O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ὀνειρώξεις ἀποβλήτων Ἔ! καϋμένε Λάμπρου, ποῦ κατάντησες! Ἀπ’ τὴ μιὰ μᾶς παρουσιάζεσαι ὑπεράνω χρημάτων καὶ δὲν δημοσίευσες ποτὲ καμμιὰ διαφήμιση στὸ περιοδικὸ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ἀπληστία σου σ’ ἔφαγε καὶ πούλησες γιὰ κάποια δισεκατομμύρια τὸν «Δαυλὸ» στὸ συγκρότημα τοῦ κ. Λαμπράκη. Αἶσχός σου καὶ ντροπή σου, ποὺ ἀπὸ ἐκδότης σοβαρὸς ἔγινες ἄνεργος κι ἀπὸ δήμαρχος κλητήρας. Τί; Νὰ κόψω τὶς μαλακίες πρωί-πρωί; Καλέ, τί μᾶς λέτε; Ἐδῶ γνωστοὶ καὶ φίλοι μὲ σταματοῦν στὴ μέση τοῦ δρόμου καὶ μὲ ρωτοῦν ἐναγωνίως; «Ρὲ δικέ μου, εἶναι ἀλήθεια πὼς ὁ Λαμπράκης ἀγόρασε τὸν Δαυλό;»· ἤ: «Πόσα κονόμησε ὁ Λάμπρου ἀπὸ τὸν Λαμπράκη;». Ἡ φτερωτὴ φήμη τρέχει. Καὶ νὰ ἀγανακτῇ ὁ δύστυχος ἀναγνώστης, ὁ ἐθνικόφρων καὶ ὁ βασιλόφρων, ἄντε καὶ ὁ χουντικός, ἄντε καὶ ὁ «ἑλληνοκεντρικός», καὶ ὁ «ἑλληνίζων». Καὶ νὰ βδελύσσεται νὰ τὸν ἀγοράσῃ, καθότι ὁ «Δ» εἶναι ὄργανο τοῦ κατεστημένου ἢ καὶ ἀριστερός. Τί νὰ κάνῃ κι αὐτὸς ὁ ἐρίφης, πάει καὶ ἀγοράζει τὰ καθαρόαιμα περιοδικὰ ποὺ πωλοῦν εὔκολο, ἀκίνδυνο καὶ ἀνέξοδο «πατριωτισμὸ» καὶ «ἑλληνισμό», ἔστω κι ἂν αὐτὰ εἶναι κομματάκι λαθρόβια καὶ φαντάζονται τὴν ἑλληνικότητα ὡς μεζὲ ἢ ἐμπόρευμα ἢ φετὶχ καὶ μᾶς φέρνουν τὸ Ἑλληνικὸ Ἀλφάβητο ἀπὸ τὸ Σείριο, τὸν Γκαῖμπελς ἀπὸ τὸν Δημοσθένη καὶ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες ἀπὸ τὴν Ἀνδρομέδα... Σαῦρες φάγατε, παιδιά καὶ ξερνᾶτε αὐτὴ τὴ φημολογία; Ἢ πᾶτε ἁπλῶς νὰ «τσιμπήσετε» καμμιὰ συνδρομή; Ἔ! καὶ λοιπόν; Πάλι καὶ πάντα τρεῖς κι ὁ κοῦκκος θά ’σαστε. Καὶ μὴ μοῦ πεῖτε, πὼς θὰ γίνετε περισσότεροι, μὲ τὰ μυαλὰ ποὺ κουβαλᾶτε καὶ τὰ παραμύθια ἢ τὶς παλαβομάρες ποὺ σερβίρετε στοὺς ἀναγνῶστες σας, γιατὶ θὰ καγχάσω. Καὶ κυρίως, ὅταν στηρίζεσθε σ’ αὐτοὺς ποὺ ἀπορρίπτει ὁ «Δαυλὸς» γιὰ διάφορες ὑπερ-έντιμες πράξεις, ὡς λ.χ. ἡ ἀπάτη. Ἢ ἐλπίζετε κρυφά, πὼς ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ἀναπτύξουν αὐτὲς τὶς κοσμιώτατες δραστηριότητες μαζί σας; Πάντως τώρα περιορίζονται, ὅταν στὰ παραμάγαζα, ὅπου βρίσκουν καταφύγιο, τοὺς ρωτοῦν γιατὶ βρίσκονται ἐκτὸς «Δαυλοῦ», νὰ ἀπαντοῦν ἔμπλεοι ὀργῆς καὶ ἀγανακτήσεως: «Γιατὶ τὸν “Δαυλὸ” τὸν ἀγόρασε ὁ Λαμπράκης. Τί δουλειὰ εἶχα ἐγὼ ἐκεῖ πέρα;» Εἴπατε τίποτε; Κάπως ἔτσι κυκλοφόρησε ἡ φήμη τῆς ἀγορᾶς τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ τὸν κ. Λαμπράκη. Πρᾶγμα ποὺ ἔσπευσαν νὰ τὸ ἐγκολπωθοῦν καὶ 2-3 «ἑλληνόψυχοι» ἐκδότες, οἱ παγανιστές, οἱ κοκκινομηλιῶτες καὶ οἱ σειριολόγοι καὶ νὰ τὸ διαδώσουν στὴν πιάτσα, νομίζοντας πὼς βρῆκαν τὴν κότα μὲ τὸ χρυσὸ αὐγό. Ὁ «Δαυλός» τζάμπα, μάγκες μου, ἔχει ἀντέξει σὲ πολὺ ἐντιμότερες ἀπ’ αὐτὲς ποὺ δημιουργεῖτε σεῖς καταστάσεις, μὲ διώξεις, μηνύσεις, καταστροφὲς τῶν περιπτέρων του στὶς ἐκθέσεις βιβλίων, ἀγωγὲς καὶ ἄλλα ποὺ δὲν τὰ βάζει ὁ νοῦς σας, γιατὶ οὐδεὶς ἀσχολεῖται μὲ σᾶς. Καὶ ἐσεῖς τώρα νομίσατε μὲ τὴν σπερμολογία σας, ὅτι πιάσατε τὸν πάπα ἀπ’ τά... γένια. Ρὲ παιδιά, δὲν κοιτᾶτε τὴν κόκκα σας; Ἢ δὲν πᾶτε νὰ κοιταχτῆτε κάπου; Γιῶργος Πετρόπουλος