H ΣΥΛΛΑΒΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ καὶ ἡ ἐκμάθηση τῆς ἀνάγνωσης στὰ νήπια Ἡ κακοδαιμονία τῆς παιδείας μας εἶναι προφανής. Ἡ ἀμηχανία ὅμως τῆς πρωτοβάθμιας ἐκπαίδευσης ἀλλὰ καὶ τῆς προσχολικῆς (νηπιαγωγεῖο) εἶναι ἔντονα ἔκδηλη. Ἐκφράζεται μὲ τὴν ἀνὰ δεκαετία περίπου ἔκδοση νέων ἀναγνωστικῶν (είδικώτερα ἀλφαβηταρίων) καὶ μὲ τὶς συνεχεῖς ὁδηγίες, ἀλλαγές, ἐγκυκλίους γιὰ τὸν τρόπο ἐκμάθησης τῆς προ-ανάγνωσης στὰ νήπια. Καὶ τοῦτο θὰ συνεχισθῇ, ὅσον οἱ Εὐρω-αμερικανοὶ παιδαγωγοὶ καὶ γλωσσολόγοι θὰ ἔχουν ἐγγενῆ προβλήματα ἀνάγνωσης-γραφῆς λόγῳ τῆς ἐξέλιξης τῶν γλωσσῶν τους σὲ τελείως ἀλφαβητικὲς καὶ ὅσο οἱ Ἕλληνες ὁμόλογοί τους συνεχίζουν νὰ ἀκολουθοῦν πιστὰ τὶς μεθόδους τους, χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν τελείως διάφορη μορφὴ τῆς γλώσσας μας. Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα ἀπὸ τὴν ἐμφάνισή της ἕως σήμερα παραμένει στὸ χῶρο μας καθαρὰ συλλαβικὴ γλῶσσα μὲ συλλαβὲς γραμμένες κατ’οἰκονομίαν μὲ 24 γράμματα καὶ ἑπομένως διαβάζεται/γράφεται συλλαβικά. Ὁ συνδυασμὸς αὐτὸς εἶναι μοναδικὸς ἀνάμεσα στὶς ἐπίσημες γλῶσσες τῆς ὑφηλίου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πλεονεκτῇ ἔναντι τῶν ἀσιατικῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συγγενῶν (μακρυνὲς «διάλεκτοι» τῆς Ἑλληνικῆς) εὐρω-αμερικανικῶν ὡς πρὸς τὴν ἐκμάθησή της. «Ἡ Ἑλληνικὴ φωνὴ προώρισται φθέγγεσθαι ὑπὸ θεῶν» (Ὀβίδιος). ΕΛΛΗΝΙΚΗ: H ΣΥΛΛΑΒΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Ὁ ἐξαίρετος ἐρευνητὴς - ἀρχιτέκτων M. Ventris σὲ συνεργασία μὲ τὸν ἑλληνιστὴ J. Chadwick ἀποκρυπτογράφησαν τὴν Γραμμικὴ Γραφὴ B (ΓΓΒ) πρὸ 50ετίας καὶ ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ συλλαβικὴ αὐτὴ γραφὴ ἦταν παλαιὰ ἑλληνική: «...ἡ δὲ παλαιὰ φωνὴ δηλοῖ ὃ βούλεται τοὔνομα» (= ἡ πανάρχαια γλῶσσα δηλώνει σωστὰ τί σημαίνει κάθε λέξη).1.1 Ὅπως καὶ ἄλλοι μελετητές, προτείναμε, σὲ συγκριτικὴ ὅμως μελέτη2, φωνητικὲς ἀξίες στὰ σύμβολα καὶ τῶν τεσσάρων παλαιότερων τῆς ΓΓΒ ἑλληνικῶν γραφῶν, ὥστε νὰ γίνῃ δυνατὴ ἡ ἀνάγνωσή τους. Ἐφ’ ὅσον εὑρεθοῦν ἐκτενῆ κείμενα καὶ ὄχι ὅπως μέχρι τώρα πινακίδες μὲ μικρὲς φράσεις ἢ ὀνόματα, τότε μὲ συνδυασμικὴ θὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ὀρθὴ προφορὰ κάθε συλλαβῆς καὶ τῶν πέντε πρωτοελληνικῶν γραφῶν. Ὅμως καὶ μὲ τὶς (cid:2) 700 λέξεις3 τῆς ΓΓΒ, ποὺ μετεγράφησαν μὲ ἀλφαβητικὰ στοιχεῖα (π.χ. = a - ko - ro = ἀ-κο-ρό, δηλ. ἀγρὸς) ἀποδεικνύεται πλήρως ἡ συλλαβικὴ δομὴ τῆς πανάρχαιας Ἑλληνικῆς Γλώσσας. 1. Ἡ παλαιὰ φωνή: Ἔτσι ὀνομάζει ὁ Σωκράτης τὴν πρωτοελληνικὴ γλῶσσα, 1.1 ὁ δὲ Ἀριστοτέλης γλῶσσα «...παμπαλαίων χρόνων πρὸ τῆς νῦν γενέσεως» («Μετὰ τὰ