Στὴ γλῶσσα τῶν συμβόλων Στὴν χωρὶς «χρονικὴ» ἀρχὴ καὶ χωρὶς «χρονικὸ» τέλος, ἀλλὰ μὲ πολλὲς ὀντολογικὲς ἀρχὲς καὶ πολλὰ ὀντολογικὰ τέλη, πορεία τῆς ἀνθρωπότητος ἡ ὀδύσσεια τῆς (ἀτομικῆς καὶ ὁμαδικῆς) ψυχῆς τὴν συνέδεσε ἄλλοτε πιὸ στενὰ κι ἄλλοτε πιὸ χαλαρὰ μὲ τὸν ὀμφάλιο λῶρο της, ποὺ τὴν ἑνώνει μὲ τὸ Σύμπαν. Ψυχῆς πείρατα ἰὼν οὐκ ἂν εὑρήσοιο, ὅπως δὲν μπορεῖς, ὅσο κι ἂν προχωρήσῃς, νὰ βρῇς τὰ πέρατα τοῦ Σύμπαντος, τοῦ ἀ-πείρου. Ἀμφίδρομα λοιπὸν ἡ ψυχὴ κινήθηκε πάντοτε πρὸς τὰ μέσα της καὶ πρὸς τὰ ἔξω της, γιὰ νὰ βρῇ τὴν παλίνδρομον ἁρμονίην. Ἡ διαταραχὴ τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ἀκριβῶς ἀποτέλεσμα τῆς ἀναστολῆς τῆς κινήσεως αὐτῆς, κινήσεως στὴν ὁποία ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὠυτή, καὶ τῆς ἐκτροπῆς πρὸς τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἄτης καὶ τῆς ὕβρεως, ἐκτροπῆς τῆς δυσαρμονίας, ὅπου ἡ ὀδύσσεια δὲν ἔχει οὔτε Σκύλλες καὶ Χαρύβδεις, οὔτε ὅμως καὶ Ἰθάκες. Τὸ ὀδυσσεϊκὸ στοιχεῖο ἐξατμίσθηκε, ἡ νέμεσις, γέννημα τῆς ὕβρεως, ἀδυσώπητη ὑποδύεται τὸν ρόλο της καὶ δραματουργεῖ τὰ δεινά. Ἡ στατικὴ κατάσταση, ἀφύσικη διάλειψη τοῦ ρέοντος Σύμπαντος, ἐμφανιζόμενη μὲ τὶς ἀπαίσιες μορφές τοῦ Δόγματος, τοῦ Ἐξουσιασμοῦ, τῆς Θεοκρατίας, τοῦ Ἀλόγου, κοχλάζει μέσα στὸν ἀδιέξοδο λέβητά της. Κόσμον τόνδε οὐδεὶς θεῶν ἐποίησεν, ἀλλὰ τὸν Ὀδυσσέα τόν κατέβασαν στὸν Ἅδη, ὅπου αὐτοσπαταλιέται συναγελαζόμενος μὲ σκιὲς - φαντάσματα. Αἱ ψυχαὶ ὅμως ὀσμῶνται καθ’ Ἅδην καὶ ἀκτῖνες εἰσβάλλουν ἀπὸ τὴν εἴσοδο τοῦ Κέρβερου, μὲ πηγὴ τοῦ φωτός τους ποὺ ἐκπέμπει ἀπὸ πολὺ μακρυά, ἀπὸ τὸ Πρίν. Αὐτὸ τὸ Πρὶν ξυπνᾷ τὴ νοσταλγία τοῦ Μέλλοντος, τῆς Ἰθάκης, ἐκδιώκει τὴ λήθη καὶ πλέκει τὰ ροδόπεπλά του ὡς ἠὼς ἑλληνική. Δὲν ἔχει μέλλον ἡ ἀνθρωπότητα χωρὶς μιὰ ἀφύπνιση αὐγινή. Ἡ παραμονὴ στὸν Ἅδη, ἡ κατασκευὴ ἑνὸς νέου Μεσαίωνα τοῦ Ἐξουσιασμοῦ, ἡ ἀφασία τοῦ Ἀλόγου, ἡ κωματώδης ψυχοτρόπος κατάσταση τοῦ Ἀνατολισμοῦ ἀκολουθοῦνται ἀπὸ τὸ σκίρτημα τῆς παλιντρόπου ἁρμονίης. Μὲ Σκύλλες καὶ Χαρύβδεις ἀλλὰ καὶ μὲ ἡλιόχαρες ἑλληνικὲς Ἰθάκες εἶναι γεμᾶτα τὰ ἑπόμενα χρόνια, ποὺ ὁδηγοῦν στὴ μόνη διέξοδο. Καὶ ἡ κατατομὴ τῆς ἑλληνικῆς διεξόδου ἤδη διαγράφεται ἐναρμόνια καὶ ὁλοζώντανη στὸν πρωινὸ ἥλιο τοῦ Λόγου. Δ.I.Λ.