ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

210ΙΟΥΝΙΟΣ 1999

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 13287 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
74 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι "ιδιαίτερες" ιδιότητες των αριθμών στην αρχαιοελληνική και σύγχρονη επιστήμη — ΑΝΑΛΥΤΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 13287 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 210

Κείμενο φύλλου

Οἱ «ἰδιαίτερες» ἰδιότητες τῶν ἀριθμῶν στὴν ἀρχαία καὶ σημερινὴ ἐπιστήμη «ΧΡΥΣΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΣ», «ΙΕΡΟΣ ΠΟΥΣ», «ΠΛΕΘΡΟΝ» κ.λπ. Στὸ τεῦχος Ἰανουαρίου τοῦ «Δαυλοῦ» ὑπάρχει ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον καὶ ἐμπεριστατωμένο ἄρθρο τοῦ κ. K. Καρμιράνζου, ἀρχιτέκτονος, σχετικὰ μὲ τὸ «Μυστήριο τοῦ Γαλλικοῦ Μέτρου» κ.λπ. (σελ. 12869-12875). Πρὶν ἢ προβῶ σὲ ἕνα σύντομο σχόλιο σχετικὰ μὲ τὴν ἀριθμολογικὴ ἐπεξήγηση τῶν ἀναφερομένων στὸ κείμενο ἀρχαίων μέτρων μήκους, θὰ ἐπισημάνω μίαν ἀκόμη σύμπτωση σύγχρονης παρουσιάσεως τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ φ τόσο στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Καρμιράντζου (στὴν παράγραφο «Τὸ Γαλλικὸ Μέτρο καὶ ὁ Ἱερὸς Ποῦς», σελ. 12874) ὅσο καὶ σὲ ἄρθρο τοῦ γράφοντος τὸ παρόν, στὸ ἴδιο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», στὴν σελ. 12865: Ἐντὸς πλαισίου, παρουσιάζονται δύο ἀπὸ τὶς «Φιλοσοφικὲς Ἐξισώσεις τῆς Φύσεως», ὡς ἔχουν ὀνομασθῆ ὑπὸ τοῦ γράφοντος τὸ παρὸν (βλ. 1), ποὺ ἐπίσης βασίζονται τόσο στὸν χρυσὸ ἀριθμὸ φ ὅσο καὶ τὸν «ἀριθμὸ τοῦ Πλάτωνος», τὸν 216, ποὺ ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὸν ἀριθμὸ 6 (216 = 63 κ.λπ.). Ἄλλη παρόμοια σύμπτωση, σχετικὰ μὲ «ἀριθμοσυνδέσμους» τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ φ καὶ ἄλλων «ἀριθμῶν τῆς Φύσεως» καὶ τὸν «τετραγωνισμὸ τοῦ κύκλου» τοῦ κ. Καρμιράντζου σχολιάσθηκε στὸ τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» τοῦ Νοεμβρίου 1998 (βλ. II). Σὲ μερικὲς περιπτώσεις τέτοιες «πληροφοριακὲς συμπτώσεις», συνδυασμένες μὲ «ἀριθμητικὲς συμπτώσεις», ἀποκτοῦν ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον. Θὰ πρέπῃ κατ’ ἀρχὰς νὰ παρατηρήσουμε, ὅτι τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτημα («Οἱ Γάλλοι τὸ “ἀντέγραψαν” ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη;» -δηλ. τὸ Γαλλικὸ Μέτρο) εἶναι κάπως ἐξεζητημένο. Πολὺ πιὸ ἐντυπωσιακὸ εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι χρησιμοποίησαν μέτρα μήκους πού, ὡς ἀποδεικνύεται, ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὰ σημερινὰ καὶ ἐπιστημονικῶς παραδεδεγμένα μέτρα μήκους. Γιὰ τὴν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ γεγονότος θὰ παραπέμψουμε τὸν ἀναγνώστη στὴν 37η Φιλοσοφικὴ Ἐξίσωση τῆς Φύσεως, ὅπως τὴν παρουσιάσαμε στὸ τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» τοῦ Ἰουνίου 1998, σελ. 12341 (βλ. I), ποὺ ἀνέφερε τὸν κατωτέρω σημαντικὸ ἀριθμοσύνδεσμο καὶ ἁρμονικὴ ἀναλογία: (Μέση τιμὴ μάζης ἀνδρῶν-γυν.) (Μᾶζα Ἡλίου) (cid:2)(cid:2)(cid:2)(cid:2) (cid:2)(cid:2)(cid:2)(cid:2) = (Μᾶζα πρωτονίου) (Μέση τιμὴ μάζης ἀνδρ.-γυν.) ὡς καὶ μίαν ἀκόμη «ἐξίσωση», ποὺ συνδυάζει τὴν ἴδια μέση μᾶζα ἀνδρὸς-γυναικὸς μὲ τὸν χρυσὸ ἀριθμὸ φ κ.λπ. Οἱ ἄνω συμμετρικοὶ ἀριθμοσύνδεσμοι ἐπαληθεύονται γιὰ μέση μᾶζα ἀνδρ.-γυν. 57650 γραμ., (cid:2) 58 χγμ., καὶ μᾶζες πρωτονίου καὶ Ἡλίου στὸ σύστημα μετρήσεως cgs, δηλ. σὲ γραμμάρια. Ὑπάρχουν ἐπίσης σὲ ἄλλες φιλοσοφικὲς ἐξισώσεις, πολλοὶ ἄλλοι σημαντικοὶ ἀριθμοσύνδεσμοι, ποὺ συνδέουν δεδομένα διαστάσεων τῆς Γῆς μὲ μετρικὰ δεδομένα τοῦ Ἡλίου, τοῦ Γαλαξία, τοῦ Σύμπαντος κ.λπ. κυρίως μέσῳ τῶν ὀνομαζομένων «ἀλφαβήτων κωδικῶν τῆς Φύσεως» (τὸν λόγο X καὶ τὸ ἀλφάβητο N). Ὅσον καὶ ἂν φαίνεται παράδοξο, πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς διαστάσεις μήκους, μάζης, χρόνου κ.λπ. εἶναι συνδεδεμένες ἀριθμητικῶς μεταξύ τους. Συμπεραίνουμε λοιπόν, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς «εἰδικοὺς ἀριθμοὺς τῆς Φύσεως» καὶ τὰ «ἀλφάβητα τῆς Φύσεως» ὑπάρχει ἕνας ἄμεσος ἀριθμητικὸς συσχετισμὸς μεταξὺ ὅλων τῶν
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →