Ὑποθρύχια πόλη 10.000 χρόνων στὸ 6υθὸ τοῦ Εἰρηνικοῦ ὠκεανοῦ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΠ ΕΙΝΑΙΕΛΛΗΝΙΚΗ Ὡς μεταδίδει στὸ περιοδικὸ «Απείοπι Απιετίεαη» ὁ συνεργάτης του Τει5αΓ. Βαιτοί, πρὸ δεκαετίας͵ τὸ 1989, στὶς ἀκτὲς τῆς ἰαπωνικῆς νησῖδος Ὑοπαρυπί, νο- τιοδυτικἀ τῆς ΟΚίπαννα, ἀνεκαλύφθη ἀπὸ αὐτοδύτη ἀρχαιότατο ὀρθογώνιο οἴκο- δόµηµα ζιγκουρὰτ σὲ θάθος 25 µέτρων, πλάτους 600 ποδῶν (198 μ.), ὕψους 90 ποδῶν (30 μ.). Οἱ γηγενεῖς θεώρησαν, ὅτι ἀπετέλει φυσικὸν ὄγκο. Τὸν Μάρτιο τοῦ 1995, γράφει ἕτερος συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ, ὁ ΕΓαΠΚ 1οδερῇ στὸ ἴδιο τεῦχος τοῦ «Αποΐεπι Απιοτίσᾶη», δύτες ἐντόπισαν 8 χωριστὲς τοποθεσίες. Σὲ πρώτη ὄψη εἶδαν µία ἀμφίλογη καὶ «προκλητική» ὀρθογώνια κατασκευή, περὶ τὰ 40 πόδια (13.20 μ.) κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας, καλυμμένη μὲ κοράλλια ἔτσι, ὥστε νὰ εἶναι ἀδέδαιο ἂν πρόκειται γιὰ ἀνθρώπινη κατασκευή. Τὸ θέρος τοῦ 1996 ἀθλητὴς αὐτοδύτης τυχαῖα ἀνεκάλυψε µία ὑποδρύχια γω- νιώδη ἐξέδρα περὶ τὰ 40 πόδια (13 μ.) ἀπὸ τὴ νοτιοδυτικἠ ἀκτὴ τῆς ΟΚΙπανα. Ἡ χαρακτηριστικὴ τεχνική της κατασκευὴ δὲν ἐπιδέχετο ἐρώτησι. Διευρύνοντες τὴν ἔρευνά τους ὁμάδες πλειόνων δυτῶν δρῆκαν πιὸ πέρα ἄλλο διαφορετικὸ µνη- μεῖο καὶ ὕστερα ἄλλο καὶ ἄλλο. Ὑπῆρχαν δρόμοι µακροί, µεγάλες λεωφόροι, µε- γαλοπρεπεῖς κλίμακες, θαυμάσιες ἀψῖδες, ὀγκώδεις λίθοι τέλειας κοπῆς καὶ συ- ναρμογῆς' ὅλοι ἁρμονικὰ συνδεδεμένοι σὲ γραμμικὴ ἀρχιτεχτονική, διάφορη οἱασδήποτε προηγουμένως γνωστῆς. Τὶς ἑπόμενες ἑδδομάδες καὶ μῆνες ἡ ἰαπωνικὴ ἀρχαιολογικὴ κοινότητα ἀκο- λούθησε τὴν ὀγκούμενη φρενίτιδα τῶν ἀνακαλύψεων. Πεπαιδευμένοι ἐπαγγελ- ματίες σχημάτισαν ὑγιῆ συμμαχία μὲ τοὺς ἐνθουσιώδεις ἐρασιτέχνες, ποὺ ἔκαμαν πρῶτοι τὴν ἀνακάλυψι. Ὁ κοινὸς σκοπός τους ἔφερε πλούσιους καρπούς. Τὸν Σε- πτέμόριο πλησίον τῆς ἀκτῆς τῆς νήσου Ὑοπαριπί, σὲ ἀπόσταση μεγαλύτερη τῶν 300 ἀεροπορικῶν μιλλίων νοτίως τῆς ΟΚΙπαννα ἀνεκάλυψαν γιγάντια πυραμιδικὴ κατασκευἡ σὲ δάθος 100 ποδῶν (33 μ.). Αὐτὸ φαινόταν νὰ εἶναι τὸ ἐπίσημο κέ- ντρο, μὲ εὐρεῖς περιπάτους καὶ πλευρικὲς κιονοστοιχίες. Τὸ «γαργαντουϊκὸ» οἰκοδόμημα ἔχει μῆκος 240 ποδῶν (80 μ.). Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1997 ὡλοκληρώθη- κε µία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρχαιολογικὲς ἀνακαλύψεις: µία ὑποθρύχια πόλις ἐκτάσεως 311 μιλλίων (11) ἢ τουλάχιστον ἕνας ἀριθμὸς στενὰ συνδεδεμένων ἐγκα- ταστάσεων. Ἡ ἐξαιρετικὰ καθαρὴ ὑπὸ τὴν ἐπιφάνεια διαύγεια μὲ τὴν 100 ποδῶν (33 μ.) ὁρα- τότητα κοινὸ συντελεστή, ἐπέτρεψε τέλεια φωτογραφικὴ τεκμηρίωση μὲ µαγνη- τοσκοπήσεις καὶ Φωτογραφίες, μερικὲς τῶν ὁποίων παραθέτοµε. (Βλέπε ἔγχρω- µες φωτογραφίες στὶς σελίδες 13326, 13327, 13330, 13331). Αὐτὲς οἱ εἰκόνες ἀπε- τέλεσαν τὴν δάση στὶς κύριες ἐπικεφαλίδες ἐντύπων τῆς Ιαπωνίας πλέον τοῦ ἔτους. ᾿Αλλὰ οὔτε λέξη γιὰ τὴν ἀνακάλυψη τῆς ΟΚίπαννα δὲν ἔφθασε στὸ ἀμερι- κανικὸ κοινὸ (σημ.: καὶ στὸ εὐρωπαϊκὸ: τὰ τελευταῖα γεγονότα ἀπέδειξαν τὸ ρό-