O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Κερδοφόροι «συγγραφεῖς» Πολὺ εὐχαριστήθηκα μὲ τὴν ἀπὸ τηλεοράσεως δήλωσιν ἑνὸς κυρίου Νίκου Δήμου, ὅτι «Ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα εἶναι πλουσιώτερη τῆς ἑλληνικῆς». Ἔ! Λοιπόν, δὲν θὰ τὸ πιστέψετε. Στὸ ἴδιο συμπέρασμα εἶχα καταλήξει κι ἐγώ, ἀλλὰ δίσταζα νὰ τὸ διατυπώσω, γιατὶ δὲν εἶχα σφαιρικὴ ἄποψη τῆς ἀγγλικῆς λογοτεχνίας ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὸν Σεφέρη. Τώρα ὅμως, ποὺ ὁ κ. Δή- μου μᾶς βεβαίωσεν ὅτι εἶναι ἄριστος γνώστης τῆς Ἀγγλικῆς, μοῦ ἔφυγε ἕνα βάρος. Προοδευ- τικὸς διανοούμενος ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος κύριος, ἀφοῦ ἀπέτυχεν ὡς ἐπιχειρηματίας, καὶ παλαιό- τερον εἶχεν ἐκφράσει τὴν ἀγάπην του γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸν διὰ τοῦ περισπουδάστου συγγράμ- ματος «Ἡ δυστυχία τοῦ νὰ εἶσαι Ἕλληνας», προτοῦ βέβαια κυκλοφορήσῃ τὸ βαρύγδουπον ἔργον του «Γάτες» μὲ φωτογραφίες τῶν συμπαθῶν αὐτῶν τετραπόδων. Ὅταν κάποτε, σὺν Γιαχ- βέ, ἀποφασίσῃ νὰ κυκλοφορήσῃ καὶ τὰ ἀπομνημονεύματά του, προτείνω, μιὰ καὶ γνωρίζει καλὰ τὴν Ἀγγλικήν, νὰ τὰ τιτλοφορήσῃ «The memories of a masturbator»(«Οἱ ἀναμνήσεις ἑνὸς χειρώνακτος»...). Ἀλλὰ ἂν ὁ κύριος Νίκος Δήμου δὲν εἶναι καὶ τόσον σαΐνι περὶ τὰ οἰκονομικά, ὁ κύριος Βε- νιαμὶν Βιλκομίρσκι ἀπεδείχθη «γάτα μὲ πέταλα». Ὁἐν λόγῳ, ἐκ περιστάσεως Ἑλβετὸς συγ- γραφεύς, πῆρε μελάνι καὶ χαρτὶ καὶ ἄρχισε νὰ συγγράφῃ ἐμμανῶς. Τέλος, τὸ 1995 παρουσίασε στὰ Γερμανικὰ τὸ βιβλίο του «Θραύσματα/Τὰ παιδικὰ χρόνια 1939-1948», εἰς τὸ ὁποῖον πα- ρουσιάζει τὴν παιδική του ἡλικία εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἄουσβιτς. Θὰ ἦτο βεβαίως περιτ- τὸν νὰ τονίσω, ὅτι ὁ κύριος Βενιαμὶν Βιλκομίρσκι εἶχε τόση σχέσιν μὲ τὸ Ἄουσβιτς ὅσο κι ἐγὼ μὲ τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κανταβρυγίας.Ὡστόσον ἡ «μηχανὴ» ἔπιασε! Ἔπεσε καὶ τὸ ραββινᾶτο ἀπὸ κοντὰ καὶ ὁ πανέξυπνος αὐτὸς Ἑλβετὸς ἄρχισε «νὰ κόβῃ μονέδα», ἀφοῦ τὰ «παθήματά» του παρουσιάστηκαν ἀπὸ τὰ M.M.E. καὶ τὸ βιβλίο του μετεφράσθη πάραυτα σὲ δέκα γλῶσσες! Ἔτσι λοιπὸν καὶ τὸ «Θραύσματα/Τὰ παιδικὰ χρόνια 1939-1948» ἀποκτᾶ τὴν ἐγκυρότητα τοῦ ἀνυπάρκτου «Ἡμερολογίου τῆς Ἄννας Φράνκ», διὰ τοῦ ὁποίου μᾶς εἶχαν ζαλίσει, ἄντε μὴν πῶ τώρα τί, τόσα χρόνια. Παρ’ὅλα αὐτὰ ἡ παροῦσα ἀπάτη βγάζει ἕνα λογικὸ συμπέρασμα: Τὸ ὁλοκαύτωμα πουλά- ει. Γι’ αὐτὸ προτείνω εἰς ὅλους τοὺς προοδευτικοὺς συγγραφεῖς, μηδὲ τοῦ κυρίου Δήμου ἐξαι- ρουμένου, ν’ ἀρχίσουν νὰ γράφουν γι’ αὐτό. Κι ἔπειτα ντυμένοι μὲ τσουβάλια καὶ κάμποση στά- χτη στὰ μαλλιὰ νὰ περιφέρουν τὰ πονήματά τους μεταξὺ Ἰσραηλινῆς προσβείας καὶ συνα- γωγῆς. Καλὸ μάλιστα θὰ ἦτο νὰ ὀδύρωνται κι ὅλας εἰς ἔνδειξιν πένθους καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ κρα- τοῦν καὶ μιὰν εὐμεγέθη ἑπτάφωτον λυχνία. Δὲν μπορεῖ! Ὅλο καὶ κάποιος θὰ τοὺς προσέξῃ. Κι ὕστερα ποιὸς τοὺς πιάνει. Θὰ ἐκδώσῃ τὸ πόνημά τους ὁ κύριος Φουντουκιώτης, θὰ ἀναλάβουν ἐργολαβικῶς τὴν προώθησίν του τὰ κανάλια καὶ οἱ ἐφημερίδες κι ὁ Κίτσος ὁ λεβέντης, ὁ κα- ραμπουζουκλῆς, θὰ μεταφραστῇ σὲ καμμιὰ σαρανταριὰ γλῶσσες καὶ βεβαίως-βεβαίως θὰ μο- σχοπουληθῇ. Χωρὶς ἐντολὴ καὶ ντιρεκτίβα· αὐθόρμητα θὰ προσέρχεται τὸ ἀναγνωστικὸ κοι- νό, πατεῖς με πατῶσε, διὰ νὰ τὸ προμηθευθῇ. Γιὰ νὰ μὴν ποῦμε, ὅτι θὰ πωλῆται καὶ στὴν μαύ- ρη ἀγορά. Ὑπερβολές; Καλέ, τί μᾶς λέτε! Μὲ πνευματικοὺς ἀνθρώπους σὰν τοὺς ἁπαρτίζοντας τὴν μο- νίμως εἰς λήθαργον εὑρισκομένην Ἀκαδημίαν τί περιμένετε; Νὰ ἀσχοληθοῦν οἱ συγγραφεῖς μας μὲ ἐθνικὰ-φασιστικὰ ζητήματα; Γιαχβὲ φυλάξοι! Τέτοια τρὲ μπανὰλ θέματα εἶναι προωρισμέ- να γιὰ ἀσημαντότητες ὅπως ὁ Κάλβος, ὁ Σολωμός, ὁ Δραγούμης, ὁ Παλαμᾶς ἢ ὁ Σεφέρης. Γι’ αὐτὸ γράψτε, παιδιά, κανένα ἀνθελληνικὸ βιβλίο καὶ θὰ εἶναι ἄξιος ὁ μισθός σας (σὲ δολλά- ρια) καὶ οἱ εὐλογίες τοῦ μακαριωτάτου πατριάρχου Νέας Ρώμης κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἐκή- ρυξε «αἵρεσιν» τὸν «ἐθνικισμόν». Γιῶργος Πετρόπουλος