ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
212-213ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1999
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Μέσω ΣΑΕ η Εκκλησία και το κράτος επιχειρούν τον έλεγχο της Ομογένειας (συνέντευξη του προέδρου Χρ. Τομαρά) — ΜΠΙΣΚΑ, ΝΑΝΣΥ
Κείμενο φύλλου
ΟΠΩΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ O ΠΡΟΕΔΡΟΣ TOY XP. ΤΟΜΑΡΑΣ:
Μέσῳ Σ.A.E.
Ἐκκλησία
καὶ κράτος
ἐπιχειροῦν
τὸν ἔλεγχο
τῆς Ὁμογένειας
Ὁ πρόεδρος τοῦ Σ.A.E. κ. Χρ. Τομαρᾶς
ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ TO ΕΛΛΗΝΙΚΟ «ΛΟΜΠΥ» ΣΤΙΣ H.Π.A.
ΣΤΕΝΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ TOY TOYPKIKOY ME TO ΕΒΡΑΪΚΟ
Στὸ προηγούμενο, 211ο, τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» δημοσιεύσαμε συνέντευξη τοῦ προέδρου
τοῦ «Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ἑλληνισμοῦ» κ. Θεοδώρου Σπυροπούλου, ἀπὸ τὸ
1987 ἐκπροσώπου φορέως τῆς ἑλληνοαμερικανικῆς κοινότητας Βορείου Ἀμερικῆς,
ὅπου διαφαίνονται διαφορὲς ἀπόψεων ἀπὸ τὸν ἀπὸ τὸ 1995 ἐπίσημο ἀντιπροσωπευτικὸ
φορέα τῆς Ὁμογένειας καὶ ἐπίσημο συμβουλευτικὸ ὄργανο τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους
γιὰ θέματα Ἀποδήμων «Συμβούλιο Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ» (ΣΑΕ). Ὁ
«Δαυλὸς» χάριν τῆς εὔλογης ἀνάγκης ἑνότητας τοῦ ἁπανταχοῦ Ἑλληνισμοῦ, δημοσιεύει
κατωτέρω, ὅπως εἴχαμε προαναγγείλει, καὶ συνέντευξη τοῦ προέδρου τοῦ ΣΑΕ
Ἀμερικῆς κ. Χρήστου Τομαρᾶ, ὅπου ἀναπτύσσονται οἱ ἀντίστοιχες ἀπόψεις τῆς
ἄλλης πλευρᾶς. Εἶναι ἀξιοσημείωτο, ὅτι παρὰ τὶς διαφορὲς ὑπάρχει ταύτιση ἀπόψεων
στὰ κρίσιμα καὶ βασικὰ θέματα – γεγονὸς ποὺ μπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ καὶ ἀφετηρία
γιὰ σύγκλιση δράσεως, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς κατὰ κανόνα ἀρνητικές, ὅπως ἀπέδειξε
ἡ πεῖρα, ἐπεμβάσεις καὶ παρεμβάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῆς Ὀρθόδοξης
Ἐκκλησίας, ποὺ ὡδήγησαν τοὺς ἐκτὸς συνόρων Ἕλληνες σὲ μεγάλα ἀδιέξοδα
καὶ προβληματισμὸ σ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα τῆς αὐτογνωσίας καὶ τοῦ ἰδεολογικοῦ
περιεχομένου τῆς ἑλληνικότητας καὶ ἐν τέλει τῆς ἑλληνικῆς τους συνείδησης.
Ὅπως ὁμολογεῖ ὁ κ. Χρ. Τομαρᾶς στὴ συνέντευξή του ποὺ ἀκολουθεῖ, δυστυχῶς τὸ
ΣΑΕ ὄχι μόνον εἶναι οἰκονομικῶς ἐξαρτημένο ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος, ἀλλὰ στηρίζεται
στὴ συνεργασία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Βορείου καὶ Νοτίου Ἀμερικῆς γιὰ τὴν
λύση τοῦ δεινοῦ προβλήματος τῆς Παιδείας τῆς Ὁμογένειας – προβλήματος γιὰ τὸ
ὁποῖο, ὡς εἶναι γνωστὸν, φέρει ἀκέραιη τὴν εὐθύνη ἡ ἴδια ἡ Ἀρχιεπισκοπή.