ΕΠΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛ(ΣΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΟΝ Τὸ ἐπίθετο «θόρειος) εἶναι γεωγραφικὸς ἢ πολιτικὸς ὅρος; ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ἡροδότου Ι6, 106 75 Αθήνα Θέμα: "Αρθρο σελίδας 12843 μὲ τίτλο: «Ἕνα “Μουσεῖο Κύπρου” στὶς ΗΠΑ» τῆς Νάνσυ Μπίσκα, τοῦ ὑπ ̓ ἀρ. τεύχους 205, Ἰανουάριος 1999. Μὲ ἔκπληξη παρατηρήσαμμε, ὅτι στὸ ἐν θέματι ἄρθρο ποὺ Φιλοξενεῖ τὸ χαθόλα καταξιωμένο ἔντυπό σας ἀφέθηχε νὰ διεισδύσῃ χαρακτηρισμὸς τῶν χατεχομένων ἀπὸ στρατιωτικὲς τουρκικὲς δυνάμεις περιοχῶν τῆς Κυπριακῆς Δημοχρατίας, ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὶς προσπάθειες τῆς” Αγχυρας γιὰ διάόθρωση τῆς κρατικῆς μας ὑπόστασης, καθότι ὁ χαρακτηρισμὸς «Βόρειος» Κύπρος μὲ χεφαλαῖο τὸ γράμμα δῆτα δὲν εἶναι γεωγραφικὸς προσδιορισμός. Διαθάσαμε τὸ ἄρθρο-συνέντευξη ποὺ παρεχώρησε ὁ δραστήριος στὸ ἐθνικό μας θέμα ὁμογενῆς Τάκης Κρίστ στὸ πλαίσιο παρουσίασης τοῦ Μουσείου τῆς Κύπρου στὴ Β. Καρολίνα τῶν ΗΠΑ καὶ τὸ θρήχαμε χαθόλα ἀξιόλογο γιὰ τὴν προσέγγιση ποὺ ἐπιχειρεῖ σὲ μία σημαντικὴ πτυχή τοῦ Κυπριακοῦ προθλήματος, αὐτὴν τῆς πολιτιστικῆς λαφυραγωγίας ποὺ συντελεῖται στὰ κατεχόμενα. Μοναδικὸ ψεγάδι στὴν ὅλη παρουσίαση ἡ ἀναφορὰ σὲ «Βόρεια» Κύπρο, τόσο στὸ ἐξώφυλλο τοῦ περιοδικοῦ σας ὅσο καὶ στὶς λεξάντες τῶν φωτογραφιῶν στὶς σελίδες 12843 καὶ 12846. Γιὰ τὰ περιστατικὰ γύρω ἀπὸ τὴν τουρχικὴ εἰσθολῆ τοῦ 1974 στὴν Κύπρο καὶ Οἱ λέξεις ἱστοροῦν τὶ ἐσήμαινε «Ἕλλην» Μὲ ἀφορμὴ τὸ θαυμάσιο ἄρθρο τοῦ συνεργάτη σας κ. Κων. Κουτρουδέλη «Ἕξι δείγματα μετακατακλνσμμιαίων γραφῶν» καὶ εἰδικὰ τὴν ἀναφορά του στὴν χαταγωγὴ τῶν Ελλήνων καταθέτω τὴν ἄποψή μου ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἑλ-λάς. Λᾶς, «γῆ τοῦ "Ελ», τοῦ θοσκοῦ ἢ «γῆ τοῦ φωτός», τοῦ ἡλίου ἢ «γῆ ἐκείνων ποὺ λάτρευαν τὸν ἥλιο ὡς θεότητα» ἢ ἀκόμη «γῆ τῶν κυνηγῶν ἢ τῶν πολεμιστῶν ἢ τῶν ναυμάχων» καὶ χυριάρχων τοῦ Αἰγαίου. 1. Ἢ ῥίξα «σαλ»» στὴν ἑλληνικὴ τόσο στὶς πρώιμες ὅσο καὶ τὶς ἀπώτερες διαλέκτους της δίνει λέξεις, ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν κίνηση, τὴν ἀναταραχή, τὸ φούσκωμα, τὸ ἐξόγκωμα, τὴν ἁρμύρα, ἀλλὰ καὶ τὴν δοή, τὴν φασαρία. Σ-άλ-ς -» ἅλς στὴν ἰωνικὴ τοῦ “Ομήρου ἢ σαλ-ισσὸς -» σάλασσα -5» θάλασσα, τὸ ταραγμένο, τὸ φουσκωμένο ἢ τὸ ἁρμυρὸ νερὸ ἢ τὸ νερὸ ποὺ κάνει θόρυόδο. Στὴν ἰταλική, γέννημα τῆς λατινικῆς-αἰολικῆς διαλέκτου, ἀπαντᾶμε: δα[-ε τὸ ἁλάτι, ςαἴ-δα τὸ ἀνακάτεμα, 5ςα[-1ο τὸ πήδημα. ̓Ανάλογες λέξεις ἀπαντᾶμε στὶς γερμανικὲς καὶ ἄλλες διαλέκτους τῆς ἐλληνικῆς.