ΞΕΝΟΦΩ͂Ν ΖΟΛΟΩΤΑΣ Ζευς) απαίΠεπια ΟΠ ΟΙΓ ερος]... [Ἀντὶ ἐπικρίσεως αὐτῶν ποὺ πιθηκίζουν εἰσάγοντας τὴν πλημύρρα τῶν ξένων λέξεων στὴν τέλεια καὶ πάμπλουτη σὲ λεξιλόγιο καὶ λεπτότατες νοηματικὲς ἀποχρώσεις ἑλληνικὴ γλῶσσα, δημοσιεύουμε τὰ κατωτέρω δύο λογύδρια τοῦ καθηγητοῦ Ξενοφῶντος Ζολώτα, ποὺ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Διοικητοῦ τῆς Ίραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐξεφώνησε ἐνώπιον τῶν συνέδρων τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης ̓Ανασυγκροτήσεως καὶ ̓ ̓Αναπτύξεως στὴν Οὐάσιγκτων (26 Σεπτεμβρίου 1957 τὸ πρῶτο καὶ 2 Ὀκτωβρίου 1959 τὸ δεύτερο). Τὰ κείμενα αὐτά, ποὺ ἀπευθύνονταν σὲ μὴ ἑλληνομαθεῖς Διοικητὲς τῶν κεντρικῶν τραπεζῶν διαφόρων κρατῶν, εἶναι συντεταγμένα μὲ ἑλληνικὲς λέξεις ποὺ ἔχουν πολιτογραφηθῆ καὶ χρησιμοποιοῦνται στὴν ἀγγλική, ἀλλὰ καὶ σ ̓ ὅλες τὶς ξένες γλῶσσες, μὲ τὴν ἐξαίρεση μόνο τῶν ἄρθρὼν καὶ ὡρισμένων συνδέσμων καὶ προθέσεων. Οἱ ξένοι ἀναγκάζονται νὰ προσφύγουν στὴ γλῶσσα μας, γιὰ νὰ ἐκφραστοῦν ἐπιστημονικά, φιλοσοφικά, λογοτεχνικά. Ἐμεῖς πετᾶμε στὰ σκουπίδια τὸ γιγαντιαῖο αὐτὸ καὶ μοναδικὸ στὴν {στορία τοῦ Πνεύματος ταμεῖο στοχασμοῦ, γνώσεων καὶ πολιτισμοῦ καὶ τὸ ἀντικαθιστοῦμε μὲ τοὺς εἰσαγόμενους βαρβαρισμούς. Δὲν ὑπάρχει πιὸ συντριπτικἡ ᾱπόδειξη ὄχι μόνο τῆς ἐθνικῆς μας ἀναξιότητας ἀλλὰ καὶ τῆς πνευματικῆς μας ἐκφυλίσεως καὶ βαρβαρότητας]. /. Κυντίο, Ι ει]ορίζε ἰῃε αΓοΠοης οἵ {Πα Ραπείμηίο Νπ]ὶςπ]α(ῖο Τηε5αιΙΓιΙ5 απά (πε Ο6οιΙΠΠ6ΠΟ] Έγαροζα {οι ίπε ογίΠοάοχγ οἵ ἰΠείγ αχίοπις, πιείποάς απά ρο]ἱοίες, αἰ ποιῇ ίΠετο ἰ5 4Π ερισοάε οἵ οβοοΡΏΟΠΥ οἵ {πε Τταρεζα νν ἢ Ηείας. ΜῈ επἰΠις]ᾶσπι ννο ἀἰαίοριε απάἀ 5«γπαροπἰζε αἱ (ε δγποᾶς οἱ ου ἀΙάγπιοιις Οιραπίζαίίοης ἴῃ ΠΟΠ ροἱγπιογρΏους εοοποπηίο ἰάεᾶς απά ἄορπ]ᾶς 8γο αΠᾶΙγΖεά απά 5γπίΠοίἰζεά. ΟἿ ογΗίσαἱ ργοῦίεπις 5ιΙοΠ ας ἴΠε πιπἰςπιαίίο ΡΙΘίΠΟΓᾶ ΡΕΠΕΓΕίΘ 5ΟΠΙΕ ΔΡΟΠΥ αΠά πιεἰαΠποΠοΙγ. ΤΠίς ΡΠεΠΟΠΙΕΠΟΠ ἰ5 οπαγαοίεγῖςίίο οἵ οι εροσῃΠ. Βιί, ἰο πιγ (Πεςίς, Ν/6 Πᾶνε ἴΠε ἀγηαπιίσπῃ {ο ΡΓΟΡΓαάΠΙ ἰΠεγαρθιἰο ρΓᾶοίῖεες ἂ5 ἃ ΡΤΟΡΗΥΙαΧἰς {ΓΟΠΙ ο[ᾶΟ5 απά οβίας5ίΓΟΡΠΘ. [η ῥραΓΔΙΙεἱ ἃ ραπείμπίἰο υπΏγροογΙ{ίοα| εοοποπηἰο «ΥΠΕΙΡΥ απά Πατπιοπίζαϊίοη {η ἃ ἀεπιοσγαίίο οἰΙπιαίθ ̓ς Ὀδσίς. [ αροἰοβίζε [ο πιγ εοοεηίγίο πιοποἱοβια. { επιρῃᾶςίζα ΠΙΥ ειοΠαΓςίία ἰο γοι Κγτεῖβ, ἰο {πε δι ρβηὶς απά 6εηθΓοις Απιογίσᾶη Είηπος απά {ο (Πε οΓραΠίζθίς 4Πᾷ ΡΓΟἰαροπίσίς οἵ {πίς Απιρηιοίγοηγ απά (πε ραςίγοποπιίο 5υπιροςίᾶ. 2. ΚυγΓίε, 1ι|ς Ζειις ̓ απαίΠαπ]α ΟΠ ΟἿΓ δροοῇ {οτ (Πε ἀγηαπιίσπι Οἱ ουΓ εοοποπηίες απά (πα Πετεςγ οἱ οἱΓ εοοποπιἰς πιοίποάς απά ρο]ἱοίες (ἶπαί ννα ποιά αδοπίσε Βείννεεη {πε 5ογΙἰα οἵ πιπιὶςσπιαίἰο ρἱείποτα απά {Πε (Παγγοάϊς οἵ εοοποπιίο απᾶεΠΙίᾶ. 11 16 ποί Πῃγ ΙάἱΟ5ΥΠΟΓάΟΥ {ο Ό6 Ιτοπίο ΟΓ 5αΓοᾶςίίο Ὀιί ΠΙΥ βρπους νοι] ρα (δὶ ρο[ιΙοίαης ἀγα ΓαίΠεΓ ο’γρίορΙείΠπογίςίς. Αίποιιρῃ ἰΠπεγ επιρῃα(ἰσοαΙ]γ ́ 5Ιρπιαίϊζο πιπιίςπ]α(ῖς ρἰδί ποτα, ίΠεγ επεΓρἰΖε 1ἰ