Διεθνο-εθνικιστικὲς σφαγές Ἢ ἀπό ἀέρος συντριδἠ τῶν Σέρδων ἐθνικιστῶν ἀπὸ τὴν Αιεθνή ᾿Εξουσία, διότι δὲν ὑποτάσσονταν στόν ...διεθνισμό της καὶ ἡ ἀπὸ ἐδάφους σχεδὸν ὁλοκληρωτιρὴ) ἐχμηδένιση τῆς πολυάνθρωπης ἀλδανόφωνης πλειονότητας τοῦ Κοσσυφοπε- δίου ἀπὸ τοὺς Σέρδους, διότι δὲν ὑπετάσσετο στόν ...ἐθνικι- σμό τους, ἐγείρει ἕνα φρικτὸ ἐρώτημα: Σὲ τί διαφέρει ὁ διε- θνισμὸς ἀπὸ τὸν ἐθνικισμό; Πρώτιστα πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ, ὅτι ὁ διεθνισμὸς δὲν ταυ- τίξεται μὲ τὴν πανανθρώπινη παγκοσμιότητα, ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὴν ἐκτροπή της, τὴν ἀρρώστια της: ὅπως καὶ ὁ ἐθνικισμὸς δὲν ταυτίξεται μὲ τὴν εὐγενῆ ἱστορικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἔννοια τῆς ἐθνότητας, τοῦ ἔθνους, ἀλλ᾽ ἐπίσης ἀποτελεῖ τὴν ἐκτροπή της, τὴν ἀρρώστια της. “Ὅταν λοιπὸν οἱ διεθνιστὲς κατακρεουρ- γοῦν τοὺς ἐθνικιστές, δὲν τὸ πράττουν χάριν τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ὡς συνόλου, ἀλλὰ χάριν τοῦ διεθνοῦς ἐξουσιασμοῦ, τοῦ ὁποίου εἶναι οἱ στυλοδάτες: καὶ ὅταν οἱ ἐθνικιστὲς ἐκμη δενί- ζουν τοὺς ἀλλοεθνεῖς (καὶ ἀλλοθρήσκους), δὲν τὸ πράττουν χάριν τοῦ ἔθνους των ἀλλά χάριν τοῦ ἐθνικιστικοῦ ἐξουσια- σμοῦ, τὸν ὁποῖο νέμονται. Επομένως ὃ κοινὸς παρονομαστὴς τοῦ διεθνισμοῦ καὶ τοῦ ἐθνικισμοῦ εἶναι ὁ ἐξουσιασμός. Οἱ ἰδεολογίες καὶ οἱ λέξεις-ἔννοιες τοῦ «ἐθνικισμοῦ» καὶ τοῦ «διεθνισμοῦ» --τῶν δύο αὐτῶν ὄψεων τοῦ ἐξουσιαστικοῦ νοµίσµατος- εἶναι εὑρήματα καὶ πρακτικὲς τῶν τελευταίων 200 περίπου ἐτῶν. ᾿Εμφανίσθηκαν ὡς δίδυμα τέκνα τοῦ Αστο- καπιταλομαρξισμοῦ, τοῦ γεννήματος αὐτοῦ τῆς ἐξουσιαστικῆς σκέψεως καὶ ἐπιδιώνουν ἕως σήµερα μὲ διάφορα πρόσωπα. (Ὁ διεθνισμὸς πάντως εἶχε κάνει τὴν ἐμφάνισίν του καὶ πα- λαιότερα, μὲ τὴν γέννησιν τοῦ Χριστιανισμοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος... οὐδὲ” Ελλη ν...», τὰ δὲ «ἔθνη» καὶ οἱ «ἐθνι- χοὶ» ἐξωρκίσθηκαν στὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον). Στὴν ἀρχαιότητα οἱ ἐκτροπὲς αὐτὲς ἦσαν ἀνύπαρμτες ἀκόμη καὶ ὡς λέξεις. Γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἡ ἔννοια ἔθνος (Ξ«ἡμετέρα παίδευσις») ἦταν ὅ,τι σπουδαιότερο ὑπάρχει στὶς ἀνθρώπινες ὁμάδες, ἀφοῦ ἐσή- μαινε τὴν μήτρα πολιτισμοῦ, ἡ δὲ ἔννοια τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ὡς συνόλου ἦταν σταθερὸ σημεῖον ἀναφορᾶς τῆς ἀντι- »