O ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ Εἶναι συμπαγὴς ἢ δύο ἡμίδισκοι; Στὸ τεῦχος 211 (Ἰούνιος 1999, σελ. 13361 - 13364) ὁ συνεργά- της τοῦ «Δαυλοῦ» πολιτικὸς μηχανικὸς Βασίλειος Κατσια- δράμης ἀνέπτυξε τὰ πορίσματα τῶν ἐρευνῶν του σχετικὰ μὲ τὴν «γεωμετρία» τῶν σπειρῶν τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ, ποὺ ἀποτελοῦνται ἐξ ἐπικοινωνούντων ἐλλειπτικῶν δακτυλίων. Στὸ ὑπ’ ἀριθμ. 212 - 213 τεῦχος (Αὔγουστος - Σεπτέμβριος 1999, σελ. 13430 - 13439) δημοσιεύθηκε τὸ β´ μέρος τῶν ἐρευνῶν του, ποὺ ἀφοροῦσε στὸν τρόπο κατασκευῆς τοῦ Δ.Φ. Στὸ παρὸν τεῦχος ὁλοκληρώνεται ἡ ἔρευνα, ποὺ ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ Δ.Φ. δὲν εἶναι συμπαγής, ἀλλὰ σύγκειται ἐκ δύο ἡμιδίσκων συγκολλημένων καταλλήλως. 5.3. OI ΔΥΟ ΗΜΙΔΙΣΚΟΙ Ἂς ἐξετάσωμε κατὰ πόσον ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε κατασκευασθῆ ὁ Δίσκος τῆς Φαι- στοῦ (Δ.Φ.) ἐκ δύο ἡμιδίσκων καὶ κατὰ πόσον τὰ παρουσιαζόμενα χαρακτηριστικὰ τοῦ Δ.Φ. αἰτιολογοῦνται ἀπὸ τοὺς ἡμιδίσκους. 5.3.α. Ἡ κατασκευὴ τοῦ Δ.Φ. ἐκ δύο ἡμιδίσκων Ἐν συντομίᾳ ἡ πιθανὴ διαδικασία τῆς κατασκευῆς τοῦ Δ.Φ. ἐκ δύο ἡμιδίσκων ἦτο ἡ ἀκόλουθος: Κάποιος γραφέας πῆρε δύο κομμάτια πηλοῦ. Ἐπίεσε τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ ἐπὶ ἐπι- πέδου ἐπιφανείας, ἕως ὅτου μετετράπησαν σὲ πλακοῦντες πάχους ἑνὸς περίπου ἑκα- τοστοῦ. Ἀκολούθως ἐτοποθέτησε τοὺς δύο πλακοῦντες ἐπαλλήλως, ἐχάραξε τὸ πε- ρίγραμμα τοῦ Δ.Φ. στὸν ἀνώτερο μὲ μία λεπίδα, τοὺς ἔκοψε διαμπερῶς καὶ προέκυ- ψαν δὺο περίπου ἴσοι ἡμίδισκοι· μετὰ τοὺς ξεκόλλησε καὶ μὲ βρεγμένο χέρι διεμόρ- φωσε τὴν παράπλευρο ἐπιφάνεια τοῦ καθενός. Ἐν συνεχείᾳ ἐτύπωσε μὲ τὶς σφραγί- δες στὸν κάθε ἕνα ἐξ αὐτῶν τὸ κείμενο τῆς ἀντιστοίχου ὄψεως. Ὕστερα τοὺς ἐτοπο- θέτησε ἐν ἐπαφῇ κατὰ τὶς ἄγραφες ἐπίπεδες ἐπιφάνειές τους καὶ τοὺς ἔψησε, ὥστε νὰ συγκολληθοῦν. Ἔτσι προέκυψε ὁ γνωστὸς Δ.Φ. Ἡ προηγουμένως περιγραφεῖσα μεθοδολογία φαίνεται πραγματοποιήσιμη. Ἂς τὴν ἐλέγξουμε ὅμως λεπτομερῶς καὶ ἂς διαπιστώσουμε σὲ ποῖα σημεῖα ὑπερτερεῖ ἢ ὑπολείπεται ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Δ.Φ. ἔγινε ἀπ’ ἀρχῆς συμπαγής. 5.3.β. Ἡ ἁδρότης τῶν ὄψεων Εἶναι γνωστὸν (9) ἐκ τῶν πηλίνων πινακίδων τῆς ΓΓΒ, ὅτι ἡ συμπίεσις τοῦ πηλοῦ