ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ THN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΓΗ TOY 1946-1949 3 ἀντιπροσωπευτικὲς ἐπιστολὲς ἀναγνωστῶν Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Θ. Κουκοβίστα μὲ τίτλο «50 χρόνια μετὰ τὸν ἐμφύλιο» στὸν «Δαυλὸ» (τεῦχος τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου) προκάλεσε πολλὲς συζητήσεις ἀλλὰ καὶ πληθώρα ἐπιστολῶν ἀναγνωστῶν, οἱ ὁποῖοι, ἕκαστος ἀνάλογα μὲ τὴν ἰδεολογική του σκοπιά, συμφωνοῦν ἢ διαφωνοῦν ἐν ὅλῳ ἢ μὲ διάφορα σημεῖα τοῦ ἄρθρου. Εἶναι ἀξιοσημείωτο, ὅτι οἱ ἀντιδράσεις αὐτές, οἱ θετικὲς καὶ οἱ ἀρνητικές, ἐκφράσθηκαν συχνὰ σὲ ὀξύτατους τόνους, πρᾶγμα ποὺ ἐπιβεβαιώνει ὅτι οἱ πληγὲς τῆς φοβερῆς αὐτῆς μαζικῆς ἀδελφοκτονίας, γιὰ τὴν ὁποία ἡ γενεὰ ποὺ δὲν τὴν ἀπέτρεψε ἢ καὶ τὴν προκάλεσε, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς παρατάξεως, πρέπει νὰ αἰσθάνεται ντροπή, αἱμορροοῦν δυστυχῶς ἀκόμη καὶ ἀποτελοῦν εἰσέτι παράγοντα νοσηρότητας καὶ ἀποσυνθέσεως· μέσα στὸν ἑλληνικὸ ἐθνικὸ ὀργανισμό; ἕναν ὀργανισμὸ ποὺ παρέμενε τότε σίγουρα, καὶ παραμένει ἴσως καὶ σήμερα, ἀνιστόρητος, ἀνελλήνιστος καὶ ἀπολίτιστος – γι’ αὐτὸ καὶ κατρακύλισε στὴν παραφροσύνη τῆς ἀλληλοσφαγῆς. Ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς αὐτὲς διαλέξαμε τρεῖς, τὶς πιὸ ἀντιπροσωπευτικές, τὶς ὁποῖες δημοσιεύομε, θεωρώντας ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν συμβάλλουμε σὲ μιὰ πιὸ ἀντικειμενικὴ θέαση καὶ συνειδητοποίηση τοῦ ὄνειδους αὐτοῦ, ποὺ βαραίνει τὸν Ἑλληνισμὸ τοῦ 20οῦ αἰῶνα. Δ.I.Λ. 1. «ΕΜΦΥΛΙΟΣ» ἢ «ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ»; Κύριε διευθυντά, Ὁ «Δαυλὸς» (τεῦχος 216, 1999) ἐδημοσίευσεν ἄρθρο τοῦ κ. Θ. Κουκοβίτσα σχετικῶς μὲ τὸν πόλεμο 1946-1949, τὸν ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἀποκαλεῖ «ἐμφύλιον». Θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὰ ὅσα ἐκθέτει ὁ κ. Κουκοβίτσας, ἀλλὰ ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διαφωνήσω ὡς πρὸς τὴν ὀνομασίαν «ἐμφύλιος πόλεμος». Ὁ πόλεμος ἦτο εἰς τὴν πραγματικότητα «συμμοριτοπόλεμος» καὶ ὄχι ἐμφύλιος: Ὁ λεγόμενος ἐμφύλιος πόλεμος τοῦ 1946-1949 ἔχει δύο σκέλη. 1ον: Τὰ αἴτια τῆς κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως, καλουμένης «Τρίτος Γύρος», κατὰ τῆς νομίμου ἑλληνικῆς κυβερνήσεως; Καὶ 2ον: Ὑπῆρχε σχέσις καὶ ἐξάρτησις αὐτοῦ ἀπὸ κέντρα τοῦ ἐξωτερικοῦ; Τὸ πρῶτον σκέλος θὰ τὸ ἀντιπαρέλθω, διότι δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Θὰ ἐξετάσωμεν ὅμως τὸ δεύτερον σκέλος.