. «Ἐμπόρευμα Ἑλλὰς» « ̓Ενῷ σὲ ξεναγοῦν στὴν ̓Ακρόπολη καὶ θαυμάζεις τὸ κλέος τῶν ἀρχαίων “Ελλήνων, εἶναι δυνατὸν κάποιος κοντόσωμος μελαχροινός νὰ σοῦ “τσιμπήσῃ” τὸ πορτοφόλι», ἔγραψε τὸ 1995 ὁ διασημότερος σύγχρονος ταξιδιωτικὸς συγγραφεὺς Ραμὶ Τηεγοικ ὕστερα ἀπὸ μία ἐπίσκεψή του στὴν Ἑλλάδα (“Α Οταπᾶ Τοιιγ οΓίΠε ΜεάΠεγγαπεα”, σ. 314). Καὶ δέδαια ἡ πρώτη ἀνάγνωση τοῦ ἀποσπάσματος αὐτοῦ μᾶς ἐξοργίξει, ἀφοῦ προφανῶς τὸ περιστατικὸ περιγράφεται μὲ προφανῆ πρόθεση νὰ θιγοῦν οἱ Ρωμιοί, ἀλλὰ μιὰ δεύτερη ἀνάγνωση -- καὶ πρέπει νὰ τολμοῦμε νὰ προχωροῦμε μὲ γενναιότητα στὴν περίφημη αὐτὴ «δεύτερη ἀνάγνωση» κάθε λόγου, προφορικοῦ ἢ γραπτοῦ, ἂν θέλουμε νὰ εἴμαστε ἔλλογοι, ἀντιδογματικοὶ καὶ ἀπροκατάληπτοι, ἂν θέλουμε δηλαδὴ νὰ εἴμαστε “Ἕλληνες -,, μία δεύτερη ἀνάγνωση λοιπὸν μᾶς φέρει ἀντιμέτωπους μὲ τὸ τεράστιο ποιοτικὸ χάσμα ποὺ ἔχει ἀνοιχθῆ μεταξὺ ἡμῶν, τῶν πολιτισμικὰ στείρων, καὶ τῶν δημιουργῶν τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ ἀρχαίων προγόνων μας. Φοδᾶμαι, ὅτι οἱ περισσότεροι σημερινοὶ Ἕλληνες ποὺ ἀναλαμδάνουν δραστηριότητες σχετικὲς μὲ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, τὸ πράττουν κατὰ τὸ μέτρο ποὺ οἱ ἀναφορέςτους σ ̓ αὐτὴν τοὺς προσκομίξουν Κέρδος. Πολλοὶ φορεῖς κρατικοί, δημοτικοί, κοινωνικοί, τοπικοί, ἰδιωτικοί κ.λπ. φαίνεται ὅτι «ἀξιοποιοῦν» κάτι ἑλληνικὸ (ἀρχαιολογικό, μουσειακό, ἀθλητικό, θεατρικό, μουσικό 2.Λπ.) μόνον, ὅταν αὐτὸ προσελκύῃ πελατεία, «κόδῃ εἰσιτήριο», φέρνῃ ἀκροατές, ἐκδρομεῖς ἢ τουοίστες κ.λπ. «Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἀνίεροι, ποὺ ἀπὸ κάτι ποὺ “πουλάει" θέλουν νὰ ὄγάλουν λεφτὰ ἤ, ἐκμεταλλευόμενοι τὶς ἐπιθυμίες τοῦ πλήθους, ἐμφανίξονται ὡς “σωτῆρες” τῆς Ἑλλάδος», λέγει στήν καταπληκτικὴ ὡς πρὸς τὴν φιλαλήθειά της συνέντευξη ποὺ δημοσιεύομε στὸ ἀνὰ χεῖρας τεῦχος τοῦ «4» ἡ καθηγήτρια τοῦ Πανεπιστημίου ̓Αθηνῶν κ. Μαρία Τξάνη. Μιλᾶ ἐπίσης καὶ γιὰ «μίσθαρνα ὄργανα», «συνειδητὰ πουλημένους» καὶ «ἀλλοτριομορφοδίαιτους», ποὺ προσπαθοῦν νὰ «οἰκονομήσουν» ἢ «νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ ἐξουσιαστικὰ πάθη τους», χρησιμοποιώντας ἀναλόγως τὴν “Ελλάδα -- ὡς ἐμπόρευμα πολιτικὸ ἢ ἐμπόρευμα οἰκονομικό. Καί, μὰ τὴν ἀλήθεια, αὐτοὶ οἱ «ἑλληνοπῶλες» ἢ «ἐπαγγελματίες Ἕλληνες» εἶναι πολὺ χειρότεροι καὶ δλαπτικώτεροι ἀπὸ τὸν «κοντόσωμο μεταχροινό», ποὺ σοῦ κλέδει