- ΕΕΡΛΟΡΑΜΑ Μετὰ πάντων τῶν ἐλαιώνων καὶ ἐλαιοτριθείων κ.λπ. Μὴν ἀπορῆτε, φίλοι µου, πιὰ μὲ τὴν ἐνασχόλησίν µου στὸ παρὸν μὲ τὰ ἐκκλησιαστικά. Ὡς πανεπιστήµων μπουρδολόγος ὄχι μόνον μοῦ εἶναι ἐπι- τρεπτὸν νὰ ἐρευνῶ ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑποχορεοῦμαι, ἰδίᾳ δὲ ὅταν πρόκειται περὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν. "Αλλωστε δὲν τὸ θαστᾷ ἡ ψυχή µου νὰ ὀλέπω σκυθρωπὸν τὸ πρόσωπον τοῦ Κυροῦ Βαρθολομαίου, ἐλέῳ Θεοῦ ἀρχιεπισκόπου Κωνοταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καὶ οἰκουμενικοῦ πα- τριάρχου (νὰ μὴ ξεχνοῦμε καὶ τὸν πλήρη τίτλον του). Καὶ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ὁ φόρτος τοῦ ἑκάστοτε πατριάρχου εἶναι δαρύς. ᾿Εδῶ ἀπὸ τὸ 197] προετοι- µάζουν τὴν «Αγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον τῆς Ορθοδοξίας» καὶ δὲν ἔχουν κατορθώσει νὰ τὴν συγκαλέσουν. Αὐτὰ εἶναι δύσκολα πράγματα. Λοιπὸν ἡ ᾿Εκκλησία τῆς "Ελλάδος ἂς παραμερίσῃ τὰ ἐμπόδια, ποὺ θέτει στὸ πα- τριαρχικὸ ἔργο. ᾿Εξ ἄλλου ὁ νέος πατριάρχης εἶναι ἀποφασισμένος νὰ ἐπι- 6άλῃ τὴν πειθαρχία στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία. 'Ο ἴδιος σὰν ὑπολοχαγὸς (ἔστω καὶ ἔφεδρος) τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ γνωρίζει κάλλιον παντὸς ἄλλου τὴν ἀξία τῆς πειθαρχίας. Ὅπως γνωρίζει ἀκόμα ὁ πατριάρχης, ὅτι μᾶλλον «ἐλέῳ Τουρκίας» εἶναι πατριάρχης. Διότι ἔτσι κι ἔλεγε «γιὸκ» ἡ τουρκικὴ κυ- θέρνησις στὸν διορισμό του, τὸ πολὺ πολὺ νὰ ἐγίνετο ἀρχιεπίσκοπος Βο- οείου καὶ Νοτίου ᾽Αμερικῆς' καὶ κανένας Γιαχδὲ ἢ Χριστὸς δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ μεταστρέψῃ τοὺς τουρκικοὺς νόες, γνωστοὺς γιὰ τὴν ἐπιμονή τους. Ὅμως μὲ τέτοιους συλλογισμοὺς ἐκτρεπόμεθα τοῦ θέµατός µας, ποὺ εἶναι οἱ δια- φορὲς Πατριαρχείου καὶ Ελληνικῆς᾽ Εκκλησίας. Καὶ στὴν ἐξομάλυνσι τῶν σχέσεών τους θέλω νὰ συμδάλω μὲ τὴν ἀναμφισύήτητη μπουρδολογικὴ κα- τάρτισίν µου. ᾿Αλλὰ πρῶτον ἂς δοῦμε ποιές εἶναι αὐτὲς οἱ διαφορὲς (ὅσες δηλαδὴ γνω- οίζουµε ἀπὸ τὴν δημοσιοπού]σίν τους). Σὲ δύο κυρίως θέµατα περιστρέφο- νται: τὴν ἀνεξάρτητη ἐκπροσώπησιν τῆς Ελληνικῆς᾽ Εκκλησίας στὴν Εὐρω- παϊκὴν Ἕνωσιν καὶ τὸ καθεστὼς τῶν μητροπόλεων τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν». Κατ᾽ ἀρχὰς ἂς δοῦμε τὸ πρῶτον θέµα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ πα- τριάρχης εἶναι ὁ «πρῶτος», ἔστω καὶ μεταξὺ ἴσων. "Αρα εἶναι λογικὸ σ᾽ ἕναν τόσο σοθαρὸ ὀργανιομὸ νὰ ἐκπροσωπῇ τὴν ᾿Ορθοδοξία ὁ πρῶτος καὶ μέσῳ αὐτοῦ νὰ ἐκφράζωνται οἱ ὑπόλοιποι. Καὶ δὲν θέλω πονηρά, ὅτι ἡ Εὐρω- παϊκὴ “Ενωσις εἶναι πρώτιστα πολιτικὸς ὀργανιαμὸς καὶ «ἐξυπνάδες» τύπου: τί δουλειὰ ἔχει ἡ ἀλεποῦ στὸ παζάρι. Πρῶτον σ᾽ ἕνα πολυεθνικὸ παζάρι τὴν πρώτη θέσιν πρέπει νὰ κατέχῃ ὁ κληρονόμος τοῦ ὕψιστου πολυεθνικοῦ Βυ- ζαντίου. "Αλλωστε σ᾽ ἕναν κόσµο, ποὺ ὁδεύει πρὸς τὴν πολυεθνικὴ πλανη- ταρχία, εἶναι λογικὸ νὰ προπορεύωνται οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ πολυεθνισμοῦ: γι’ αὐτὸ καὶ ἡ προδολὴ τοῦ δυζαντινισμοῦ μὲ ἐκθέσεις παγκοσμίως. Αλλω- στε σκοπὸς τῆς ᾿Ορθοδοξίας (καὶ προοριομὀς) εἶναι νὰ ὑπερόῇ τὴν ἐθνο- | κρατικὴ ἐσωστρέφεια, ὅπως σωστὰ ἐπισημαίνει καὶ ὁ καθηγητὴς τῆς Γε-