Ἢ «Γιορτὴ τοῦ Πολυτεχνείου» καὶ ἢ σχολικὴ πραγματικότητα Ἢ γιορτὴ τοῦ Πολυτεχνείου εἶναι ἴσως ἡ πιὸ ἰδιότυπη ἀπ ̓ αὐτὲς ποὺ λαμθάνουν χώρα στὰ σχολεῖα. Ἔχει καθιερωθῆ σὰν τέτοια σχετικὰ πρόσφατα. Θεωρεῖται καὶ εἶναι σχολικὴ ἀργία. Τὸ ὅτι στὰ γεγονότα τοῦ 1973 διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικὸ ρόλο ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα (Νομικὴ Σχολὴ τὸν Φεθρουάριο, Πολυτεχνεῖο στὸ γνωστὸ Νοέμόθρή) καὶ καθαρὰ ὡς χῶροι, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ζωντανὸ δυναμικό τους (Φοιτητὲς συνεπικουρούμενοι ἀπὸ ἐκπαιδευτικούς, μαθητὲς ἀλλὰ καὶ ἄλλους) θάρυνε σημαντικὰ στὴν καθιέρωση τῆς 17/11 ὡς σχολικῆς - ἐκπαιδευτικῆς γιορτῆς ἀργίας. Τὸ ἰδιότυπο τῆς γιορτῆς συνίσταται στὰ ἑξῆς: Φ Εἶναι μόνο σχολικὴ καὶ ὄχι ἐθνικὴ γιορτή. Βεθαίως στὶς μέρες αὐτὲς ἐκτυλίσσονται πολλὲς ἐκδηλώσεις (πορεῖες, συναυλίες κ.λπ.). μὲ φθίνοντα ρυθμὸ καὶ παλμὸ ὁμολογουμένως, πρὸς τιμὴν τῆς ἐπετείου σὲ πάμπολλους κοινωνικούς, πολιτικούς, ἐργασιακούς κ.ᾱ. χώρους. Ὅμως ἡ ἀργία ἰσχύει μόνο γιὰ τὴν ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα. Εξάλλου στὰ τελευταῖα χρόνια, πρέπει νὰ τονίσουμε καὶ νὰ θυμίσουμε, ὅτι τὸ ἐπετειακὸ γεγονὸς λειτουργεῖ μᾶλλον ὡς τηλεοπτικὸ καὶ δὴ ἀξιοθρήνητο θέαμα ἀνόητων νεαρῶν, αὐταπατώμενων ἐπαναστατῶν, ποὺ κυνηγιοῦνται ἀπὸ ἀστυνομικὲς δυνάμεις πρὸς περιορισμὸ τῶν καταστροφῶν στοὺς πέριξ τοῦ Πολυτεχνείου χώρους. Θ Λόγῳ τῆς ἱστορικῆς του ἐγγύτητας, πάρα πολλοὶ ἐκπαιδευτικοὶ γνωρίζουν τὸ «Πολυτεχνεῖο» διωματικά. Κάτι φυσικὰ ποὺ δὲν συμδαίνει μὲ τὸ 1821 καὶ ποὺ ἔπαψε νὰ ἰσχύῃ γιὰ τὸ 1940. Οἱ καθηγητὲς ὀργανώνουν καὶ συμμετέχουν σὲ μιὰ γιορτὴ, ποὺ τὴ γνωρίζουν ἀπὸ πρῶτο χέρι, τὴν ἔζησαν’ κάποιοι ἀπ ̓ αὐτοὺς παραδρέθηκαν στὰ ἴδια τὰ γεγονότα. Ὑπάρχει λοιπὸν ἐν πολλοῖς ἔντονη προσωπική, συναισθηματικὴ σύνδεση μὲ τὴ γιορτὴ αὐτή. μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ λείπουν οὔτε οἱ προσωπικὲς φορτίσεις σὲ θάρος τοῦ ἱστορικοῦ συμθάντος καὶ μηνύματος ἀλλὰ οὔτε καὶ οἱ ὑποκειμενικὲς προκαταλήψεις κάθε λογῆς. Θ ̓ Ἡ συγκεκριμένη ἐπέτειος, κακὰ τὰ ψέματα, ἔχει ὑποστῆ τὴ διάθρωση τῆς πολιτικῆς ἐμπλοκῆς καὶ τῶν ἰδεολογικῶν ἀποχρώσεων. Εἶναι πολὺ κοντινὸ τὸ «Πολυτεχνεῖο», γιὰ νὰ ἰδωθῇ ἀποστασιοποιημένα καὶ ἀντικειμενικά. Πολὺ περισσότερο ἀπὸ νεαροὺς ἐφήδους. Αὐτοὶ κατὰ κανόνα δέχονται καὶ μεταφέρουν τὶς θέσεις καὶ ἀντιλήψεις τῶν γονέων τους στὸ σχολικὸ χῶρο. Πολλὲς φορὲς αὐτὲς οἱ θέσεις μπορεῖ νὰ ἐναντιώνωνται μὲ τὶς ἀντίστοιχες τοῦ ὀργανωτῆ - εἰσηγητῆ καθηγητῆ. Καὶ ἡ ἴδια ἡ ἐπέτειος νὰ μεταθάλλεται ἀπὸ γιορτὴ σὲ συγκρουσιακὴ πόλωση ἢ δυστοκία. Θ Τὸ ἑορταστικὸ ὑλικὸ τυγχάνει κι αὐτὸ ἰδιότυπο ἕως καὶ ἀξιοπαρατήρητο. Καλλιτέχνες καὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι, ἔργα τῶν ὁποίων συ-