O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Κερδοφόροι «συγγραφεῖς» Πολὺ εὐχαριστήθηκα μὲ τὴν ἀπὸ τηλεοράσεως δήλωσιν ἑνὸς κυρίου Νίκου Δήμου, ὅτι «Ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα εἶναι πλουσιώτερη τῆς ἑλληνικῆς». Ἔ! Λοιπόν, δὲν θὰ τὸ πιστέψετε. Στὸ ἴδιο συμπέρασμα εἶχα καταλήξει κι ἐγώ, ἀλλὰ δίσταζα νὰ τὸ διατυπώσω, γιατὶ δὲν εἶχα σφαιρικὴ ἄποψη τῆς ἀγγλικῆς λογοτεχνίας ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὸν Σεφέρη. Τώρα ὅμως, ποὺ ὁ κ. Δήμου μᾶς βεβαίωσεν ὅτι εἶναι ἄριστος γνώστης τῆς Ἀγγλικῆς, μοῦ ἔφυγε ἕνα βάρος. Προοδευτικὸς διανοούμενος ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος κύριος, ἀφοῦ ἀπέτυχεν ὡς ἐπιχειρηματίας, καὶ παλαιότερον εἶχεν ἐκφράσει τὴν ἀγάπην του γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸν διὰ τοῦ περισπουδάστου συγγράμματος «Ἡ δυστυχία τοῦ νὰ εἶσαι Ἕλληνας», προτοῦ βέβαια κυκλοφορήσῃ τὸ βαρύγδουπον ἔργον του «Γάτες» μὲ φωτογραφίες τῶν συμπαθῶν αὐτῶν τετραπόδων. Ὅταν κάποτε, σὺν Γιαχβέ, ἀποφασίσῃ νὰ κυκλοφορήσῃ καὶ τὰ ἀπομνημονεύματά του, προτείνω, μιὰ καὶ γνωρίζει καλὰ τὴν Ἀγγλικήν, νὰ τὰ τιτλοφορήσῃ «The memories of a masturbator» («Οἱ ἀναμνήσεις ἑνὸς χειρώνακτος»...). Ἀλλὰ ἂν ὁ κύριος Νίκος Δήμου δὲν εἶναι καὶ τόσον σαΐνι περὶ τὰ οἰκονομικά, ὁ κύριος Βενιαμὶν Βιλκομίρσκι ἀπεδείχθη «γάτα μὲ πέταλα». Ὁ ἐν λόγῳ, ἐκ περιστάσεως Ἑλβετὸς συγγραφεύς, πῆρε μελάνι καὶ χαρτὶ καὶ ἄρχισε νὰ συγγράφῃ ἐμμανῶς. Τέλος, τὸ 1995 παρουσίασε στὰ Γερμανικὰ τὸ βιβλίο του «Θραύσματα/Τὰ παιδικὰ χρόνια 1939-1948», εἰς τὸ ὁποῖον παρουσιάζει τὴν παιδική του ἡλικία εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἄουσβιτς. Θὰ ἦτο βεβαίως περιττὸν νὰ τονίσω, ὅτι ὁ κύριος Βενιαμὶν Βιλκομίρσκι εἶχε τόση σχέσιν μὲ τὸ Ἄουσβιτς ὅσο κι ἐγὼ μὲ τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κανταβρυγίας. Ὡστόσον ἡ «μηχανὴ» ἔπιασε! Ἔπεσε καὶ τὸ ραββινᾶτο ἀπὸ κοντὰ καὶ ὁ πανέξυπνος αὐτὸς Ἑλβετὸς ἄρχισε «νὰ κόβῃ μονέδα», ἀφοῦ τὰ «παθήματά» του παρουσιάστηκαν ἀπὸ τὰ M.M.E. καὶ τὸ βιβλίο του μετεφράσθη πάραυτα σὲ δέκα γλῶσσες! Ἔτσι λοιπὸν καὶ τὸ «Θραύσματα/Τὰ παιδικὰ χρόνια 1939-1948» ἀποκτᾶ τὴν ἐγκυρότητα τοῦ ἀνυπάρκτου «Ἡμερολογίου τῆς Ἄννας Φράνκ», διὰ τοῦ ὁποίου μᾶς εἶχαν ζαλίσει, ἄντε μὴν πῶ τώρα τί, τόσα χρόνια. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ παροῦσα ἀπάτη βγάζει ἕνα λογικὸ συμπέρασμα: Τὸ ὁλοκαύτωμα πουλάει. Γι’ αὐτὸ προτείνω εἰς ὅλους τοὺς προοδευτικοὺς συγγραφεῖς, μηδὲ τοῦ κυρίου Δήμου ἐξαιρουμένου, ν’ ἀρχίσουν νὰ γράφουν γι’ αὐτό. Κι ἔπειτα ντυμένοι μὲ τσουβάλια καὶ κάμποση στάχτη στὰ μαλλιὰ νὰ περιφέρουν τὰ πονήματά τους μεταξὺ Ἰσραηλινῆς προσβείας καὶ συναγωγῆς. Καλὸ μάλιστα θὰ ἦτο νὰ ὀδύρωνται κι ὅλας εἰς ἔνδειξιν πένθους καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ κρατοῦν καὶ μιὰν εὐμεγέθη ἑπτάφωτον λυχνία. Δὲν μπορεῖ! Ὅλο καὶ κάποιος θὰ τοὺς προσέξῃ. Κι ὕστερα ποιὸς τοὺς πιάνει. Θὰ ἐκδώσῃ τὸ πόνημά τους ὁ κύριος Φουντουκιώτης, θὰ ἀναλάβουν ἐργολαβικῶς τὴν προώθησίν του τὰ κανάλια καὶ οἱ ἐφημερίδες κι ὁ Κίτσος ὁ λεβέντης, ὁ καραμπουζουκλῆς, θὰ μεταφραστῇ σὲ καμμιὰ σαρανταριὰ γλῶσσες καὶ βεβαίως-βεβαίως θὰ μοσχοπουληθῇ. Χωρὶς ἐντολὴ καὶ ντιρεκτίβα· αὐθόρμητα θὰ προσέρχεται τὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, πατεῖς με πατῶσε, διὰ νὰ τὸ προμηθευθῇ. Γιὰ νὰ μὴν ποῦμε, ὅτι θὰ πωλῆται καὶ στὴν μαύρη ἀγορά. Ὑπερβολές; Καλέ, τί μᾶς λέτε! Μὲ πνευματικοὺς ἀνθρώπους σὰν τοὺς ἁπαρτίζοντας τὴν μονίμως εἰς λήθαργον εὑρισκομένην Ἀκαδημίαν τί περιμένετε; Νὰ ἀσχοληθοῦν οἱ συγγραφεῖς μας μὲ ἐθνικὰ-φασιστικὰ ζητήματα; Γιαχβὲ φυλάξοι! Τέτοια τρὲ μπανὰλ θέματα εἶναι προωρισμένα γιὰ ἀσημαντότητες ὅπως ὁ Κάλβος, ὁ Σολωμός, ὁ Δραγούμης, ὁ Παλαμᾶς ἢ ὁ Σεφέρης. Γι’ αὐτὸ γράψτε, παιδιά, κανένα ἀνθελληνικὸ βιβλίο καὶ θὰ εἶναι ἄξιος ὁ μισθός σας (σὲ δολλάρια) καὶ οἱ εὐλογίες τοῦ μακαριωτάτου πατριάρχου Νέας Ρώμης κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε «αἵρεσιν» τὸν «ἐθνικισμόν». Γιῶργος Πετρόπουλος