ΔΑΥΛΟΣ/210, Ἰούνιος 1999 13265 Ὁ Μᾶρκος εἶναι αὐτός, ποὺ τὸ 70 μ.X. μᾶς παρουσιάζει ἕναν Ἰησοῦ πιὸ κοντὰ στὴν πραγματικότητα, πιὸ κοντὰ στὸν ἱστορικὸ Ἰησοῦ. Ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς φέρεται στὸ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγέλιο νὰ ἀρνῆται, ὅτι εἶναι «ὁμούσιος τῷ Πατρί». Ὅταν τὸν προσφωνοῦν «διδάσκαλε ἀγαθέ», ἀποκρίνεται: «Οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός». Τὰ τελευταῖα λόγια τοῦ Ἰησοῦ στὸ σταυρὸ εἶναι: «Ὁ Θεός μου, ὁ Θεός μου, ἵνα τί ἐγκατέλειπές με;». Ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶχε θεϊκὴ ὑπόσταση, ὅπως ἰσχυρίσθηκε ἡ Πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Ὁ Μᾶρκος ξεκινᾷ τὴν ἱστορία τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὴν βάπτισή του καὶ τὴν ὁλοκληρώνει στὸν κενὸ τάφο. Ἀγνοεῖ τὰ ὑπερφυσικὰ στοιχεῖα τῆς συλλήψεως, τῆς γεννήσεως καὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ –στοιχεῖα ποὺ ὑπερτονίζονται στὰ ἄλλα εὐαγγέλια. Ὁ Ἰησοῦς τοῦ Μάρκου φαίνεται νὰ «υἱοθετήθηκε» ἀπὸ τὸν Θεὸ κατὰ τὸν Ἑβραϊκὸ τρόπο στὴν βάπτισή του. Γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς «ἔπρεπε» νὰ τοῦ πῇ: «Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός». Ὁ Λουκᾶς ἀντιγράφει τὸν Μᾶρκο πιστὰ, ἀλλὰ ὁ Ματθαῖος ἀλλάζει τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Θεοῦ σέ: «Οὖτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός». Δηλαδὴ ὁ Θεὸς στὸν Ματθαῖο δὲν μιλοῦσε κατ’ εὐθεῖαν στὸν Ἰησοῦ, διότι ὁ Ματθαῖος θεωροῦσε ἀπαράδεκτο, ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς νὰ «πληροφορήσῃ» τὸν Ἰησοῦ ὅτι εἶναι υἱός του. Δὲν ἤξερε ὁ Ἰησοῦς ποιός ἦταν; – Ποιές εἶναι οἱ πηγές, ἀπὸ τὶς ὁποῖες οἱ ἐπιστήμονες ἀντλοῦν στοιχεῖα; – Ἡ πρώτη πηγὴ πληροφοριῶν γιὰ τὴν προέλευση τῶν Εὐαγγελίων εἶναι ὁ Παπίας, ἐπίσκοπος τῆς Ἱεραπόλεως (130 μ.X.), ὁ ὁποῖος ἔγραψε ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο: «Κυριακῶν Λογίων ἐξήγησις». Τὰ κείμενα αὐτὰ χάθηκαν. Διασῴζονται ὡστόσο πληροφορίες ἀπὸ σχετικὲς παραπομπές, ποὺ ἔκανε στὸ ἔργο του ὁ Εὐσέβιος Και- Ἀντιφάσεις τῆς Καινῆς Διαθήκης Πραγματικὰ ἡ Καινὴ Διαθήκη περιέχει πολλές ἀντιφάσεις. Δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωση, ὅτι οἱ συγγραφεῖς της ἔχαναν τὸν εἱρμὸ τῶν σκέψεών των ἢ «ἔρραβαν» κομμάτια κειμένων χωρὶς νὰ ἐλέγχουν τὴ συρραφή. Δείχνουν ἐπίσης ἄγνοια τῶν περιοχῶν ποὺ περιγράφουν ἢ ἀκόμα καὶ τῆς Ἑβραϊκῆς νομοθεσίας. Ἰδοὺ μερικὲς ἀπὸ αὐτές: 1. Ἡ γέννηση τοῦ Ἰησοῦ Ὁ Ματθαῖος ἀναφέρει, πὼς ὁ Ἰησοῦς γεννήθηκε «ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ βασιλέως» (2,I) καὶ ἐννοεῖ τὸν Ἡρώδη τὸν Μεγάλο, γιατὶ στὶς παραγράφους 19-23 τοῦ ἴδιου κεφαλαίου τὸ διευκρινίζει καθαρά. Ὁ Λουκᾶς ὅμως ἔχει ἀντίθετη γνώμη. Λέει, πὼς γεννήθηκε, ὅταν ἡγεμόνας στὴ Συρία ἦταν ὁ Κυρήνιος (2, 1-8) μὲ τὴ λεπτομέρεια πὼς τὴν ἡμέρα τῆς ἀπογραφῆς ξέ(cid:2)