H ΣΥΛΛΑΒΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ καὶ ἡ ἐκμάθηση τῆς ἀνάγνωσης στὰ νήπια Ἡ κακοδαιμονία τῆς παιδείας μας εἶναι προφανής.Ἡ ἀμη- χανία ὅμως τῆς πρωτοβάθμιας ἐκπαίδευσης ἀλλὰ καὶ τῆς προ- σχολικῆς (νηπιαγωγεῖο) εἶναι ἔντονα ἔκδηλη. Ἐκφράζεται μὲ τὴν ἀνὰ δεκαετία περίπου ἔκδοση νέων ἀναγνωστικῶν (είδι- κώτερα ἀλφαβηταρίων) καὶ μὲ τὶς συνεχεῖς ὁδηγίες, ἀλλαγές, ἐγκυκλίους γιὰ τὸν τρόπο ἐκμάθησης τῆς προ-ανάγνωσης στὰ νήπια. Καὶ τοῦτο θὰ συνεχισθῇ, ὅσον οἱ Εὐρω-αμερικανοὶ παι- δαγωγοὶ καὶ γλωσσολόγοι θὰ ἔχουν ἐγγενῆ προβλήματα ἀνά- γνωσης-γραφῆς λόγῳ τῆς ἐξέλιξης τῶν γλωσσῶν τους σὲ τε- λείως ἀλφαβητικὲς καὶ ὅσο οἱ Ἕλληνες ὁμόλογοί τους συνεχί- ζουν νὰ ἀκολουθοῦν πιστὰ τὶς μεθόδους τους, χωρὶς νὰ ἀντι- λαμβάνωνται τὴν τελείως διάφορη μορφὴ τῆς γλώσσας μας. Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα ἀπὸ τὴν ἐμφάνισή της ἕως σήμερα παραμένει στὸ χῶρο μας καθαρὰ συλλαβικὴγλῶσσα μὲ συλλαβὲς γραμμένες κατ’οἰκονομίαν μὲ 24 γράμματα καὶ ἑπομένως διαβάζεται/γράφεται συλλαβικά. Ὁ συνδυασμὸς αὐτὸς εἶναι μονα- δικὸς ἀνάμεσα στὶς ἐπίσημες γλῶσσες τῆς ὑφηλίου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πλεονεκτῇ ἔνα- ντι τῶν ἀσιατικῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συγγενῶν (μακρυνὲς «διάλεκτοι» τῆς Ἑλληνικῆς) εὐρω-αμερικανικῶν ὡς πρὸς τὴν ἐκμάθησή της. «Ἡ Ἑλληνικὴ φωνὴ προώρισται φθέγγεσθαι ὑπὸ θεῶν» (Ὀβίδιος). ΕΛΛΗΝΙΚΗ: H ΣΥΛΛΑΒΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Ὁ ἐξαίρετος ἐρευνητὴς - ἀρχιτέκτων M. Ventris σὲ συνεργασία μὲ τὸν ἑλληνιστὴ J. Chadwick ἀποκρυπτογράφησαν τὴν Γραμ- μικὴ Γραφὴ B (ΓΓΒ) πρὸ 50ετίας καὶ ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ συλλαβικὴ αὐτὴ γραφὴ ἦταν παλαιὰ ἑλληνική: «...ἡ δὲ παλαιὰ φωνὴ δηλοῖ ὃ βούλεται τοὔνομα» (= ἡ πανάρχαια γλῶσσα δηλώνει σωστὰ τί σημαίνει κάθε λέξη).1.1Ὅπως καὶ ἄλλοι μελετητές, προ- τείναμε, σὲ συγκριτικὴ ὅμως μελέτη2, φωνητικὲς ἀξίες στὰ σύμβολα καὶ τῶν τεσσά- ρων παλαιότερων τῆς ΓΓΒ ἑλληνικῶν γραφῶν, ὥστε νὰ γίνῃ δυνατὴ ἡ ἀνάγνωσή τους. Ἐφ’ ὅσον εὑρεθοῦν ἐκτενῆ κείμενα καὶ ὄχι ὅπως μέχρι τώρα πινακίδες μὲ μι- κρὲς φράσεις ἢ ὀνόματα, τότε μὲ συνδυασμικὴ θὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ὀρθὴ προφορὰ κάθε συλλαβῆς καὶ τῶν πέντε πρωτοελληνικῶν γραφῶν. Ὅμως καὶ μὲ τὶς�700 λέξεις3τῆς ΓΓΒ, ποὺ μετεγράφησαν μὲ ἀλφαβητικὰ στοι- = a - ko - ro = ἀ-κο-ρό, δηλ. ἀγρὸς) ἀποδεικνύεται πλήρως ἡ συλλα- χεῖα (π.χ. βικὴ δομὴ τῆς πανάρχαιας Ἑλληνικῆς Γλώσσας. 1. Ἡ παλαιὰ φωνή: Ἔτσι ὀνομάζει ὁ Σωκράτης τὴν πρωτοελληνικὴ γλῶσσα, 1.1 ὁ δὲ Ἀριστοτέλης γλῶσσα «...παμπαλαίων χρόνων πρὸ τῆς νῦν γενέσεως» («Μετὰ τὰ