ἀμερικὴ τὸν πολιτισμό. Ὁ θρῦλος αὐτὸς ἐπιβεβαιώνεται ἀπ’ τὰ ἀρχαιολογικὰ κατάλοιπα ποὺ βρίσκονται διάσπαρτα στὴν περιοχὴ τοῦ Περοῦ: τείχη καὶ κτήρια μὲ κυκλώπεια, μινωϊκή, μυκηναϊκὴ τοιχοδομή, θέατρα, διπελέκεις, σβάστικες, μινωϊκὰ σύμβολα καθὼς καὶ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐπιγραφῶν γραμμικῆς γραφῆς A´. Ἐντυπωσιακώτερο ὅμως τεκμήριο τῆς παρουσίας τῶν Ἑλλήνων στὴν Νότια Ἀμερικὴ κατὰ τὸ ἀπώτατο παρελθὸν ἀποτελεῖ ἡ γλῶσσα τῶν Ἴνκα. Οἱ συγγραφεῖς τοῦ παρόντος ἔργου παραθέτουν 850 περίπου λέξεις τῆς γλώσσας τῶν Κέτσουα (προγόνου φυλῆς τῶν Ἴνκα), οἱ ὁποῖες ἕλκουν καθαρὰ τὴν προέλευσή τους ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Καὶ μάλιστα κατὰ παρόμοιο τρόπο μὲ ἐκεῖνον τῆς γλώσσας τῶν κατοίκων τῶν νήσων τοῦ Εἰρηνικοῦ Ὠκεανοῦ (δὲς «Δαυλός», τεύχη 169, 170). Ἡ ἐτυμολογική, φωνολογικὴ καὶ σημασιολογικὴ ἀνάλυση ποὺ ἐπιχειροῦν εἶναι ἰδιαίτερα ἐπίπονη, ἀφοῦ ἡ συγγένεια καὶ συχνὰ ἡ ὁμοιότητα μεταξὺ τῶν δύο γλωσσῶν ἐντοπίζεται σὲ πρώιμο στάδιο τῆς ἑλληνικῆς, πρᾶγμα ποὺ ἀπαιτεῖ καλὴ γνώση τῶν ὁμηρικῶν τύπων καὶ τῆς δωρικῆς διαλέκτου, τὴν ὁποία καὶ διαθέτουν οἱ δύο συγγραφεῖς. Ἡ προσαρμογὴ τῆς ἑλληνικῆς στὶς φωνητικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν φυλῶν αὐτῶν, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου καὶ τὴν ἀπομόνωση, ἐπέφεραν πολυποίκιλες μεταλλαγές, τὶς ὁποῖες ὅμως τὸ ἔμπειρο μάτι τῶν δύο ἐρευνητῶν εὔκολα συλλαμβάνει καὶ ἐξηγεῖ. Μερικὰ παραδείγματα: churi = κόρη, china = γύνα - γυνή, mama = μήτηρ, hua = υἱός, hatana = χιτώνας, wayra = ἀήρ, ἀέρας, chiri = κρύος καὶ ἄλλα ἀκόμη ὁμιλητικώτερα. Παν. Λ. Κουβαλάκης Ἡ ἑλληνικὴ μουσικὴ στὸν κόσμο Γιὰ τὴν κατάσταση στὸν ἑλληνικὸ ἀλλὰ καὶ διεθνῆ μουσικὸ χῶρο ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσουμε μὲ τὸν ὁμογενῆ μουσικοσυνθέτη κ. Ἀλέξανδρο Χαχάλη, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν τελευταία εἰκοσαετία ζῇ καὶ δημιουργεῖ στὴν Νέα Ὑόρκη, μία πόλη «χωνευτήριο» ἑτεροκλήτων πολιτιστικῶν στοιχείων καὶ συνακόλουθα μουσικῶν ἀκουσμάτων, ὅπου ἡ ἐμπειρία ποὺ ἀποκτᾷ κανεὶς καὶ ἡ ὀρθὴ ἀξιολόγησή της εἶναι ἕνας δόκιμος «δρόμος» γιὰ τὴν ἐξαγωγὴ ἀσφαλῶν συμπερασμάτων. Τὰ συμπεράσματα αὐτὰ ἐκτίθενται παρακάτω καὶ προκύπτουν ἀπὸ τὶς ἐνδιαφέρουσες πληροφορίες ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ συνθέτης, ὅταν πρόσφατα ἐπισκέφθηκε τὴν Ἀθήνα καὶ μιλήσαμε γύρω ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ καὶ ξένη μουσική. ❶ Ἡ ἀπήχηση τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς στὶς χῶρες τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἰδι-