ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

217ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2000

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 13739 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
30 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Για τη θέση της πελασγικής Δωδώνης — ΔΑΡΔΟΥΜΠΑΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 13739 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 217

Κείμενο φύλλου

Στοιχεῖα ἀπὸ τὸν Ὅμηρο καὶ Ἡσίοδο γιὰ τὴ θέση τῆς Πελασγικῆς Δωδώνης Τὴν πληροφορία ὅτι τὸ Μαντεῖο τῆς Δωδώνης ἦταν Πελασγικὸ μᾶς τὴ δίνει ὁ Ὅμηρος. Ἐπίσης καὶ τὴν ταυτότητα τῆς περιοχῆς ὅπου ὑπῆρχε ἐκεῖνον τὸν καιρὸ τὸ μαντεῖο, ὅπως ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ κείμενα τοῦ Ἡσίοδου καὶ τοῦ Ἡρόδοτου. Ὁ Ὅμηρος λέγει: «Ἦρθε ἀπὸ τὸν Κύφο ὁ Γουνεὺς μὲ εἰκοσιδύο πρῦμνες. Εἶχε Αἰνιήνων πληθυσμὸ καὶ Περραιβῶν γενναίων, ὅσοι στὴν κακοχείμωνη Δωδώνη κατοικοῦσαν κι ὅσοι ἀπὸ τὸν Τιταρήσιο πότιζαν τοὺς ἀγρούς τους, ποὺ χύνει μέσ’ στὸν Πηνειό τὰ πρόσχαρα νερά του...» (Ὁμήρου, Ἰλιὰς B 748 κ.ἑ.). Τὸ παραπάνω κείμενο ξεκαθαρίζει, ὅτι οἱ Περραιβοί (Περραιβία: σημερινὴ ἐπαρχία Ἐλασσόνας) ζοῦσαν περὶ τὴν δυσχείμερη Δωδώνη καὶ νέμονταν τὰ ἀγαθὰ τοῦ ποταμοῦ Τιταρήσιου, ποὺ πηγάζει καὶ σήμερα ἀπὸ τὸ ὄρος Τίταρονιον (ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται τὸ χωριὸ Σαραντάπορο) καὶ συνεχίζοντας σμίγει μὲ τὸν Πηνειό, ὅπως ὁ Ὅμηρος ἀναφέρει. Εἶναι, νομίζω, ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς ἕδρας τοῦ Μαντείου. Σήμερα κοντὰ στὴν κοίτη τοῦ Τιταρήσιου ποταμοῦ γίνοἈρχαῖο νόμισμα, ποὺ βρέθηκε στὶς ἀνασκαφὲς νται ἀνασκαφὲς σὲ τρεῖς Περραιστὴν Ἄζωρο - μία ἀπὸ τὶς πόλεις τῆς Τριπολίτιβικὲς πόλεις (Ἄζωρος, Πύθιο, Δοδας. Διακρίνεται ὁ τρίποδας μαντείου. λίχη), οἱ ὁποῖες κάποτε εἶχαν κοινή διοίκηση, καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιβεβαιώνει καὶ τὸ ἀρχαῖο νόμισμα ποὺ βρέθηκε στὴν Ἄζωρο (περιοχὴ Δήμου Σαρανταπόρου), τὸ ὁποῖο φέρνει τὴν ἔνδειξη «Τριπολιτᾶν» καὶ στὸ κέντρο ἕνα μεγάλο τρίποδα Μαντείου (βλ. φωτογραφία). Ὁ Ὅμηρος προσθέτει: «Δία τῆς Δωδώνης, πρωτοκύβερνε, Πελασγικέ, ποὺ μένεις μακριά, τὴν παγερὴ ἀφεντεύοντας Δωδώνη, καὶ τριγύρω χαμοκοιτάμενοι, ἀνιφτόποδες, ζοῦν οἱ Σελλοί, οἱ δικοί σου προφῆτες...» (Ἰλιὰς Π 230-235). Τὸ κείμενο αὐτό, τὸ ὁποῖο εἶναι ἔκκληση τοῦ Ἀχιλλέα πρὸς τὸν Δία τὸν Δωδωναῖο καὶ Πελασγικό, δηλώνει, ὅτι ὁ Ζεὺς ὁ ἴδιος εἶναι γέννημα - θρέμμα τῆς Δω-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →