Ἡ ΠΙΝΗΣΙΣ Τη ΙΔ Θ. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ὁ τάφος τοῦ ὀλυμπιονίκη Κοροίδου Ἧ ὡς ἄνω μονογραφία τοῦ κ. Θ. ̓Ανδρουτσοπούλου εἶναι μιὰ ἀναζήτηση ἱστορικῆς καὶ ἀρχαιολογικῆς φύσεως. Τὸ ἔναυσμα γιὰ τὴν ἔρευνά του δίνει μία πληροφορία τοῦ Παυσανία (« ̓Αρκαδικὰ» ΨΙΠΙ, 26.4), σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ τάφος τοῦ Κοροίθου ἐντοπίζεται γεωγραφικἀ στὸ «πέρας τῆς Ἠλείας» καί, ὅπως ἀνεγράφετο στὴν ἐπιτύμδια ἐπιγραφή του, ὁ ἀθλητὴς αὐτὸς ὑπῆρξε ὁ πρῶτος ποὺ κέρδισε Ὀλυμπιακὴ νίκη. Τὶς πρῶτες σελίδες τοῦ 6ιόλίου καταλαμδάνουν ὑμνητικὰ ποιήματα τοῦ συγγραφέα πρὸς τὴν Ἠλεία, τὸ Ὀλυμπιακὸ ἰδεῶδες, τὰ Κοροίθεια καὶ τὸν ἴδιο τὸν ἀθλητή. Κατόπιν στὸ κυρίως θέμα παρατίθενται καὶ ἀξιοποιοῦνται διεξοδικἁ οἱ γραπτὲς μαρτυρίες τοῦ. Παυσανία, τοῦ Στράθωνος καὶ τοῦ Εὐσεδίου τοῦ Παμφίλου, ποὺ τοποθετοῦν τὸν τάφο τοῦ ἀθλητῆ στὰ «ὅρια τῆς Ἠλείας», ἐκεῖ ποὺ συνορεύει μὲ τὴν ̓Αρκαδία. Ἡ σπουδαιότητα δὲ τοῦ τύμόου τοῦ Κοροίόου ἐπαυξάνεται, καθώς -ὅπως καὶ ὁ συγγραφέας συμπεραίνει-τὸ ταφικὸ μνημεῖο δὲν συνέπιπτε ἁπλῶς μὲ τὰ σύνορα τῶν δύο περιοχῶν, ἀλλὰ τὰ ὡριοθετοῦσε κιόλας. Τὸ σύγγραμμα συμπληρώνεται μὲ γλωσσάριο, τοπογραφικὲς πληροφορίες καὶ χαρτογραφικὸ ὑλικό. ̓Απὸ τὴν παρούσα στήλη κατὰ καιροὺς παρουσιάζονται διόλία μὲ παρόμοια θέματα τοπικοῦ ἱστορικοῦ καὶ ἀρχαιοδιφικοῦ χαρακτῆρος, ἡ σπουδαιότητα τῶν ὁποίων εἶναι μεγάλη, καθὼς προσθέτουν ἐπὶ πλέον πληροφοριακὰ στοιχεῖα στὴν συνολιχὴ ἔρευνα τοῦ ἀρχαίου μας πολιτισμοῦ. Σ ̓ αὐτὰ ἐντάσσεται καὶ τὸ ἔργο τοῦ κ. Θ. ̓Ανδρουτσόπουλου, ποὺ δύναται νὰ χρησιμεύῃ ὡς 6οήθημα στὴν ἔρευνα αὐτή, καθὼς τὸ ἐπιτρέπουν τόσο τὸ εὔλη- ̓Απὸ Βενετιὰ θελόνι τὸ 2000 Ἧ Βενετία μᾶς δρίσκει στὰ παλάτια τῶν δόγηδων, ὅπου ἡ μάσκα καὶ τὸ στιλέττο στὴν μυστήρια συσκότιση τῆς νύχτας καλύπτουν στὰ θολὰ νερὰ τῶν καναλιῶν αὐτὸ ποὺ ἐχάθη, ὅταν τώρα πλέον ὁ Φοῖδος δὲν ἔχῃ καλύδην! Ξανοίγονταν ἀπειλητικὲς οἱ καραδέλλες καὶ ὅλα τὰ πλοῖα τῆς, ὥστε ὁ Λέων σὰν σύμδολο στὴν πλατεῖα τοῦ Αγίου Μάρκου νὰ δρυχᾶται καὶ νὰ ἀποδίδουν οἱ κτήσεις τῆς τότε θαλασοκράτειρας, κουδαλώντας τὸ διός. «ΣΩ/ Βενετία, πό- Ἰ λις ἀπὸ χρυσάφι κι ἀπὸ σμάλτο», ὥστε τὰ κέρδη σου νὰ καταλήξουν στὸν τόκο τοῦ «"Ἔμπορος τῆς Βενετίας» τοῦ Σαίκσπηρ..., ἐνῷ ὁ Λέων σου εἶναι κλεμμένος, λάφυρο, ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ! δὲν μασοῦν πλέον ἡ δονικὰ οἱ ἄνθρωποι, παρὰ ἀμάσητα χάφτουν. Ἕνα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ πολυθέσια ἀεροσκάφη μεταφορῶν τὸν ̓Αποίλη τοῦ 2000 μᾶς ξεφόρτωσε στὸ ἀεροδρόμιο τῆς Βενετίας, ποὺ ὀνομάζεται «Λεονάρδο ντά δίντοι», ὅπου ἡ Τζοκόντα... «κι ἦταν ὡραία ὡς σύνολο ἡ ἀγορασμένη φίλη,/στὸ δεῖλι αὐτὸ τοῦ μακρυνοῦ πέρα χειμῶνος, ὅταν,/γελῶντας αἰνιγματικά, μᾶς ἔδινε τὰ »