Ἦθος πανεπιστημιακοῦ «ταγοῦ» Στὶς σελίδες τοῦ «Δ» ἔχουν κατ’ ἐπανάληψη παρουσιαστῆ πρόσωπα καὶ πράγματα, ποὺ σχετίζονται ἄμεσα μὲ τὴν κατάσταση στὴν Ἀνώτατη Παιδεία τοῦ Ἑλλαδικοῦ Κράτους καθὼς καὶ μὲ τὸ ποιὸν τῶν πανεπιστημιακῶν μας ταγῶν, ποὺ προκαλοῦν δυσάρεστη ἐντύπωση ἂν ὄχι καὶ ὀργὴ ἀκόμη καὶ στοὺς πλέον καλοπίστους. Οἱ παλαιότεροι ἀναγνῶστες τοῦ Περιοδικοῦ θὰ θυμοῦνται τὴ «συνέντευξη» στὸ «Δαυλὸ» τοῦ καθηγητοῦ τῆς Προϊστορικῆς Ἀρχαιολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Χρήστου Ντούμα (τεῦχ. 171, σελ. 10324), τὸ περιεχόμενο τῆς ὁποίας δὲν ἦταν τίποτε ἄλλο παρὰ ὑβριστικοὶ χαρακτηρισμοὶ κατὰ τοῦ «Δ», ὑπεκφυγὲς ἐνώπιον τῆς ἐπιστημονικῆς ἀληθείας, συκοφαντικὰ ὑπονοούμενα γιὰ τὴν ἀξιοπιστία τοῦ Περιοδικοῦ, καθὼς καὶ ἀρκετὴ δόση πανικοῦ μπροστὰ στὴν καταγραφὴ τῶν λεγομένων του ἀπὸ τὸ μαγνητόφωνο τοῦ συντάκτη. Ἐπρόκειτο γιὰ τὴν ἔρευνα μὲ τίτλο «Οἱ κάτοικοι τῶν νησιῶν τοῦ Εἰρηνικοῦ μιλοῦν Ἑλληνικὰ» τοῦ καθηγητοῦ Νὸρς Γιόζεφσον, ἐκδόσεις τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Χαϊδελβέργης, τὴν ὁποία ἀναδημοσίευσε ὁ «Δ» καὶ ὁ κ. Χρ. Ντ. ἐχαρακτήρισε «ἠλίθια». Φαίνεται ὅμως, ὅτι τὸ «ὀλίσθημα» αὐτὸ τοῦ ἐν λόγῳ κυρίου δὲν εἶναι τὸ μοναδικό. Προσφάτως ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν μας καὶ ἕνα ἄλλο περιστατικό, τὸ ὁποῖο εἶναι δηλωτικὸ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο σκέπτεται καὶ ἐνεργεῖ ὁ κ. Ντούμας καὶ ὄχι μόνον αὐτός. Τὸ παρουσιάζουμε ἐντελῶς πληροφοριακὰ χωρὶς καμμία διάθεση κριτικῆς. Συγκεκριμένα, πρὶν ἀπὸ ἔνδεκα χρόνια ὁ γεωπόνος κ. Δημήτριος Ματσακᾶς, κάτοικος Ἀθηνῶν, μὲ ἐπιστολή του (μὲ ἡμερομηνία 24.3.88) πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ, κοινοποιούμενη πρὸς τὸ Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο καὶ πρὸς τὴν KA´ Ἐφορεία Προϊστορικῶν καὶ Κλασσικῶν Ἀρχαιοτήτων, διετύπωνε τὴν ἄποψή του γιὰ τὴν χρήση τῶν τηγανόσχημων κυκλαδικῶν ἀγγείων, ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχουν εὑρεθῆ σὲ ἀνασκαφὲς καὶ ἔχουν μελετηθῆ. Ὁ κ. Ματσακᾶς ἐξέφραζε στοὺς εἰδήμονες τοῦ ὑπουργείου τὴν πεποίθηση, ὅτι τὰ συγκεκριμένα σκεύη ἦσαν μικρὲς φορητὲς «ἁλυκές», ἐντὸς τῶν ὁποίων ἀποξήραιναν τὸ νερὸ τῆς θάλασσας γιὰ τὴν ἐξαγωγὴ ἅλατος. Ὁ κ. Ντούμας, λαβὼν γνώση τῆς νέας αὐτῆς ἑρμηνείας, ἀπήντησε προσωπικὰ στὸν κ. Ματσακᾶ δι’ ἐπιστολῆς του μὲ ἡμερομηνία 18.5.1988, στὴν ὁποίαν ἀντιμετώπιζε μὲ σκεπτικισμὸ καὶ ἐνστάσεις τὴν θέση τοῦ κ. Ματσακᾶ, τὸν ὁποῖο ὡστόσο εὐχαριστοῦσε ἐν κατακλείδι γιὰ «τὴν ἀπόπειρά του νὰ δῇ μία ἀκόμη ἄποψη», ὅπως χαρακτηριστικὰ ἔγραφε. Ὅμως πέντε χρόνια ἀργότερα, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ A´ Κυκλαδολογικοῦ Συνεδρίου (Ἄνδρος 59/9/1991), ὁ κ. Ντούμας στὴν ὑπὸ τὸν τίτλο «Τὸ πρωτοκυκλαδικὸ τηγανόσχημο σκεῦος. – Σκέψεις γιὰ μιὰ πιθανὴ χρήση του», ἀνεκοίνωνε μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἡ συστηματικὴ συλλογὴ μισοδιαμορφωμένου ἁλατιοῦ καὶ συμπυκνωμένου ἁλατόνερου θὰ πρέπῃ νὰ ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶς σημαντικὲς ἀσχολίες τοῦ Κυκλαδίτη. Ἡ πυκνὴ ἅρμη ποὺ συγκεντρωνόταν, θὰ μποροῦσε ἐν συνεχείᾳ, μεταγγισμένη μέσα σὲ τηγανόσχημα σκεύη, νὰ ἐκτίθεται