O ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ Εἶναι συμπαγὴς ἢ δύο ἡμίδισκοι; Στὸ τεῦχος 211 (Ἰούνιος 1999, σελ. 13361 - 13364) ὁ συνεργάτης τοῦ «Δαυλοῦ» πολιτικὸς μηχανικὸς Βασίλειος Κατσιαδράμης ἀνέπτυξε τὰ πορίσματα τῶν ἐρευνῶν του σχετικὰ μὲ τὴν «γεωμετρία» τῶν σπειρῶν τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ, ποὺ ἀποτελοῦνται ἐξ ἐπικοινωνούντων ἐλλειπτικῶν δακτυλίων. Στὸ ὑπ’ ἀριθμ. 212 - 213 τεῦχος (Αὔγουστος - Σεπτέμβριος 1999, σελ. 13430 - 13439) δημοσιεύθηκε τὸ β´ μέρος τῶν ἐρευνῶν του, ποὺ ἀφοροῦσε στὸν τρόπο κατασκευῆς τοῦ Δ.Φ. Στὸ παρὸν τεῦχος ὁλοκληρώνεται ἡ ἔρευνα, ποὺ ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ Δ.Φ. δὲν εἶναι συμπαγής, ἀλλὰ σύγκειται ἐκ δύο ἡμιδίσκων συγκολλημένων καταλλήλως. 5.3. OI ΔΥΟ ΗΜΙΔΙΣΚΟΙ Ἂς ἐξετάσωμε κατὰ πόσον ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε κατασκευασθῆ ὁ Δίσκος τῆς Φαιστοῦ (Δ.Φ.) ἐκ δύο ἡμιδίσκων καὶ κατὰ πόσον τὰ παρουσιαζόμενα χαρακτηριστικὰ τοῦ Δ.Φ. αἰτιολογοῦνται ἀπὸ τοὺς ἡμιδίσκους. 5.3.α. Ἡ κατασκευὴ τοῦ Δ.Φ. ἐκ δύο ἡμιδίσκων Ἐν συντομίᾳ ἡ πιθανὴ διαδικασία τῆς κατασκευῆς τοῦ Δ.Φ. ἐκ δύο ἡμιδίσκων ἦτο ἡ ἀκόλουθος: Κάποιος γραφέας πῆρε δύο κομμάτια πηλοῦ. Ἐπίεσε τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ ἐπὶ ἐπιπέδου ἐπιφανείας, ἕως ὅτου μετετράπησαν σὲ πλακοῦντες πάχους ἑνὸς περίπου ἑκατοστοῦ. Ἀκολούθως ἐτοποθέτησε τοὺς δύο πλακοῦντες ἐπαλλήλως, ἐχάραξε τὸ περίγραμμα τοῦ Δ.Φ. στὸν ἀνώτερο μὲ μία λεπίδα, τοὺς ἔκοψε διαμπερῶς καὶ προέκυψαν δὺο περίπου ἴσοι ἡμίδισκοι· μετὰ τοὺς ξεκόλλησε καὶ μὲ βρεγμένο χέρι διεμόρφωσε τὴν παράπλευρο ἐπιφάνεια τοῦ καθενός. Ἐν συνεχείᾳ ἐτύπωσε μὲ τὶς σφραγίδες στὸν κάθε ἕνα ἐξ αὐτῶν τὸ κείμενο τῆς ἀντιστοίχου ὄψεως. Ὕστερα τοὺς ἐτοποθέτησε ἐν ἐπαφῇ κατὰ τὶς ἄγραφες ἐπίπεδες ἐπιφάνειές τους καὶ τοὺς ἔψησε, ὥστε νὰ συγκολληθοῦν. Ἔτσι προέκυψε ὁ γνωστὸς Δ.Φ. Ἡ προηγουμένως περιγραφεῖσα μεθοδολογία φαίνεται πραγματοποιήσιμη. Ἂς τὴν ἐλέγξουμε ὅμως λεπτομερῶς καὶ ἂς διαπιστώσουμε σὲ ποῖα σημεῖα ὑπερτερεῖ ἢ ὑπολείπεται ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Δ.Φ. ἔγινε ἀπ’ ἀρχῆς συμπαγής. 5.3.β. Ἡ ἁδρότης τῶν ὄψεων Εἶναι γνωστὸν (9) ἐκ τῶν πηλίνων πινακίδων τῆς ΓΓΒ, ὅτι ἡ συμπίεσις τοῦ πηλοῦ