ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
221ΜΑΙΟΣ 2000
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- ΟΙ ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ — ΠΑΝΑΓΟΣ, ΣΑΡΑΝΤΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
OI ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ TOY ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
λζ. Εὔδοξος
Ὁ Εὔδοξος ὑπῆρξε ἕνας ἐκ τῶν διασημοτέρων μαθηματικῶν τῆς ἀρχαιό-
τητος καὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν· διεκρίθη προσέτι καὶ ὡς ἀστρονόμος, μετεωρο-
λόγος, γεωγράφος, ῥήτωρ, νομοθέτης, ἰατρὸς καὶ φιλόσοφος. Ὡς πρὸς τὶς
ὀντολογικὲς ἀντιλήψεις του φαίνεται ν’ ἀκολουθοῦσε τὸ σύστημα τοῦ Ἀνα-
ξαγόρου, ὅσον ἀφορᾷ ὅμως στὴν ἠθική, συνέπλεε μὲ τὸν Ἀρίστιππο τὸν Κυ-
ρηναῖο.
Τὸ ἔργον τοῦ Εὐδόξου ὑπῆρξε ὄντως θαυμαστὸ καὶ μεγάλο· καλύπτει ὅλους
τοὺς χώρους τοῦ ἐπιστητοῦ. Φέρεται ὡς συγγραφέας τῶν ἑξῆς ἔργων: 1.
«Ἀστρολογούμενα καὶ γεωμετρούμενα», 2. «Γῆς περίοδοι», 3. «Περὶ ταχῶν»,
4. «Φαινόμενα καὶ ἔνοτροπον ἢ κάτοπτρον», 5. «Ὀκτωετηρίς», 6. «Κυνῶν
διάλογος» καὶ 7. «Τοῖς ἰδίοις πολίταις νόμοι». Ἐκ τῶν συγγραμμάτων του
αὐτῶν οὐδὲν διεσώθη· ἀποσπάσματά τους ὅμως μᾶς μεταφέρουν ὁ Ἵππαρ-
χος, ὁ Πλούταρχος, ὁ Κικέρων, ὁ Πετρώνιος, ὁ Πτολεμαῖος, ὁ Σέξτος καὶ ὁ
Στράβων, ποὺ τὸν θεωρεῖ ἀξιόλογο γεωγράφο.
Ὁ Εὔδοξος, ὁ Μέτων καὶ ὁ Αὐτόλυκος μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς συν-
δημιουργοὶ τῆς Θεωρητικῆς Ἀστρονομίας καὶ τῆς Οὐρανίου Μηχανικῆς. Ὁ
περὶ οὗ ὁ λόγος ἵδρυσε τὸ ἐν Ἡλιουπόλει ἀστεροσκοπεῖο, ὅπου μελέτησε τὶς
τροχιὲς τῶν πλανητῶν, τὶς ἀνατολὲς καὶ τὶς δύσεις τους καὶ τὶς φαινόμενες
κινήσεις τους. Ὡς ὄργανα χρησιμοποιοῦσε τὴν «σφαῖρα», τὴν «ἀράχνη» (=
χάρτης τῆς οὐρανίου σφαίρας), τὸν «ἀστρολάβο» καὶ τὸν «πόλο», τὰ ὁποῖα
ὁ ἴδιος εἶχε κατασκευάσει. Ἡ θεωρία του «περὶ τροχιᾶς τῶν πλανητῶν» καὶ
ἡ περίφημη «καμπύλη Εὐδόξου ἢ λιμνίσκος» ἑρμήνευαν πλήρως τὶς φαινό-
μενες κινήσεις τῶν πλανητῶν· ἐξ οὗ καὶ ἡ περίφημη φράσις του «διασῶσαι
τὰ φαινόμενα». ὉΒιργίλιος Σκιαπαρέλλης ἀνασυνέστησε τὴν θεωρία τοῦ
Κνιδίου «περὶ ὁμοκέντρων σφαιρῶν», ἐνῷ ὁ Ἰωάννης-Δομίνικος Κοσσίνης
διετύπωσε πολλὲς παραλλαγὲς τῆς «Ἱπποπέδης» τοῦΕὐδόξου, θέλοντας νὰ
τὴν ἐμφανίσῃ ὡς δική του ἐφεύρεσιν.
Ὁ Ἄρατος ὁ Σολεύς, εὑρισκόμενος στὴν Μακεδονία, πείσθηκε ἀπὸ τὸν βα-
σιλέα ἈντίγονοΓονατᾶ νὰ μεταγράψῃ σὲ ποιητικὸ λόγο τὸ ἔργο τοῦ Εὐδό-
ξου «Φαινόμενα καὶ ἔνοπτρον». Πρόκειται περὶ τοῦ γνωστοῦ ἔργου «Φαι-
νόμενα καὶ διοσημεῖαι», τὸ ὁποῖο ἐξεπόνησεν ὁ Σολεύς, ἀνίδεος ὢν ἀστρο-
νομίας σύμφωνα μὲ τὸν Διονύσιο τὸν Ἡρακλειώτη. Καὶ τὰ μὲν «φαινόμενα»
(στίχ. 1-732) ἀναφέρονται στοὺς ἀστερισμοὺς καὶ τὰ φαινόμενά τους, οἱ δὲ
«διοσημεῖαι» (στίχ. 733-1154) στὴν πρόγνωσιν τοῦ καιροῦ διὰ διαφόρων ση-
μείων. Πρόκειται περὶ ἑνὸς χρησίμου ὀργάνου γιὰ τοὺς ἀγρότες καὶ τοὺς
ναυτικούς, ποὺ κατὰ κάποιον τρόπο ἐνθυμίζει τὸ «Ἔργα καὶ Ἡμέραι» τοῦ
Ἡσιόδου.
Ὁ Εὔδοξος ὑπῆρξε καὶ ἀξιόλογος γεωγράφος· ὁ Στράβων μάλιστα τὸν το-
ποθετεῖ ἀμέσως μετὰ τὸν Δημόκριτο. Ἀπέδειξε τὸ σφαιροειδὲς τῆς Γῆς καὶ
χώρισε αὐτὴν σὲ ζῶνες, περιγράφοντας τὸ κλῖμα τῆς καθεμιᾶς ἐπὶ τῇ βάσει