Γεώργιος Καστριώτης-Σκεντέρμπεης: Ὃ «Πύρρος» τοῦ νεώτερου Ἑλληνισμοῦ ̓Αρχὲς τοῦ 15ου αἰῶνος (1415-1419) κατελήφθη ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς ἡ Ἰλλυρία. Ἢ περιοχὴ ἀποτελοῦσε στρατιωτιχὸ στόχο τῶν σουλτάνων, διότι ἀποδυνάμωνε τὸ Βυζάντιο καὶ ἄνοιγε τὸ δρόμο τῆς ἐπέχτασης τῶν Ὀθωμανῶν πρὸς τὴν ἰταλικὴ χερσόνησο. [Τὸ σχέδιο αὐτὸ λειτούργησε ἀντίστροφα τὸν ΜΙΝ 19ο αἰῶνα, ὅταν οἱ καταχτητὲς τῶν ̓Ιονίων νήσων -ἰδίως οἱ Γάλλοι-- θέλοντας νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὶς τριδὲς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. σχεδίαζαν- ἐπὶ ἐποχῆς ̓Αλῆ Πασᾶ (17881822)-μέσῳ τῆς ̓Αλύανίας καὶ Ἠπείρου νὰ καταλάδουν. τὴν Κωνσταντινούπολη.] Ὃ ̓Αλθανὸς φεουδάρχης Ἴωἄάννης Καστριώτης, ἐχ τῶν ἰσχυροτέρων ἀνδρῶν τῆς ̓Αλδανίας, ὕστερα ἀπὸ γενναίους ἀγῶνες κατὰ τῶν Τούρκων, ὑποχρεώθηκχε νὰ στείλῃ ὁμήρους καὶ τὰ τέσ«Σκεντέρμπεης»: σερα ἀγορια τον’ ὁ μικχρότες. Ἔργο τοῦ Νίκου Εγγονόπουλου (1907-1985), ρος γιός του ἧταν ὁ Γεώργιος. Καστριώτης, ὁ ἐπονομασθεὶς ἀργότερα Σχεντέρμπεης. Οἱ ὅμηροι, ὅταν δὲν δολοφονοῦνταν, ἐπέστρεφαν στὸν τόποτους πρὸς ἀντικατάσταση τοῦ θανόντος πατέρατους, ὅπως ἄλλωστε ὥριζε ἡ συμφωνία τῆς ὁμηρίας. Κατὰ τὴν διάρχεια τῆς ὁμηρίας τους ἐκπαιδεύονταν στὶς πολεμικὲς τέχνες καὶ ἐξισλαμίζονταν. Ὃ Σκεντέρμπεης δὲν εἶχε τὴν τύχη τῶν ἀδελφῶν του, ποὺ δολοφονήθηκαν, κυρίως διότι γρήγορα θαυμάστηχε γιὰ τὰ ψυχικά καὶ σωματικά του προτερήματα, καθὼς καὶ γιὰ τὴ γενναιότητάτου. Ἔτσι κέρδισε τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ σουλτάνου Μουρὰτ Β ́ (1421-1451), ὁ ὁποῖος ἔξαιτίας τῶν ἱκανοτήτων του τὸν ὠνόμασε Σκεντέρμπεη (- ̓ Αφέντη ̓Αλέξανδρο). Ὁ κύριος ἀντίπαλος τῆς τουρκικῆς ἐξάπλωσης Μετὰ τὴν ἧττα τοῦ τουορκικοῦ στρατοῦ στὴ μάχη τῆς Ναϊσσοῦ (Νὶς Σερθίας, 1443), στὴν ὁποία συνέόαλε καὶ ὁ Σκεντέρμπεης, ἐγκατέλειψε τὸν τουρχικὸ στρατὸ καὶ κατευθύνθηκε μὲ τετρακόσιους ἱππεῖς στὴν ̓Αλθόανία μὲ σκοπὸ τὴν κατάληψη τῆς Κρόιας. Τὴν κατέλαόε μὲ δόλο χρησιμοποιῶντας τὴν σουλτανικἡ σφραγίδα σ ̓ ἕνα πλαστὸ ἔγγραφο, ποὺ διέτασσε τὸν διοικητὴ τῆς Κρόιας νὰ παραδώσῃ τὴν πόλη στὸν Σκεντέρμπεη γιὰ τὴν καλύτερη ὀργάνωση τῆς ἄμυνάς τῆς μετὰ τὴν ἧττα τῶν Τούρχων. Ὁ λαός, ποὺ δὲν εἶχε πάψει ν ̓ ἀντιστέχεται, τὸν ὑποδέχθηκε ὡς σωτῆρα. Ὁ Σκε-