H ΣΗΜΑΣΙΑ TOY ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΟΡΦΕΥΣ: «Ὁ φέρων τὸ Προμηθεϊκὸ πνευματικὸ φῶς» Ὁ Ὀρφεύς, ἀρχηγὸς τῆς κινήσεως τῶν Ὀρφικῶν, παίζει λύρα καὶ τραγουδᾶ, ἐνῷ Θρᾶκες συγκεντρώνονται γύρω του γοητευμένοι. Τὰ Ὀρφικὰ Μυστήρια κυριάρχησαν γιὰ μακρὺ χρονικὸ διάστημα στὸν ἀρχαῖο κόσμο καὶ ἡ μεταγενέστερη ἐπίδρασή τους φθάνει στὶς ἡμέρες μας. Ὡς ἱδρυτής των θεωρεῖται ὁ Ὀρφεὺς ὁ Θρᾷξ, προσωπικότητα σύμφωνα μὲ τοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς πολυσχιδὴς καὶ σοφή, ὤστε ἔκανε τὸν Schuré8 νὰ πῇ: «Ὁ Ὀρφεὺς στάθηκε τὸ ἔμψυχο πνεῦμα τῆς ἱερῆς Ἑλλάδας... ὁ ἀφυπνισμὸς τῆς θείας ψυχῆς...». Τὸ ὄνομα Ὀρφεὺς ἔχει συνδεθῆ μὲ τὴ λέξη ὀρφνός, συνδέοντάς τον μὲ τὸ βασιλιᾶ τοῦ Ἅδη. Ἀντίθετα ὁ Schuré ἑρμηνεύει τὸ «Ὀρφεὺς» ὡς «Ἐκεῖνος ποὺ θεραπεύει τὸ φῶς». Δὲν αἰτιολογεῖ τὴν ἑρμηνεία του, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι εἶναι πολὺ κοντὰ στὴν ἀλήθεια. Ἡ συνολικὴ φιλοσοφικὴ θεώρηση τῶν Ὀρφικῶν Ὕμνων καὶ τῶν καταγραφῶν ποὺ διασώθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς, δείχνουν ὅτι ἡ λέξη «Ὀρφεὺς» ἴσως κάποτε, στὴν ἀρχὴ τῶν μυστηρίων, ἀνῆκε σὲ κάποια προσωπικότητα ὑπαρκτή, ἡ ὁποία ὅμως μὲ τὴν πάροδο τῶν χρόνων ἀπέκτησε μᾶλλον ἔννοια τίτλου, ὅπως ἀργότερα τὸ «Μίνως»1,2,5,7. «Ὀρφεὺς» θὰ πρέπει νὰ ἦταν ὁ ἑκάστοτε ἱεροφάντης τῶν μυστηρίων. Ἡ Ὀρφικὴ φιλοσοφία, ὡς γνωστόν, ξεκίνησε ἀπὸ τὰ θρᾳκικὰ βουνὰ σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ὁ Διόνυσος, ὁ βασικὸς θεὸς τῶν μυστηρίων, ἦταν ἀκόμη «φεγγαροθεός». Συνεπῶς οἱ λατρευτικὲς ἑορτὲς ἔπρεπε νὰ γίνωνται, καὶ γίνονταν, τὴ νύκτα. Σὲ ὅλα τὰ μυστήρια, τὰ ἀρχαῖα καὶ τὰ σύγ-