ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

214ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1999

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 13457 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
4 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Διάλογος για το παγκράτιον — ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, Ε.
    ἀρχή: σελ. 13457 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 214
  2. ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 13457 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 214

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Κινηματογράφος καὶ Πληροφορικὴ στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἐξονσιασμοῦ ᾽Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Θὰ ἤθελα νὰ μοιραστῶ μερικοὺς προ- θληματισμούς µου μὲ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ ἐξαίρετου «Λαυλοῦ». Προσφάτως, θλέποντας τὴν ταινία «Μαιτγῖχ» σὲ κάποιο ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα πλέον θερινὰ ἀθηναϊκὰ σινεμά, ἡ ὁποία σίγουρα ἐνθουσιάζει μὲ τὰ ὁπτικά της «ἐφφὲ» ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς ἑρμηνεῖες τῶν ἠθοποιῶν, ἀναρωτήθηκα (καὶ ὄχι μόνο ἐγὼ) γιὰ τὸ ποιά σκοπιμότητα ἐξυπηρε- τοῦσε ἡ ὀνομασία τῆς «τελευταίας ἀνθρώπινης πόλης» ὡς Σιών. Τουλάχι- στον δὲν μποροῦσε ὁ συγγραφέας νὰ χρησιµοποιήσῃ τὸ ὄνομα «Ἱεριχώ», γιὰ νὰ εἶναι σὲ συμφωνία μὲ τὰ ὅσα λένε οἱ ὁμοεθνεῖς του στοὺς τουρίστες, ποὺ ἐπι- σκέπτονται τὴν ἐν λόγῳ πόλη, γιὰ τὴν «πρώτη καὶ παλαιότερη ἀνθρώπινη πό- λη»; Βλέποντας αὐτὰ τὰ πράγματα μὲ τὴν παρέα µου, ἀρχίσαμε νὰ ἀναρωτιώ- µαστε γιὰ τὸ ποιοί εἶναι οἱ κακοὶ τῆς ἱστορίας. Οἱ κακοὶ καὶ ἀπάνθρωποι «πράκτορες», οἱ ὁποῖοι ἦταν ἁπλᾶ «λο- γισμικὸ» (ἡ ᾿Αριστοτελικὴ Λογικὴ εἶναι ἡ ὀάση τῆς Πληροφορικῆς) ἢ μήπως οἱ καλοὶ πειρατὲς τοῦ δικτύου, οἱ ὁποῖοι παλεύουν τὴν κακὴ μηχανὴ πλασμα- τικῆς πραγματικότητας. Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν στὴν ταινία καὶ οἱ ἀπελευθε- ρωτὲς -- «μπολσεθίκοι» τῆς Πληροφο- ρικῆς, μιὰ καὶ ἡ «τσαρικὴ» ἐξουσία ἴσως καὶ νὰ γίνεται ἐπικίνδυνη, ὅπως ἔγινε καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ αἰῶνα στὴν δύστυχη Ῥωσία (γιὰ ὅσους ἔχουν διαδάσει κά- ποια «πρωτόκολλα» κάποιων «σοφῶν»). Διάλογος γιὰ τὸ παγκράτιον ᾿Αξιότιμε κ. διευθυντά, Διάδασα τὴν ἐπιστολὴ «Πανάρχαιον παγκράτιον» («4αυλὸς», τεῦχ. 210, σελ. 13218-21) καί, δὲν σᾶς τὸ κρύδω, μὲ αἰφνιδίασε ὁ αὐτοχαρακτηρισμὸς «ἱστορικὸς ἐρευνητής», κάτω ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ ἐπιστολογράφου Πάξαρου Ε. Σαθδίδη, διότι ἡ ζημιὰ ποὺ προκαλεῖται στὸ Παγκράτιο μ᾽ αὐτὰ ποὺ γρά- Φει εἶναι ἀνυπολόγιστη. Τὸ νὰ ἀναφέρεται µία λέξη π.χ. «λάξ» ἢ «πτερνίζειν» σὲ ἕνα κείµενο, δὲν ἀποδεικνύεται ὅτι γίνεται λόγος γιὰ παγκράτιο, ἀφοῦ καὶ οἱ δύο αὐτοὶ χα- ρακτηρισμοὶ ἀναφέρονται καὶ σὲ ἄλλα ἀθλήματα: τὴν ἀναπάλη, τὶς γυμνο- παιδίες, τὴν πυρρίχη, τὴ σκιαµαχία, πού, φαίνεται, δὲν ἔπεσαν στὴν ἀντίλη- ψη τοῦ «ἱστορικοῦ ἐρευνητῆ». Ἔπειτα, δείχνει ὅτι... ἀνακάλυψε τὴν ᾽Αμερι- κή μὲ τὴν ἀνακάλυψή του... «Αποδεικνύει τὴν ὕπαρξη τοῦ Παγκρατίου» τὸ ὅτι ὁ Κάστορας ὁ 4ιόσκουρος, ὁ Ἱπποδαμαστής, χρησιμοποίησε τὸ ἴδιο πά- λαισμα, τὴ στιγμὴ ποὺ στὰ ἴδια τὰ «Αργοναυτικὰ» τῶν ᾿Ορφικῶν ἀναγρά- »
← καθαρισμένο κείμενο