ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Καταιγισμὸς σιωνιστικῆς προπαγάνδας τὴ Μ. Ἑθδομάδα Κύριε Λάμπρου, Τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ εἴχαμε πάλι τὴν εὐτυχία νὰ παρακολουθήσουμε ἀπὸ τὴν τηλεόραση τὶς περιπέτειες τῶν προπατόρων «μας» ̓Αόραὰμ, Ἰσαάκ, Ἰακὼδ κ.λπ. -- ἄσχετα θέματα μὲ τὸ πνεῦμα τῶν ἡμερῶν, σχετικὰ ὅμως μὲ τὴν προπαγάνδα τῶν παραγωγῶν τοῦ Χόλλυγουντ. Μὲ ἔκπληξι καὶ ὀργή ἀνοίγοντας τὴν τηλεόρασι τὸ 6ράδυ εἶδα συγχρόνως νὰ προθάλλωνται οἱ ἑξῆς ἐκπομπές. Στὸ «9ΤΑΕ» ταινία μὲ τὴν ζωὴ τοῦ Μωυσῆ. Στὸ «ΜΕΟΑ» τὸν χατακλυσμὸ τοῦ Νῶε καὶ τὸν ̓Αόραάμ, ἐνῷ τὸ «ΑΙΡΗΑ» παρουσίαζε μιὰ ἄλλη ἐκδοχὴ τοῦ Μωυσῆ (καὶ στὶς δύο περιπτώσεις τὸν διέκρινε ἡ εὐγλωττία, παρὰ τὴν σχετικὴ ἀνικανότητα ποὺ τοῦ καταλογίζεται ἀπὸ τὴν «Παλαιὰ Διαθήκη»). Ὃ «ΑΝΤΕΝΝΑ» προέδαλλε μία μεταγλωττισμένη ταινία γιὰ τὴν ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ (ἔστω). Στὸ «Κανάλι 5» εἴχαμε μία ὑπενθύμισι τοῦ πριτῆ Σαμψών, γιὰ νὰ μὴν ξεχνιώμαστε. Καὶ τέλος στὴν «ΕΤ3» μία προδολὴ κά- ποιου ντοκυμανταίρ, ποὺ ἀφωροῦσε στὴν ναζιστικὴ Γερμανία. Αὐτὴ ἡ ἐκπομπὴ ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς 28ης Ὀχτωόδρίου ἔχει προθληθῆ πεοισσότερο ἴσως ἀπὸ πέντε φορές. Καὶ ἀπορῶ;, γιατὶ εἰδικὰ καὶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες. Γιατὶ δὲν προθάλλουν καὶ τὸ ́Ἔπος τοῦ ̓40 ἢ τὸν Παπαφλέσσα; Καὶ αὐτὰ εἶναι ἀνάλογα μὲ τὰ Πάθη. Βεδαίως δὲν ἐξετάζω τὶς προηγούμενες ἡμέρες, ὁπότε εἴδαμε τὸν Δημήτριο τὸν μονομάχο καὶ τὸν Μέγα ̓Αλέξανδρο. Θὰ μποροῦσαν νὰ προδληθοῦν ὁποιαδήποτε ἄλλη ἡμέρα ἀπὸ τὶς 365 τοῦ χρόνου. Καὶ ὅμως ποτὲ δὲν ἔἔχουμε παρακολουθήσει ταινία, ποὺ νὰ ἀφορᾶ στὴν ἕλλη νικὴ ἱστορία καὶ μυθολογί ία, ποὺ σίγουρα ὑπάρχουν καὶ εἶναι σκονισμένες σὲ κάποιο ἀρχεῖο. Τὸ νὰ ὀλέπουμε στὴν τηλεόραση νομάδες πατριάρχες, ποὺ κάνουν εἰσθολὴ σὲ ξένες χῶρες καὶ ἐπηρεάζουν φαραὼ καὶ θασιλιᾶδες μὲ πολιτισμὸ καὶ δύναμι ἀσύγκριτη δὲν τιμᾶ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες τουλάχιστον, ποὺ ἔξακολουθοῦμε νὰ ἀδρανοῦμε στὴ συνείδησἰ μας. ΑΙΡὲ Πφμογίοε, Παμοἰπαίίοης ̓Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Συνάδελφος, καθηγητὴς ἐδῶ στὴ Μελδούρνη, πτυχιοῦχος ἀγγλικοῦ πανεπιστημίου, τὶς προάλλες μοῦ ἐκμυστηρεύτηκε πὼς «ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ πιὸ παρασιτικὴ γλῶσσα τοῦ κόσμου, ζῆ καὶ ὑπάρχει μόνο μὲ δανεισμένες λέξεις» (ΤΙ Επείϊοι ἰαπρμαρο ἰς {πε Πιοδί ραγασις ἰαπμαρο οἱ {πὲ ννοτίά, ἡ εχἰσί οη θογτοινεά ννογάς οΠΙγ). Τότε τὸν ρώτησα: «Ώο γοι κπονν Ι]ιαί “ρατανἡἰο” ἱς α ΟΥ6εἰε ννογαῦ». «Ὑ παι 5 εχαςιἰγ σίρε, ἄ ργονε» ΠΊ δἱαΙΕΥΊΕΠΙ αὐονε», (Γνωρίζετε, ὅτι ἡ λέξη «παρασιτικὸς» εἶναι ἑλληνική; -- Αὐτὸ εἶναι πολὺ σωστό, δικαιώνει τὸν παραπάνω μου συλλογισμό). Ἢ ̓Ελληνικὴ Γλῶσσα ἔδωσε ὅλες αὐτὲς τὶς χιλιάδες λέξεις σ ̓ ὅλο τὸν κόσμο ὡς δῶρα σὲ ἄξιους καὶ εὐγνώμονες φίλους. Ὅμως σήμερα ἄκουσα γνωστὸ καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου νὰ λέῃ: «ΗΙδίογΥ οοΠιες /Τοπι {6 [,αιἶῃ νογά Ηἰιογία»! Τί νὰ τοῦ πῇς τοῦ κ. καθηγητῆ; Τὴν ἴδια μέρα διάδασα στὸ μηνιαῖο περιοδικὸ «Κεαάεης ̓ »