ΤΟΜΟΣ Γ᾽ ο 28ο ΑΠΡΙΛΙΟΣ 84 Παγίδευση πνευματική Ὅλες οἱ ἰσχύουσες κύριες ἀντιλή- Ψεις τῶν -ισμῶν εἶναι ἕως σήµερα ἐ- ναντίον κάθε πρωτότυπου ἐλεύθε- ρου προβληματισμοῦ. Μιλᾶμε, καὶ κάθε λέξη, φράση, ἰδέα κινδυνεύει νὰ προσκρούση σὲ κάποια «πίστη», «πεποίθηση», «ἀξία» ἤ, ἔστω, κά- ποιο ἀόριστο ἰδανικὸ τοῦ συζητητή μας, ποὺ συχνὰ εἶναι τόσο ρευστό, ὥστε εἶναι ἀδύνατο νὰ προσδιορι- σθῆ ὄχι μόνο ἀπὸ τρίτους ἀλλὰ κι ἀ- πὸ τὸν ἴδιο τὸν φορέα του. Μιλᾶς π.χ. γενικὰ γιὰ τὴν ἑλληνικότητα καὶ συναντᾶς ἀμέριστη κι αὐθόρμη- τή τὴν ἐπικρότηση πολλῶν, πλεί- στων, γιὰ νὰ μὴν πῶ ὅλων τῶν Ἐλ- λήνων, ἀλλὰ καὶ ἔένων, ποὺ ὄχι σπάνια φθάνουν σὲ ἐκδηλώσεις ποὺ λίγο ἀπέχουν τοῦ ἐνθουσιασμοῦ, λί- γο διαφέρουν ἀπὸ ἕνα εἶδος ὠανατί- σμοῦ ---εἴθε νὰ ἔλειπε!--- ὑπὲρ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ τοῦ ὁμιλοῦντος ἢ γράφον- τος γι᾿ αὐτήν. Προχωρῶντας στὸν καθορισμὸ τῆς ἔννοιας ἢ τῆς ἀξίας τῆς ἑλληνικότητας βλέπεις τὰ πράγ- ματα ν᾽ ἀλλάζουν γύρω σου. Μόλις λ.χ. θελήσης νὰ διευκρινήσης ὅτι ἡ ἑλληνικότητα δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν ἐθνικισμό, ἕνα µέρος ἀπὸ τοὺς ἐν- θουσιώδεις συμφωνοῦντες ἀπορεῖ καὶ παγώνει ἤ σὲ ὑποψιάζεται καὶ ὀργίζεται. Θὰ χρειασθῆ νέα ἐπιχει- ρηματολογία, γιὰ νὰ ἀρχίση ὁ συζη- τητής (ἢ ὁ ἀναγνώστης σου) νὰ μπαίνη στὸ νόημα ὅτι τὸ «ἑλληνικό» ὄχι µόνο θεωρητικὰ δὲν ἐντοπίζεται σήµερα ἐθνικά, ἀλλὰ καὶ ὅτι θὰ ἦταν λάθος, µεγάλο πρακτικὸ λάθος, νὰ τὸ συρρικνώνη κανεὶς µέσα στὰ στε- γὰ πλαίσια ἑνὸς Ἔθνους, καὶ μάλι- στα μικροῦ κι ἀνίσχυρου, ὅπως εἶναι τὸ σημερινὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος. Προχωρεῖς ὕστερα στὴν ἀνάλυση τοῦ κύριου ἰδεολογικοῦ συστατικοῦ τῆς ἑλληνικότητας, τῆς ἐλευθερίας, ἂς ποῦμε τῆς κοινωνικοοικονομικῆς ἐλευθερίας εἰδικώτερα, καὶ φυσικά,