ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

214ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1999

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 13521 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
68 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ανωτερότητα της ομορφιάς και η στρέβλωση του δογματισμού — ΓΛΑΡΟΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ
    ἀρχή: σελ. 13521 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 214

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Ἢ ἀνωτερότητα τῆς ὁὀμορφιᾶς καὶ ἡ στρέόλωση τοῦ δογματισμοῦ Ὃ ἀρχαῖος "Ελληνας ἔρχεται ἔκπαγλος µέσα ἀπὸ τὶς δεκάδες τῶν χι- λιετιῶν. Μιὰ ὑπέροχη καὶ µεγαλειώδης ψυχὴ σ᾽ ἕνα ποοικισµένο ἀπὸ τὴ Φύση σῶμα, γεμᾶτο ἀπὸ τοὺς χυμούς της. “ΠΗ λαμπρότης τοῦ φωτὸς καὶ τὸ Προμη θεϊκὸ μεγαλεῖο μέσα ἀπὸ τὸ «μηδὲν ἄγαν» καὶ τὸ κάλ- λος. Τὸ ἔνστικτο γιὰ πρώτη φορὰ δίνει τὴ θέση του στὴ νόηση, ποὺ αὐτὸς πρῶτος συστηµατοποίησε. Μία νόηση μεγαλειώδης στὴν ἀνα- κύχλωση τῆς Φύσης' τίποτε περισσότερο ἀπὸ τὰ τραῖνα ποὺ τρέχουν στὶς σιδηοοτροχιές τους. Γι’ αὐτὸ ἡ νόηση ἔφθασε -- τότε καὶ ποτὲ ἄλλοτε- στὸ θαῦμα τῆς ἑνωμένης Φιλοσοφίας, Επιστήμης καὶ Τέχνης, ποὺ δύο ἔδωσαν τὴν μοναδικὴ καὶ γιὰ πάντα ὀρθὴ ἄποψη τοῦ ἀνθρώ- που γιὰ τὸ Σύμπαν. Ἢ κάθε μιὰ ἀπὸ τὶς τρεῖς καὶ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς ὑπό- λοιπες, ἔδωσε τὰ λαμπρότερα καὶ ἀξεπέραστα δείγματα. Βλέποντας αὐτὸ τὸν πολιτισμὸ ἀμέσως ἀνακαλύπτει κανείς, ὅτι κά- που στὸ Σύμπαν ὑπάρχει μεγάλη χαρὰ καὶ φῶς. Ὅμως ἡ Φύση, πάν- σοφη γιὰ νὰ μὴν καοῦμε σὰν πεταλοῦδες, μᾶς κρατᾶ ἀσφαλεῖς πίσω ἀπὸ τὸν θάνατο. Απόδειξη, ὅτι πεθαίνοµε ὅταν διαδοῦμε τὸ κατώφλι του. Εδῶ τὸ ἀπρόσωπο διολογικὸ πλάσμα ἀνορθώνεται μὲ παρρησία ἐμποὸς στὸ Σύμπαν. Τὸ μαοτυροῦν τὰ πρόσωπα τῶν διασωθέντων ἀγαλμάτων καὶ ἡ ἀρχιτεχτονική. "Ετσι οἱ γίγαντες αὐτοὶ στὴν ἔχφρα- ση ἔφθασαν μέχρι τὸ κάλλος, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν ὕδρη: Ἢ αἰσθη- τική τους θεώρηση ἑρματισμένη ἀπὸ τὴν ἀξεπέραστη φύση. Ὃ προ- μηθεϊκὸς Μπετόδεν στὴν τρίτη συμφωνία του, τὴν ᾿Ηρωική, ἔχει ἕνα τέτοιο θριαμθικὸ δάδισµα. Στὸν ἀντίποδα τώρα ὁ Γιαχθὲ σκαρώνει τὶς πιὸ εἰδεχθεῖς καὶ ἀντε- στραμµένες εἰκόνες καὶ πράξεις τῶν πιὸ πάνω. 4ὲν ὑπάρχουν µόνο ἀνηφόρες ἢ κατη φόρες. "Ετσι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ, ὡπλισμένοι μὲ πε- οίσσεια κακία, ἀνέλαδαν «ἐπιτυχῶς» τὸ ἔργο τους στὶς μέρες µας: Πλα- νητάρχες! «"Αδικοι καὶ δίκαια πράττοντες ἀδικοῦσι», εἶπε ὁ Εὐριπί- δης. Τὸ μυαλό τους «δουλεύει ἀνάποδα»" ἂν δὲν τὸ καταλάδαμε, δὲν ξέρομε ἱστορία. 'Ο Πλανήτης στὰ πρόθυρα καταστροφῆς, κι αὐτοὶ ἐπιμένουν' κι οὔτε θὰ κάνουν πίσω. Προσπαθοῦν νὰ μπαλώσουν τὶς ζημιὲς μὲ ἀκόμη μεγαλύτερες. Η ὑποκρισία, ὁ δόλος, ἡ διαθολή, ἡ συνωμοσία, ἡ παραπλάνηση σὲ ὅλο τους τὸ μεγαλεῖο.
← καθαρισμένο κείμενο