Ὑποθρύχια πόλη 10.000 χρόνων στὸ 6υθὸ τοῦ Εἰρηνικοῦ ὠκεανοῦ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΠ ΕΙΝΑΙΕΛΛΗΝΙΚΗ Ὡς μεταδίδει στὸ περιοδικὸ «Απείοπι Απιετίεαη» ὁ συνεργάτης του Τει5αΓ. Βαιτοί, πρὸ δεκαετίας͵ τὸ 1989, στὶς ἀκτὲς τῆς ἰαπωνικῆς νησῖδος Ὑοπαρυπί, νοτιοδυτικἀ τῆς ΟΚίπαννα, ἀνεκαλύφθη ἀπὸ αὐτοδύτη ἀρχαιότατο ὀρθογώνιο οἴκοδόμημα ζιγκουρὰτ σὲ θάθος 25 μέτρων, πλάτους 600 ποδῶν (198 μ.), ὕψους 90 ποδῶν (30 μ.). Οἱ γηγενεῖς θεώρησαν, ὅτι ἀπετέλει φυσικὸν ὄγκο. Τὸν Μάρτιο τοῦ 1995, γράφει ἕτερος συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ, ὁ ΕΓαΠΚ 1οδερῇ στὸ ἴδιο τεῦχος τοῦ «Αποΐεπι Απιοτίσᾶη», δύτες ἐντόπισαν 8 χωριστὲς τοποθεσίες. Σὲ πρώτη ὄψη εἶδαν μία ἀμφίλογη καὶ «προκλητική» ὀρθογώνια κατασκευή, περὶ τὰ 40 πόδια (13.20 μ.) κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας, καλυμμένη μὲ κοράλλια ἔτσι, ὥστε νὰ εἶναι ἀδέδαιο ἂν πρόκειται γιὰ ἀνθρώπινη κατασκευή. Τὸ θέρος τοῦ 1996 ἀθλητὴς αὐτοδύτης τυχαῖα ἀνεκάλυψε μία ὑποδρύχια γωνιώδη ἐξέδρα περὶ τὰ 40 πόδια (13 μ.) ἀπὸ τὴ νοτιοδυτικἠ ἀκτὴ τῆς ΟΚΙπανα. Ἡ χαρακτηριστικὴ τεχνική της κατασκευὴ δὲν ἐπιδέχετο ἐρώτησι. Διευρύνοντες τὴν ἔρευνά τους ὁμάδες πλειόνων δυτῶν δρῆκαν πιὸ πέρα ἄλλο διαφορετικὸ μνημεῖο καὶ ὕστερα ἄλλο καὶ ἄλλο. Ὑπῆρχαν δρόμοι μακροί, μεγάλες λεωφόροι, μεγαλοπρεπεῖς κλίμακες, θαυμάσιες ἀψῖδες, ὀγκώδεις λίθοι τέλειας κοπῆς καὶ συναρμογῆς' ὅλοι ἁρμονικὰ συνδεδεμένοι σὲ γραμμικὴ ἀρχιτεχτονική, διάφορη οἱασδήποτε προηγουμένως γνωστῆς. Τὶς ἑπόμενες ἑδδομάδες καὶ μῆνες ἡ ἰαπωνικὴ ἀρχαιολογικὴ κοινότητα ἀκολούθησε τὴν ὀγκούμενη φρενίτιδα τῶν ἀνακαλύψεων. Πεπαιδευμένοι ἐπαγγελματίες σχημάτισαν ὑγιῆ συμμαχία μὲ τοὺς ἐνθουσιώδεις ἐρασιτέχνες, ποὺ ἔκαμαν πρῶτοι τὴν ἀνακάλυψι. Ὁ κοινὸς σκοπός τους ἔφερε πλούσιους καρπούς. Τὸν Σεπτέμόριο πλησίον τῆς ἀκτῆς τῆς νήσου Ὑοπαριπί, σὲ ἀπόσταση μεγαλύτερη τῶν 300 ἀεροπορικῶν μιλλίων νοτίως τῆς ΟΚΙπαννα ἀνεκάλυψαν γιγάντια πυραμιδικὴ κατασκευἡ σὲ δάθος 100 ποδῶν (33 μ.). Αὐτὸ φαινόταν νὰ εἶναι τὸ ἐπίσημο κέντρο, μὲ εὐρεῖς περιπάτους καὶ πλευρικὲς κιονοστοιχίες. Τὸ «γαργαντουϊκὸ» οἰκοδόμημα ἔχει μῆκος 240 ποδῶν (80 μ.). Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1997 ὡλοκληρώθηκε μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρχαιολογικὲς ἀνακαλύψεις: μία ὑποθρύχια πόλις ἐκτάσεως 311 μιλλίων (11) ἢ τουλάχιστον ἕνας ἀριθμὸς στενὰ συνδεδεμένων ἐγκαταστάσεων. Ἡ ἐξαιρετικὰ καθαρὴ ὑπὸ τὴν ἐπιφάνεια διαύγεια μὲ τὴν 100 ποδῶν (33 μ.) ὁρατότητα κοινὸ συντελεστή, ἐπέτρεψε τέλεια φωτογραφικὴ τεκμηρίωση μὲ μαγνητοσκοπήσεις καὶ Φωτογραφίες, μερικὲς τῶν ὁποίων παραθέτομε. (Βλέπε ἔγχρωμες φωτογραφίες στὶς σελίδες 13326, 13327, 13330, 13331). Αὐτὲς οἱ εἰκόνες ἀπετέλεσαν τὴν δάση στὶς κύριες ἐπικεφαλίδες ἐντύπων τῆς Ιαπωνίας πλέον τοῦ ἔτους. ̓Αλλὰ οὔτε λέξη γιὰ τὴν ἀνακάλυψη τῆς ΟΚίπαννα δὲν ἔφθασε στὸ ἀμερικανικὸ κοινὸ (σημ.: καὶ στὸ εὐρωπαϊκὸ: τὰ τελευταῖα γεγονότα ἀπέδειξαν τὸ ρό-