ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

220ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2000

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 13989 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
40 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Διάσπαρτη η Ευρώπη από ίχνη των Ελλήνων — ΓΕΩΡΓΑΝΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 13989 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 220
  2. Οι Έλληνες - Αραουκανοί της Χιλής — ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Χ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 13989 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 220

Κείμενο φύλλου

ΔΙΑΣΠΑΡΤΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ H ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ TA IXNH ΤΩΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΩΩΝ - ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΩΝ Γλωσσικά, μεγαλιθικὰ καὶ θρησκευτικὰ κατάλοιπα Ἐκ τῶν πρώτων γνωστῶν πολιτιστικῶν μνημείων τῆς Εὐρώπης, ποὺ διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα, εἶναι τὰ «μενὶρ» καὶ «ντολμέν». Menhir εἶναι στητὸς ὄρθιος ἀλάξευτος λίθος. ὡς ὁ εἰκονιζόμενος στὴ σελίδα 13999 καὶ πολλοὶ ἄλλοι τῆς βόρειας Εὐρώπης. Ἡ λέξι menhir>m(o)nhir(is) εἶναι ἡ ἑλληνικὴ λέξι «μονήρης» (ἐλαφρὰ παραλλαγή), ἤτοι μεμονωμένος λίθος βαρύς, στημένος ἀπὸ ἀνθρώπους. Dolmen εἶναι τὸ ἐπὶ ὀρθίων ἀλαξεύτων λίθων ἐπιστέγασμα, ἕτερος ὀγκόλιθος, ὡς ὁ εἰκονιζόμενος ἐπίσης στὴ σελίδα 13999· dolmen> dol(o)men(o) «θολωμένο>θόλος». Ἆραγε τί ἀλληγοροῦν menhir καὶ dolmen; Ἀποτελοῦν σύμβολα μυστηριακά. Τὸ menhir δηλοῖ τὸν φαλλό, τὸ ἄρρεν γονιμοποιὸ δημιουργικὸ στοιχεῖο τὸ dolmen τὸ θῆλυ, γνωστὸν ὡς trilithon – τρίλιθον (ἐκ τριῶν λίθων ὀρθίων καὶ μὲ τέταρτον ἄνω σχηματίζει θόλο, ἐξ οὑ καὶ ἡ ὀνομασία του), σπανιώτερα κυκλικὸς λίθος μὲ ὀπὴ στὸ μέσον, ὡς στὶς παρατιθέμενες φωτογραφίες· δηλοῖ τὸ θῆλυ, τὴν γέννησι καὶ θανή, γι’ αὐτὸ ἦτο καὶ τύμβος. Οἱ Ἕλληνες, ἀντὶ νὰ ὀρθώνουν ἀλάξευτους λίθους, ἐλάξευαν στῆλες - κίονες, ποὺ ἀπέληξαν σὲ 3 ρυθμοὺς, Δωρικόν, Ἰωνικόν, Κορινθιακόν. Οἱ Ἕλληνες ὤρθωναν τὶς στῆλες εἰς ἀνάμνησιν ἄθλων των, ὡς ὁ Ἡρακλῆς δύο στῆλες στὴν Ἀφρικὴ καὶ Εὐρώπη (Ἡράκλειες=Γιβραλτάρ), λεπτοὺς κίονες, θολωτοὺς τάφους καὶ θό- Οἱ Ἀραουκανοί - Ἕλληνες τῆς Χιλῆς Τὸ παρὸν ἄρθρο ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἔρευνες τοῦ «Δ», ὅτι σὲ πανάρχαιους χρόνους Ἕλληνες ἀποίκησαν χῶρες τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Εἰρηνικοῦ. Ὁ ὑπογράφων ἔχει ἰδίαν ἀντίληψη τούτου, ἐπειδὴ ἐπισκέφθηκε τὴν χερσόνησο Γιουκατὰν (Μεξικὸ) καὶ συγκέντρωσε στοιχεῖα καὶ μαρτυρίες ἐπὶ τόπου. Κατὰ τοὺς προϊστορικοὺς χρόνους Ἕλληνες ἀπὸ τὴν Σπάρτη ταξίδευσαν στὸν Εἰρηνικὸ Ὠκεανό. Ἀσφαλῶς δὲν ἦτο ἡ πρώτη φορά, ποὺ οἱ Ἕλληνες ἀνελάμβαναν ἕνα τόσο μακρυνὸ ταξίδι. Ἁπλούστατα τότε φαίνεται, ὅτι ἔγινε ἐκτεταμένη μετανάστευση ἑλληνικῶν πληθυσμῶν πρὸς Ἀνατολάς. Περνώντας στὴν M. Ἀσία καὶ ἀκολουθώντας τὸν «Δρόμο τῆς Μετάξης» ἔφθασαν στὶς Ἰνδίες καὶ ἀπὸ κεῖ στὸ Λάος (ἑλληνικὴ ὀνομασία, ποὺ σημαίνει λαός). Ἐν συνεχείᾳ κατῆλθαν στὴν χερσόνησο τῆς Μαλαισίας (στὸν χάρτη τοῦ Πτολεμαίου ὀνομάζεται Χερσόνησος) καὶ ἐκεῖθεν διαπεραιώθηκαν θαλασσίως στὰ νησιωτικὰ συμπλέγματα τοῦ Εἰρηνικοῦ Ὠκεανοῦ. (Οἱ πληροφορίες αὐτὲς προέρχονται ἀπὸ τὸν Ἀραουκανὸ Lonko Kilapan: «Καμπάνα» N.Y., K. Ἀθανασιάδης). (cid:2)
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →