Ὑποδείξεις γιὰ τὸ φλέγον ζήτημα τῆς παιδείας τῶν Ὁμογενῶν μας ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΑΡΑΔΟΣΗ: TO ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΛΟ Ἡ ἑλληνικὴ παιδεία εἰς τὴν ὁμογένειαν διέρχεται ἀναμφιβόλως περίοδον κρίσεως. Τοῦτο βεβαίως ὀφείλεται εἰς τὴν, μὲ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν, ἀλλαγὴν τῆς ποιοτικῆς συνθέσεως τῶν μαθητῶν μας εἰς τὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἁπλό, χρήζει δὲ βαθείας καὶ ἐπισταμένης μελέτης, διὰ νὰ εὑρεθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία θὰ καλύψῃ καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ ὅλες τὶς πτυχὲς τῶν ἀνομοιογενῶν μαθητῶν ποὺ ἔχομεν. Ἡ σπουδαιότης τοῦ θέματος καταφαίνεται καὶ ἀπὸ τὰς ἀλλεπαλλήλους συσκέψεις διὰ τὴν παιδείαν, ποὺ λαμβάνουν χώραν ἀνὰ τὴν Ὁμογένειαν. Ἐν συνόψει τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ: Ὁ θεσμὸς καὶ ἡ φύσις τῶν ἀπογευματινῶν σχολείων ἔχουν κάπως μεταβληθῆ ἐν συγκρίσει μὲ τὸν θεσμὸν ποὺ ὑφίστατο πρὸ δεκαπενταετίας. Ὡς συνέπεια δὲ τούτου ἔχουν διαμορφωθῆ καταστάσεις μὲ ἀρνητικὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν σχολείων μας. Μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζομε εἶναι τὰ ἑξῆς: 1. Ἀνομοιογενὲς ἔμψυχον ὑλικόν: Οἱ σημερινοὶ μαθηταὶ τῶν ἀπογευματινῶν σχολείων ἀποτελοῦν ἀνομοιογενὲς ὑλικόν. Ἀντιμετωπίζομε μαθητὰς πρώτης, δευτέρας, τρίτης καὶ ἀκόμη τετάρτης γενεᾶς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καθιστᾶ τοὺς φοιτῶντας, ὡς ἑνότητα, τελείως ἀνομοιόμορφον ὡς πρὸς τὴν ὀπτικοακουστικὴν ἐμπειρίαν τῶν μαθητῶν μιᾶς ἑνότητας (ὡρισμένη τάξις καὶ ἡλικία), ποὺ ἐν συνεχείᾳ προβληματίζει τὸν διδάσκαλον ὡς πρὸς τὸν τρόπον διδασκαλίας τῆς διδακτέας ὕλης. 2. Μακρυναὶ ἀποστάσεις: Ὡς ἐπακόλουθον αὐτοῦ ἔχομεν ἠλαττωμένον ἀριθμὸν μαθητῶν. Αὐτὸ βεβαίως δὲν ἀνήκει εἰς τὰ ἄμεσα προβλήματα ἑνὸς ἀπογευματινοῦ σχολείου, ἀλλὰ πάντως ἐπηρεάζει σημαντικῶς τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἐξέλιξιν ἑνὸς τοιούτου σχολείου. Κοινότης ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε ἐν συγκρίσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν οἰκογενειῶν νὰ ἔχῃ 200 - 300 μαθητάς, ἔχει μόνον 100. Τὰ μέλη τῶν κοινοτήτων εἶναι διεσκορπισμένα πολλάκις εἰς ἀποστάσεις λίαν ἀπομεμακρυσμένας ἀπὸ τὴν ἕδραν τῆς κοινότητος ἢ τοῦ σχολείου. Τοῦτο δημιουργεῖ δυσκολίας προσελεύσεως εἰς τὸ σχολεῖον εἴτε λόγῳ χρόνου (ἀνεπαρκὲς χρονικὸν διάστημα μεταξὺ λήξεως τοῦ ἀμερικανικοῦ σχολείου καὶ ἐνάρξεως τοῦ ἑλληνικοῦ) εἴτε λόγῳ ἐλλείψεως μεταφορικοῦ μέσου, ὅταν ὑπάρχῃ ἕνα μόνον αὐτοκίνητον εἰς τὴν οἰκογένειαν ἢ ὅταν ἐργάζωνται