Ἡ ἀξιοπιστία τῶν πληροφοριῶν τῶν εὐαγγελιστῶν γιὰ τὴ Γέννηση OYTE ΜΑΓΟΙ OYTE ΑΣΤΕΡΙ OYTE ΣΦΑΓΗ Κύριε Λάμπρου, Ὁ Ἰησοῦς γεννήθηκε τὸ 6 π.X.; Τὸ ἐρώτημά μου γεννήθηκε ἀπὸ τὴν θαυμάσια ἀστρονομικὴ μελέτη τοῦ καταξιωμένου συνεργάτη τοῦ «Δαυλοῦ» κυρίου Κων. B. Κουτρουβέλη, τοῦ ὁποίου ὄντως οἱ ἱστορικές-ἀστρονομικὲς μελέτες ἔχουν ἀλλάξει πολλὰ ἱστορικὰ δεδομένα. Ὅμως βάση τῶν ὑπολογισμῶν του, ἀληθὲς δεδομένο, εἶναι ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας, ὅπως παρουσιάζεται μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Περιέχουν ὅμως αὐτὰ ἱστορικὴ ἀλήθεια ἢ ἐκκλησιαστικὴ σκοπιμότητα; Ἄς τὸ διερευνήσουμε. Σύμφωνα μὲ τὸν ἱστορικὸ Ἰώσηπο ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτορας Τιβέριος ἀνέλαβε τὴν ἐξουσία τὸ 768 ἀπὸ κτίσεως Ρώμης· καὶ γνωρίζοντάς το ὁ Λουκᾶς (3,2123) μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι στὸ δέκατο πέμπτο (15ο) ἔτος τῆς βασιλείας του, δηλαδὴ τὸ 783 ἀπὸ κτίσεως Ρώμης, ὁ Ἰησοῦς ἦταν τριάντα ἐτῶν. Ἔτσι, ἀφαιρώντας τὸ τριάντα (30) ἀπὸ τὸ 783, βρίσκουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς γεννήθηκε τὸ 753 ἀπὸ κτί- Οἱ ἐκλείψεις καὶ ἡ χρονολόγηση τῆς Γέννησης Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Ἐπιθυμῶ νὰ θίξω δύο θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν: α) στὸ πρόβλημα τοῦ «μιλλένιουμ» καὶ τῆς διατύπωσης καὶ ἐφαρμογῆς τῆς σύγχρονης χρονολόγησης (ὅπως αὐτὴ ἔχει καθιερωθῆ) σὲ σχέση μάλιστα μὲ τὸ ἄρθρο τοῦ τεύχους 216 μὲ τίτλο «ὉΧριστὸς γεννήθηκε τὸ 6 π.X.», τὸ ὁποῖο εἶδα στὴν σελίδα τοῦ «Δαυλοῦ» στὸ Διαδίκτυο· καὶ β) στὸ θέμα τῶν ἐκλείψεων, ὅπως παρατίθεται στὸι παραπάνω ἄρθρο. A Ὁ Arthur G. Clarke στὸ βιβλίο του «The Gost From The Grand Banks», ἑλληνικὸς τίτλος «Τιτανικός»,ἐκδ. Κάκτος 1991, σελ. 29, κεφ. 4: «Τὸ Σύνδρομο τοῦ Αἰώνα»γράφει: «ὅταν οἱ δεῖκτες τῶν ρολογιῶν ἔδειχναν μεσάνυχτα στὶς 31 Δεκεμβρίου τοῦ 1999, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶχαν πλέον συνειδητοποιήσει ὅτι τοὺς ἔμενε ἄλλος ἕνας χρόνος, μέχρι νὰ μποῦν στὸν εἰκοστὸ πρῶτο αἰῶνα»· καί: «... τὸ δυτικὸ ἡμερολόγιο ἄρχισε νὰ μετράῃ ἀπὸ τὸ ἔτος 1 καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ ἔτος 0». Ἔχοντας προβληματισθῆ μὲ τὶς δύο παραπάνω φράσεις καὶ λόγῳ τῆς παραφιλολογίας ποὺ ἔχει ἀναπτυχθῆ πάνω στὸ θέμα τῆς χιλιετίας ποὺ τελειώνει καὶ ἐπειδὴ ὅλα τὰ MME δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ παραπληροφοροῦν καὶ νὰ μπερδεύουν πρῶτα τὸν ἑαυτό τους καὶ μετὰ ὅλους τοὺς ὑπό(cid:2)