Στὴ γλῶσσα τῶν συμβόλων Στὴν χωρὶς «χρονικὴ» ἀρχὴ καὶ χωρὶς «χρονικὸ» τέλος, ἀλλὰ μὲ πολ- λὲς ὀντολογικὲς ἀρχὲς καὶ πολλὰ ὀντολογικὰ τέλη, πορεία τῆς ἀνθρω- πότητος ἡ ὀδύσσεια τῆς (ἀτομικῆς καὶ ὁμαδικῆς) ψυχῆς τὴν συνέδε- σε ἄλλοτε πιὸ στενὰ κι ἄλλοτε πιὸ χαλαρὰ μὲ τὸν ὀμφάλιο λῶρο της, ποὺ τὴν ἑνώνει μὲ τὸ Σύμπαν. Ψυχῆς πείρατα ἰὼν οὐκ ἂν εὑρήσοιο, ὅπως δὲν μπορεῖς, ὅσο κι ἂν προχωρήσῃς, νὰ βρῇς τὰ πέρατα τοῦ Σύ- μπαντος, τοῦ ἀ-πείρου. Ἀμφίδρομα λοιπὸν ἡ ψυχὴ κινήθηκε πάντο- τε πρὸς τὰ μέσα της καὶ πρὸς τὰ ἔξω της, γιὰ νὰ βρῇ τὴν παλίνδρομον ἁρμονίην. Ἡ διαταραχὴ τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ἀκριβῶς ἀποτέλεσμα τῆς ἀνα- στολῆς τῆς κινήσεως αὐτῆς, κινήσεως στὴν ὁποία ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὠυτή, καὶ τῆς ἐκτροπῆς πρὸς τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἄτης καὶ τῆς ὕβρε- ως, ἐκτροπῆς τῆς δυσαρμονίας, ὅπου ἡ ὀδύσσεια δὲν ἔχει οὔτε Σκύλ- λες καὶ Χαρύβδεις, οὔτε ὅμως καὶ Ἰθάκες.Τὸ ὀδυσσεϊκὸ στοιχεῖο ἐξα- τμίσθηκε, ἡ νέμεσις, γέννημα τῆς ὕβρεως, ἀδυσώπητη ὑποδύεται τὸν ρόλο της καὶ δραματουργεῖ τὰ δεινά. Ἡ στατικὴ κατάσταση, ἀφύσικη διάλειψη τοῦ ρέοντος Σύμπαντος, ἐμφανιζόμενη μὲ τὶς ἀπαίσιες μορφές τοῦ Δόγματος, τοῦ Ἐξουσια- σμοῦ, τῆς Θεοκρατίας, τοῦ Ἀλόγου, κοχλάζει μέσα στὸν ἀδιέξοδο λέ- βητά της. Κόσμον τόνδε οὐδεὶς θεῶν ἐποίησεν, ἀλλὰ τὸν Ὀδυσσέα τόν κατέβασαν στὸν Ἅδη, ὅπου αὐτοσπαταλιέται συναγελαζόμενος μὲ σκιὲς - φαντάσματα. Αἱ ψυχαὶ ὅμως ὀσμῶνται καθ’ Ἅδην καὶ ἀκτῖνες εἰσβάλλουν ἀπὸ τὴν εἴσοδο τοῦ Κέρβερου, μὲ πηγὴ τοῦ φω- τός τους ποὺ ἐκπέμπει ἀπὸ πολὺ μακρυά, ἀπὸ τὸ Πρίν. Αὐτὸ τὸ Πρὶν ξυπνᾷ τὴ νοσταλγία τοῦ Μέλλοντος, τῆς Ἰθάκης, ἐκδιώκει τὴ λήθη καὶ πλέκει τὰ ροδόπεπλά του ὡς ἠὼς ἑλληνική. Δὲν ἔχει μέλλον ἡ ἀνθρωπότητα χωρὶς μιὰ ἀφύπνιση αὐγινή. Ἡ πα- ραμονὴ στὸν Ἅδη, ἡ κατασκευὴ ἑνὸς νέου Μεσαίωνα τοῦ Ἐξουσια- σμοῦ, ἡ ἀφασία τοῦ Ἀλόγου, ἡ κωματώδης ψυχοτρόπος κατάσταση τοῦ Ἀνατολισμοῦ ἀκολουθοῦνται ἀπὸ τὸ σκίρτημα τῆς παλιντρόπου ἁρμονίης. Μὲ Σκύλλες καὶ Χαρύβδεις ἀλλὰ καὶ μὲ ἡλιόχαρες ἑλλη- νικὲς Ἰθάκες εἶναι γεμᾶτα τὰ ἑπόμενα χρόνια, ποὺ ὁδηγοῦν στὴ μόνη διέξοδο. Καὶ ἡ κατατομὴ τῆς ἑλληνικῆς διεξόδου ἤδη διαγράφεται ἐναρμόνια καὶ ὁλοζώντανη στὸν πρωινὸ ἥλιο τοῦ Λόγου. Δ.I.Λ.