HH KK II NN HH ΣΣ II ΣΣ TT ΩΩ NN II ΔΔ EE ΩΩ NN K. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Ἰατροὶ Οἱ «Ἀρχαῖοι Ἕλληνες Ἰατροὶ» εἶναι ὁ δεύτερος τόμος ποὺ παρουσιάζει ὁ συγγραφέας καὶ καθηγητὴς τῆς Ἱστορίας τῆς Ἐπιστήμης, Κωνσταντῖνος Γεωργακόπουλος, στὴν σειρὰ «Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα». Τὸ σύγγραμμα παρουσιάζει 555 Ἕλληνες ἰατρούς, ποὺ ἔζησαν στὴν χρονικὴ περίοδο ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ὣς τὸ τέλος τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας. Ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔθεσαν τὶς βάσεις τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης σ’ ὅλους τοὺς τομεῖς της καὶ τὴν ἀποσυνέδεσαν ἀπὸ τὴν θεοκρατική της θεώρηση. Σὲ ὅλες τὶς εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες οἱ 60 στοὺς 100 ἰατρικοὺς ὅρους εἶναι καθαρὰ ἑλληνικῆς προελεύσεως, οἱ 20 ἑλληνικῆς προελεύσεως ἀλλὰ διεσώθησαν μέσῳ τῆς Λατινικῆς καὶ οἱ ὑπόλοιπες 20 ἀνήκουν στὶς τοπικὲς γλῶσσες. Τὰ χιλιάδες φάρμακα τῶν Ἑλλήνων φαρμακολόγων - ἰατρῶν ἀποτέλεσαν κατὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος τὸ συνταγολόγιο τῶν ἰατρῶν ὅλου τοῦ κόσμου ὣς τὸν 19ο αἰῶνα, ὁπότε καὶ ἀναπτύσσεται ἡ ὀργανικὴ χημεία. Ὁ συγγραφέας παρουσιάζει τὰ βιογραφικὰ τῶν ἰατρῶν τῆς ἀρχαιότητας, τὸν τόπο καὶ χρόνο γεννήσεώς των, τοὺς διδασκάλους τους, τὸν τομέα στὸν ὁποῖο ἄσκησαν τὸ ἰατρικὸ ἐπάγγελμα, τὰ συγγράμματα, τοὺς χειρόγραφους κώδικες, τὶς ἔντυπες ἐκδόσεις καὶ τὶς πηγές, στὶς ὁποῖες ἀναφέρονται σὲ παγκόσμια κλίμακα. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ παρουσιάζονται μέ: «ἀλφαβητικὸ πίνακα ὀνομάτων», «πίνακα ὀνομάτων κατὰ γνωστικὸ ἀντικείμενο», ὅπου ἀναφέρεται ἡ ἀντιστοιχία τῆς δραστηριότητάς τους μὲ τὴ σημερινὴ εἰδικότητα τῶν ἰατρῶν καί «πίνακα κατὰ τόπον καταγωγῆς». Σὲ ἰδιαίτερο κατάλογο παρουσιάζονται τὰ ὀνόματα τῶν «γυναικῶν ἰατρῶν». Σὲ παράρτημα περιέχεται κατάλογος τῶν «Ἱερῶν Ἀσκληπιοῦ - Θεραπευτηρίων», τὰ «Νοσο- Περὶ «ἐλέγχου» τῶν συνειδήσεων W. Reich, Arthur Janov, ἡ πρωτογενὴς κραυγή: ὅποιος ἐλέγχει τὸν σεξουαλισμὸ τῶν μαζῶν ἐλέγχει καὶ τὶς συνειδήσεις. (Αὐτοὶ «τὸν χαβᾶ τους», ἀλλὰ ξεχνᾶνε ὅτι αὐτὸ τὸ «ἐλέγχει» στὴν Ἀρχαιότητα ἦταν θέατρο, τέχνη, δημοκρατία, ἀγορά, γιατὶ δὲν ἔλεγχαν ἀλλὰ πρότειναν, δὲν πίστευαν ἀλλὰ ἀνακάλυπταν, ἀμφισβητοῦσαν). Κατηγοροῦν τὴν προπολεμικὴ Γερμανία – μὰ τὸ ἴδιο δὲν ἦταν καὶ οἱ ἀπέναντι Ἀγγλαμερικανοί; Εὐτυχῶς ποὺ σήμερα, μὲ τὰ ἐπερχόμενα ὁλοκαυτώματα, τὴ μόλυνση, τὴν τρέλλα, δὲν μποροῦν νὰ «παραλλαγοῦν» στὶς πτυχὲς τῆς Ἱστορίας. Φυσικὰ τότε ἡ Γερμανία ἦταν ἀρχαιομαθὴς καὶ στὴν Ρωσία, ὅπου «προτίμησαν» τὴν «ἐπανάσταση», εἶχαν φροντίσει μέσῳ (cid:2)