Παιδὶ γιὰ υἱοθεσία... Ὅταν ὁ πασίγνωστος στὴ γιαγιά του, τὴν θεία του καὶ τὴν μητέρα του τραγουδοποιὸς κ. Μανώλης Ρασούλης τραγουδοῦσε τὸ ὅλο θάθος τραγούδι του: «Πότε Βούδας, / πότε Κούδας, / πότε ̓Ιησοῦς / κι Ιούδας», δὲν μπορούσαμε νὰ φαντασθοῦμε πόσο γάντι θὰ τοῦ πήγαινε ὁ τελευταῖος αὐτὸς στίχος. ̓ Αλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ὁ κ. Ρασούλης λοιπὸν μία τῶν ἡμερῶν, πρὶν ἀρκετὰ χρόνια, ἐνέσκη ψε στὸν χῶρο τῆς ἑλληνικῆς δισκογραφίας λάδρος περὶ τὰ συναισθηματικὰ καὶ σεξουαλικά του ζητήματα, ἀπειλῶν δίκην πεζοναύτου νὰ κάνῃ ἀπόδαση στὸν ὕπνο τοῦ «μικροῦ» του. Επρόκειτο περὶ ἑνὸς καταπληκτικοῦ ποιητικοῦ δίσκου, ποὺ ἔσπασε τὰ ταμεῖα. Νὰ φαντασθῆτε, τὸν ἀγόρασαν ὅλοι, μὰ ὅλοι, οἱ ἀναγνῶστες τῆς ἀειμνήστου καὶ εὐρυτάτης κυκλοφορίας ἐφημερίδος «Η πράσινη γάτα». Λαμπρὰ ἐφημερὶς τῶν ἀναρχικῶν τῶν Εξαρχείων. γραψε ἀκόμη καὶ κάποια ἄλλα τραγούδια, ποὺ ἔγιναν γκρὰν σουξὲ τόσον, ποὺ οἱ κύριοι Χατζηδάκις, Θεοδωράκης καὶ Ξαρχάκος ὁμοῦ ἐτρόμαξαν πὼς θὰ χάσουν τὸ ψωμί τους οἱ ἅμοιροι. Καὶ ξαφνικά, ἐκεῖ ποὺ ὅλοι περίμεναν τὸ μεγάλο μουσικὸ μπὰμ τοῦ κ. Μανώλη Ρασούλη, μούγγα στὴν στρούγκα. Χάθηκαν τὰ ἴχνη του. Συνθέτες καὶ τραγουδοποιοὶ ἀνέπνευσαν μὲ ἀνακούφιση καὶ μπῆχαν στὸ ἀρχεῖο τὰ συμδόλαια ποὺ εἶχαν προετοιμάσει οἱ δισκογραφικὲς ἑταιρεῖες «Μουγκαφὸν» καὶ «Ψάρι Α.Ε.». Τί θλίψη γιὰ τὰ ἑκατομμύρια τῶν φανατικῶν θαυμαστῶν του. Τί ἀπώλεια γιὰ τὴν Ελληνικὴ Μουσική. Ὅμως ὁ κι Μανώλης Ρασούλης τόσα χρόνια δὲν ἔμεινε ἀνενεργός. ̓Αλίμονον! Ξύρισε τὸ πολὺ κουλτουριάρικο μούσι του, φόρεσε καλὰ κοστούμια, γιατὶ διεπίστωσε πὼς τὸ στὺλ λέτσου, ποὺ εἶχε ἐν Ελλάδι, δὲν περνοῦσε στὴν καινούργια του δουλειὰ κι ἐγκατεστάθη, φαντάζομαι μονίμως, στὸ "Αμστερνταμ. Τὸ ὅτι διάλεξε αὐτὴν τὴν πόλη γιὰ ἐγκατάσταση, ποὺ εἶναι ἡ ἕδρα τῶν μεγαλυτέρων ἑταιρειῶν ἑδραϊκῶν συμφερόντων, εἶναι ἐντελῶς συμπτωματικό. Καὶ μὲ δάση ἐξορμήσεως τὸ "Αμστερνταμ ἄρχισε, ἐντελῶς ἀνιδιοτελῶς ὅπως ἀντιλαμόάνεσθε, νὰ διασχίζῃ τὴν Εὐρώπη ὁριζοντίως καὶ καθέτως, προκειμένου νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ μέγιστον ἐθνικόν του ἔργο. Ὃ μέγιστος λοιπὸν αὐτὸς διδάσκαλος τοῦ ἔθνους διατρέχων τὴν Εσπερίαν εὐαγγελίζεται τὴν ἀπόσχιση τῆς Μαχεδονίας καὶ τῆς Κρήτης ἀπὸ τὴν Ελλάδα. Τρέχει ἀπὸ διάλεξη σὲ διάλεξη, μήπως καὶ δὲν προλάδῃ νὰ ἐνημερώσῃ ὅλη τὴν 4 υτικὴ Εὐρώπη, ποὺ τόσον μᾶς ἀγαπᾶ, γύρω ἀπὸ τὸ θέμα ποὺ τὸν καίει καὶ δὲν τὸν ἀφήνει οὔτε νὰ κοιμηθῇ. Τώρα δέδαια ἐσεῖς ποὺ εἶσθε καχύποπτοι, θὰ σκέφτεσθε ὅτι ὁ κ. Μανώλης Ρασούλης «τὰ παίρνει» χοντρά ἀπὸ τοὺς Σιωνιστὲς καὶ ἄλλους σκοτεινοὺς κύκλους. Οὔ νὰ μοῦ χαθῆτε! Τὸ δρώμικο μυαλό Σας δὲν περιγράφεται. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἰδεολόγος. Μάλιστα. Κινεῖται ἀπὸ καθαρῶς ἰδεαλιστικὰ κίνητρα, τὰ ὁποῖα στοχεύουν στὴν καλύτερη ἐφαρμογὴ τῆς διοικητικῆς ἀποκέντρωσης ἐν ̓Ελλάδι. Ναί! Μὰ τὸν Γιαχδέ! Αὐτὸ δήλωσε ὁ ἀθεόφοδος στὴ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ἀπαντῶντας στὴν ἐρώτηση γιὰ τὴν τόσον ἐθνωφελῆ του ὁράση. Καὶ δὲν θέλουμε νὰ γράψουμε, ὅτι κάποιοι σιωνιστικοὶ κύκλοι θλέπουν κατὰ Σαλονίκη μεριὰ καὶ ξερογλύφονται γιὰ τὴν «πρωτεύουσά τους». Αὐτὸ εἶναι φτηνὴ δημαγωγία τῶν ἀντιδραστικῶν, φασιστικῶν καὶ ρατοιστικῶν κύκλων. Ἔτσι δὲν εἶναι, κυρία Κούρτοδικ; Τὸ δυστύχημα γιὰ τὸν κ. Μανώλη Ρασούλη ἀλλὰ καὶ γιὰ μᾶς εἶναι, ὅτι τὸ ἀκροατήριό του, ἀραιὸ κι αὐτό, ἀποτελεῖται μόνο ἀπὸ ραόδίνους καὶ κάτι μισαλλόδοξους σκουφάτους Εόραίους. Γι’ αὐτὸ μᾶλλον σύντομα θ ̓ ἀλλάξῃ ἐπάγγελμα. Καὶ ἀπὸ διαφωτιστὴς θὰ ξαναγίνῃ τραγουδοποιός. Κι ἀπ’ τὸν νταλγκᾶ ποὺ θά ̓χῃ, τὸ «Σ ̓ ἔόλεπα στὸ μπαλκονάκι, γλυκειά μου...»θὰ φαντάζῃ Στράους, Μότσαρτ καὶ Βιδάλντι μπροστὰ σ ̓ αὐτὰ ποὺ θὰ γράψῃ. Ἔλεος! Στεῖλτε του κάποιους ἔστω καὶ ἐπὶ πληρωμῇ νὰ τὸν ἀκοῦνε. Γιατὶ δὲν θ ̓ ἀντέξω πάλι τόση «κουλτούρα»... Γιῶργος Πετρόπουλος