ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Γιὰ τὴν ἀναβίωση τῶν Ἀγώνων στὴν Ὀλυμπία Κύριε Λάμπρου, Μετὰ ἀπὸ προτροπὴ ἐκλεκτῶν μελῶν μας καὶ ἀναγνωστῶν τοῦ «Δαυλοῦ» ἐδῶ, στὴν Ἀμερι- κή, εὑρισκόμεθα σήμερα εἰς τὴν εὐχάριστη θέση νὰ σοῦ ἀπευθύνουμε τὴν παροῦσα. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους δημιουργίας καὶ ὕπαρξης τῆς Πελοποννησιακῆς Ἕνωσης Ἀμε- ρικῆς εἶναι ἡ ἀναβίωση τῶν ἀρχαίων κλασσικῶν ἀγωνισμάτων εἰς τὴν κοιτίδα τους, τὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Ὀλυμπίας. Μὲ τὴν παροῦσα ἐπιστο- λή μας θὰ θέλαμε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ σὲ ἐνημερώ- σουμε γιὰ αὐτή μας τὴν προσπάθεια καὶ ἀφ’ ἑτέ- ρου νὰ σὲ προσκαλέσουμε στὸ ἱδρυτικὸ συνέ- δριο τῆς Ἕνωσης, ὅπου αὐτὴ ἡ δραστηριότητα θὰ συζητηθῇ ἐκτενέστερα καὶ σὲ εἰδικὴ ἡμερί- δα. Ἡ Πελοποννησιακὴ Ἕνωση Ἀμερικῆς ἱδρύθηκε πρὶν ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἀπὸ στελέχη τῶν πελοποννησιακῆς καταγωγῆς ὁμοσπονδιῶν καὶ συλλόγων μας ἐδῶ εἰς τὴν Ἑσπερία. Ἡ Ἕνωση λειτουργεῖ σὲ ἐπίπεδο ἐκλεκτόρων, οἱ ὁποῖοι ἀναδεικνύονται ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς διά- σπαρτες ὀργανώσεις μας εἰς τὴν ἀμερικανικὴ ἤπειρο ἀνὰ διετία. Τὸ ἱδρυτικὸ συνέδριο τῆς Ἕνωσης θὰ πραγματοποιηθῇ στὴ Νέα Ὑόρκη ἀπὸ τὶς 24 μέχρι τὶς 27 Ἰουνίου τοῦ 1999. Πε- ρισσότερες πληροφορίες γι’ αὐτὸ καθὼς καὶ γιὰ τὴν δομὴ τῆς Ἕνωσης θὰ μπορούσατε νὰ βρῇτε στὴν ἱστοσελίδα μας μὲ διεύθυνση www.pua.org. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἱδρυτικοῦ συνεδρίου τῆς Πελοποννησιακῆς Ἕνωσης Ἀμερικῆς ὀργανώνουμε ἡμερίδα μὲ θέμα «Ἀναβίωση τοῦ Κλασσικοῦ Ἀθλητισμοῦ»κοντὰ εἰς τὰ ἀρχικά του πρότυπα, εἰς τὴν κοιτίδα του τὴν Ὀλυμπία. Βασικὴ ἐπιδίωξη τῆς ὡς ἄνω ἡμερίδας θὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ γιὰ τὴν τέλεση κλασσικῶν ἀγωνισμά- των ἀνὰ τετραετία σὰν ἀποκορύφωμα τῶν συ- νεδρίων τῆς Ἕνωσης, εἰς τὸν τόπο ποὺ γέννησε τὸν Ὀλυμπισμὸ καὶ λάμπρυνε τὸν πλανήτη Γῆ. Ὅταν αὐτὸ τὸ γεγονὸς «λάβῃ σάρκα, πνεῦμα καὶ ὀστᾶ», πιστεύουμε ὅτι ὄχι μόνο θὰ βάλῃ τὰ θεμέλια τῆς ἀναβίωσης τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ θὰ δυναμώσῃ ἀφάνταστα τὶς διάφορες Τὸ πανάρχαιον παγκράτιον Κύριε διευθυντά, Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προσωπικῆς μου ἐρεύνης περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ παγκρατί- ου εἴτε ὡς ἀγωνίσματος μὲ τὴν ἐπιστημονικήν του μορφὴνκατά τὴν διάρκειαν τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων εἴτε μὲ τὴν ὅποιαν μορφὴν κεχωρισμένων παλαισμάτων, ἀντι- μετώπισα τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον εἰς τὴν σύγχρονον ἱστορικὴν πραγματικότητα, συμ- βατήν κατ’ ἄλλους, ὁ μέγας Ὅμηρος δὲν ἀναφέρει διόλου τὸ παγκράτιον, αὐτὸ ποὺ κατὰ τὸν Φιλόστρατον ἐχαρακτηρίσθη ὡς «..τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ τὸ κάλλιστον..». Παράξενον, νὰ ὑπάρχῃ παρομοία «παράλειψις» ἐκ τοῦ μάλιστα περιγραφικοῦ Ὁμή- ρου, ὅπως καὶ ἡ ἔκρηξις τοῦ ἡφαιστείου τῆς Θήρας, δι’ ἕνα ἀντικείμενον τόσον σημα- ντικὸν διὰ τὸν πολεμικὸν λαὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ μάλιστα πρώτης ἐπιλογῆς δι’ἁπά- σας τὰς πολεμικάς των ἀναμετρήσεις, ὡς θ’ ἀποδειχθῇ κατωτέρω. Καὶ φυσικῶς εὑρέ- θην πρὸ τεραστίου διλήμματος πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ δυναμικώτατον αὐτὸ ἀγώνισμα ὑπῆρχε πρὸ τοῦ Τρωικοῦ πολέμου καὶ πιθανὸν ἀκόμη παλαιότερον. Καὶ ἐδῶ ὁμιλῶ διὰ τὴν τελευταίαν ἑκατονταετίαν τῆς τετάρτης χιλιετίας, τοὐλάχιστον, π. A.T. ἢ π.X. κατ’ ἄλλους, συμφώνως μὲ τὰς μελέτας τῶν κ.κ. Κων. Κουτρουβέλη, τα- �