ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Γιὰ τὴν ἀναβίωση τῶν Ἀγώνων στὴν Ὀλυμπία Κύριε Λάμπρου, Μετὰ ἀπὸ προτροπὴ ἐκλεκτῶν μελῶν μας καὶ ἀναγνωστῶν τοῦ «Δαυλοῦ» ἐδῶ, στὴν Ἀμερική, εὑρισκόμεθα σήμερα εἰς τὴν εὐχάριστη θέση νὰ σοῦ ἀπευθύνουμε τὴν παροῦσα. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους δημιουργίας καὶ ὕπαρξης τῆς Πελοποννησιακῆς Ἕνωσης Ἀμερικῆς εἶναι ἡ ἀναβίωση τῶν ἀρχαίων κλασσικῶν ἀγωνισμάτων εἰς τὴν κοιτίδα τους, τὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Ὀλυμπίας. Μὲ τὴν παροῦσα ἐπιστολή μας θὰ θέλαμε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ σὲ ἐνημερώσουμε γιὰ αὐτή μας τὴν προσπάθεια καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ σὲ προσκαλέσουμε στὸ ἱδρυτικὸ συνέδριο τῆς Ἕνωσης, ὅπου αὐτὴ ἡ δραστηριότητα θὰ συζητηθῇ ἐκτενέστερα καὶ σὲ εἰδικὴ ἡμερίδα. Ἡ Πελοποννησιακὴ Ἕνωση Ἀμερικῆς ἱδρύθηκε πρὶν ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἀπὸ στελέχη τῶν πελοποννησιακῆς καταγωγῆς ὁμοσπονδιῶν καὶ συλλόγων μας ἐδῶ εἰς τὴν Ἑσπερία. Ἡ Ἕνωση λειτουργεῖ σὲ ἐπίπεδο ἐκλεκτόρων, οἱ ὁποῖοι ἀναδεικνύονται ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς διά- σπαρτες ὀργανώσεις μας εἰς τὴν ἀμερικανικὴ ἤπειρο ἀνὰ διετία. Τὸ ἱδρυτικὸ συνέδριο τῆς Ἕνωσης θὰ πραγματοποιηθῇ στὴ Νέα Ὑόρκη ἀπὸ τὶς 24 μέχρι τὶς 27 Ἰουνίου τοῦ 1999. Περισσότερες πληροφορίες γι’ αὐτὸ καθὼς καὶ γιὰ τὴν δομὴ τῆς Ἕνωσης θὰ μπορούσατε νὰ βρῇτε στὴν ἱστοσελίδα μας μὲ διεύθυνση www.pua.org. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἱδρυτικοῦ συνεδρίου τῆς Πελοποννησιακῆς Ἕνωσης Ἀμερικῆς ὀργανώνουμε ἡμερίδα μὲ θέμα «Ἀναβίωση τοῦ Κλασσικοῦ Ἀθλητισμοῦ» κοντὰ εἰς τὰ ἀρχικά του πρότυπα, εἰς τὴν κοιτίδα του τὴν Ὀλυμπία. Βασικὴ ἐπιδίωξη τῆς ὡς ἄνω ἡμερίδας θὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ γιὰ τὴν τέλεση κλασσικῶν ἀγωνισμάτων ἀνὰ τετραετία σὰν ἀποκορύφωμα τῶν συνεδρίων τῆς Ἕνωσης, εἰς τὸν τόπο ποὺ γέννησε τὸν Ὀλυμπισμὸ καὶ λάμπρυνε τὸν πλανήτη Γῆ. Ὅταν αὐτὸ τὸ γεγονὸς «λάβῃ σάρκα, πνεῦμα καὶ ὀστᾶ», πιστεύουμε ὅτι ὄχι μόνο θὰ βάλῃ τὰ θεμέλια τῆς ἀναβίωσης τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ θὰ δυναμώσῃ ἀφάνταστα τὶς διάφορες Τὸ πανάρχαιον παγκράτιον Κύριε διευθυντά, Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προσωπικῆς μου ἐρεύνης περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ παγκρατίου εἴτε ὡς ἀγωνίσματος μὲ τὴν ἐπιστημονικήν του μορφὴν κατά τὴν διάρκειαν τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων εἴτε μὲ τὴν ὅποιαν μορφὴν κεχωρισμένων παλαισμάτων, ἀντιμετώπισα τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον εἰς τὴν σύγχρονον ἱστορικὴν πραγματικότητα, συμβατήν κατ’ ἄλλους, ὁ μέγας Ὅμηρος δὲν ἀναφέρει διόλου τὸ παγκράτιον, αὐτὸ ποὺ κατὰ τὸν Φιλόστρατον ἐχαρακτηρίσθη ὡς «..τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ τὸ κάλλιστον..». Παράξενον, νὰ ὑπάρχῃ παρομοία «παράλειψις» ἐκ τοῦ μάλιστα περιγραφικοῦ Ὁμήρου, ὅπως καὶ ἡ ἔκρηξις τοῦ ἡφαιστείου τῆς Θήρας, δι’ ἕνα ἀντικείμενον τόσον σημαντικὸν διὰ τὸν πολεμικὸν λαὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ μάλιστα πρώτης ἐπιλογῆς δι’ ἁπάσας τὰς πολεμικάς των ἀναμετρήσεις, ὡς θ’ ἀποδειχθῇ κατωτέρω. Καὶ φυσικῶς εὑρέθην πρὸ τεραστίου διλήμματος πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ δυναμικώτατον αὐτὸ ἀγώνισμα ὑπῆρχε πρὸ τοῦ Τρωικοῦ πολέμου καὶ πιθανὸν ἀκόμη παλαιότερον. Καὶ ἐδῶ ὁμιλῶ διὰ τὴν τελευταίαν ἑκατονταετίαν τῆς τετάρτης χιλιετίας, τοὐλάχιστον, π. A.T. ἢ π.X. κατ’ ἄλλους, συμφώνως μὲ τὰς μελέτας τῶν κ.κ. Κων. Κουτρουβέλη, τα(cid:2)