ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Καταιγισμὸς σιωνιστικῆς προπαγάνδας τὴ Μ. Ἑθδομάδα Κύριε Λάμπρου, Τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ εἴχαμε πάλι τὴν εὐτυχία νὰ παρακολουθήσουμε ἀπὸ τὴν τηλε- όραση τὶς περιπέτειες τῶν προπατόρων «μας» ᾿Αόραὰμ, Ἰσαάκ, Ἰακὼδ κ.λπ. -- ἄσχετα θέµα- τα μὲ τὸ πνεῦμα τῶν ἡμερῶν, σχετικὰ ὅμως μὲ τὴν προπαγάνδα τῶν παραγωγῶν τοῦ Χόλλυ- γουντ. Μὲ ἔκπληξι καὶ ὀργή ἀνοίγοντας τὴν τηλε- όρασι τὸ 6ράδυ εἶδα συγχρόνως νὰ προθάλ- λωνται οἱ ἑξῆς ἐκπομπές. Στὸ «9ΤΑΕ» ταινία μὲ τὴν ζωὴ τοῦ Μωυσῆ. Στὸ «ΜΕΟΑ» τὸν χα- τακλυσμὸ τοῦ Νῶε καὶ τὸν ᾿Αόραάμ, ἐνῷ τὸ «ΑΙΡΗΑ» παρουσίαζε μιὰ ἄλλη ἐκδοχὴ τοῦ Μωυσῆ (καὶ στὶς δύο περιπτώσεις τὸν διέκρι- νε ἡ εὐγλωττία, παρὰ τὴν σχετικὴ ἀνικανότη- τα ποὺ τοῦ καταλογίζεται ἀπὸ τὴν «Παλαιὰ Διαθήκη»). Ὃ «ΑΝΤΕΝΝΑ» προέδαλλε μία µε- ταγλωττισµένη ταινία γιὰ τὴν ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ (ἔστω). Στὸ «Κανάλι 5» εἴχαμε µία ὑπενθύμι- σι τοῦ πριτῆ Σαμψών, γιὰ νὰ μὴν ξεχνιώμα- στε. Καὶ τέλος στὴν «ΕΤ3» µία προδολὴ κά- ποιου ντοκυμανταίρ, ποὺ ἀφωροῦσε στὴν να- ζιστικὴ Γερμανία. Αὐτὴ ἡ ἐκπομπὴ ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς 28ης Ὀχτωόδρίου ἔχει προθληθῆ πε- οισσότερο ἴσως ἀπὸ πέντε φορές. Καὶ ἀπορῶ;, γιατὶ εἰδικὰ καὶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες. Γιατὶ δὲν προθάλλουν καὶ τὸ ΄Ἔπος τοῦ ᾽40 ἢ τὸν Πα- παφλέσσα; Καὶ αὐτὰ εἶναι ἀνάλογα μὲ τὰ Πά- θη. Βεδαίως δὲν ἐξετάζω τὶς προηγούμενες ἡμέρες, ὁπότε εἴδαμε τὸν Δημήτριο τὸν μονο- μάχο καὶ τὸν Μέγα ᾿Αλέξανδρο. Θὰ μπο- ροῦσαν νὰ προδληθοῦν ὁποιαδήποτε ἄλλη ἡμέρα ἀπὸ τὶς 365 τοῦ χρόνου. Καὶ ὅμως ποτὲ δὲν ἔ ἔχουμε παρακολουθήσει ταινία, ποὺ νὰ ἀφορᾶ στὴν ἕλλη νικὴ ἱστορία καὶ μυθολογί ία, ποὺ σίγουρα ὑπάρχουν καὶ εἶναι σκονισµένες σὲ κάποιο ἀρχεῖο. Τὸ νὰ ὀλέπουμε στὴν τηλεόραση νομάδες πατριάρχες, ποὺ κάνουν εἰσθολὴ σὲ ξένες χῶρες καὶ ἐπηρεάζουν φαραὼ καὶ θασιλιᾶδες μὲ πολιτισμὸ καὶ δύναμι ἀσύγκριτη δὲν τιμᾶ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες τουλάχιστον, ποὺ ἔξακο- λουθοῦμε νὰ ἀδρανοῦμε στὴ συνείδησἰ µας. ᾽Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, ΑΙΡὲ Πφμογίοε, Παμοἰπαίίοης Συνάδελφος, καθηγητὴς ἐδῶ στὴ Μελδούρνη, πτυχιοῦχος ἀγγλικοῦ πανεπιστη- μίου, τὶς προάλλες μοῦ ἐκμυστηρεύτηκε πὼς «ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ πιὸ παρα- σιτικὴ γλῶσσα τοῦ κόσμου, ζῆ καὶ ὑπάρχει μόνο μὲ δανεισμένες λέξεις» (ΤΙ Επείϊοι ἰαπρμαρο ἰς {πε Πιοδί ραγασις ἰαπμαρο οἱ {πὲ ννοτίά, ἡ εχἰσί οη θογτοινεά ννογάς οΠΙγ). Τότε τὸν ρώτησα: «Ώο γοι κπονν Ι]ιαί “ρατανἡἰο” ἱς α ΟΥ6εἰε ννογαῦ». «Ὑ παι 5 εχαςιἰγ σίρε, ἄ ργονε» ΠΊ δἱαΙΕΥΊΕΠΙ αὐονε», (Γνωρίζετε, ὅτι ἡ λέξη «παρασιτικὸς» εἶναι ἑλλη- νική; -- Αὐτὸ εἶναι πολὺ σωστό, δικαιώνει τὸν παραπάνω µου συλλογισμό). Ἢ ᾿Ελληνικὴ Γλῶσσα ἔδωσε ὅλες αὐτὲς τὶς χιλιάδες λέξεις σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο ὡς δῶρα σὲ ἄξιους καὶ εὐγνώμονες φίλους. Ὅμως σήµερα ἄκουσα γνωστὸ καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστηµίου νὰ λέῃ: «ΗΙδίογΥ οοΠιες /Τοπι {6 [,αιἶῃ νογά Ηἰιογία»! Τί νὰ τοῦ πῇς τοῦ κ. καθηγητῆ; Τὴν ἴδια μέρα διάδασα στὸ μηνιαῖο περιοδικὸ «Κεαάεης᾽ »