ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τὸ «ἀεὶ - φάος» καὶ τὸ «δέελον φάος» τῆς λέξης «Δελφοὶ» Κύριε διευθυντά, Στὸ «Δαυλό», 222: 14114-18, διάόασα μιὰ ἀπάντηση τοῦ Φιλολόγου Γ.Β. Πέππα σχετικὰ μὲ τὸ ἄρθρο µου περὶ Δελφῶν («Δαυλός», 215: 13921-24). Βέδαια στὴν τελευταία παράγραφο τοῦ σημειώματός του καταλήγει στὸ ἴδιο συ- µπέρασµα, ἄρα δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος ἀπά- ντησης. Ὅμως θὰ ἤθελα νὰ κάνω μερικὲς πα- ρατηρήσεις καὶ νὰ προσθέσω κάτι ἀκόμη. Κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. Πέππας ὄντως ἔχει δίκιο, δὲν Ἑέρω τουλάχιστον νὰ ὁμιλῶ οὔτε) Αρθανίτικα οὔτε ᾽Αλθανικά. Ἔχω ὅμως ἀσχοληθῆ πάρα πολὺ μὲ τ᾽ ᾿Αρδανίτικα καὶ γνωρίζω σηµα- ντικὰ στοιχεῖα καὶ ἰδιαιτέρως ὅλα ὅσα ἀνα- φέρει στὴν ἐπιστολή του. Δὲν διαφωνῶ κα- θόλου, ὅτι μπορεῖ τὸ αἴε!! νὰ ἔγινε ἀεἰ! ἢ ἀεὶ σὲ κάποια χρονικὴ στιγμή, ὅπως χιλιάδες λέξεις ἔχουν ἄλλη προφορὰ στὴ μία ἢ τὴν ἄλλη πε- ριοχή. Ὅμως ἡ ὀνομασία Δελφοὶ εἶναι ᾿Αγαπητὲ κ. διευθυντά, ἀρκετὰ μεταγενέστερη τῆς ἐποχῆς ποὺ ὧμι- λεῖτο ἡ προ-ομηρικὴ διάλεκτος, ὅποια χι ἂν ἦταν αὐτή. Εἶναι λοιπὸν λογικὸ νὰ περιμένῃ κανείς, ὅτι ἡ δημιουργία νέων λέξεων ἢ ὀνο- μάτων θὰ ἔπρεπε νὰ στηρίζεται στὴ σύγχρο- νη τῆς ἐποχῆς γλῶσσα, χι αὐτὴ ἦταν ἡ Ὅμη- ρική, ὅπως θὰ εἶχε ἐξελιχθῆ τότε. Στὸ ἄρθρο μου δὲν ἀπέρριψα τὸ ἀεἰ-φάος, θεώρησα ὅμως ἐννοιολογιχὰ πληρέστερο τὸ δέελον-φάος, Ἐξ ἄλλου, ὅπως καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Πέππας ἀναφέ- ρει, ἡ ρίζα 4ι-Δε -- ὑπάρχει καὶ στὶς δύο λέ- ἕξεις, καὶ ἂς μὴ λησμονῆται ὅτι ὁ Δίας, ὁ Ἥλιος κ.τ.λ. ταυτίζονται σὲ ἀρχαῖα κείµενα. Συμπερασματικὰ συζητοῦμε γιὰ τὸ ἴδιο πρᾶγμα, ὅπως καὶ ὁ κ. Πέππας λέει, συμφω- νοῦμε ἀπολύτως, διαφωνοῦντες ἂν εἶναι «εί φάος ἢ δέελον-φάος. Δὲν χάθηχε ὁ κόσμος, ἂν εἶναι τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο. ᾿Αλλοῦ εἶναι τὸ θέ- μα: Νὰ κατορθώσουμε νὰ ξαναθροῦμε τὶς οἱ- Μὲτὴν παροῦσα ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀπαντήσουμε στὶς «Παρατηρήσεις γιὰ τὴν προφορὰ καὶ τοὺς κανόνες τῆς Βασκικῆς» τοῦ ἀναγνώστη τοῦ «Δαυλοῦ» κ. Αθανασίου Α. Τσακνάκη, ποὺ δημοσιεύθηκαν στὸ τεῦχος 222 τοῦ «4 αυ- λοῦ», σελίδα 14119, σὲ σχέση μὲ τὸ ἄρθρο µας μὲτίτλο «Ἑλληνικὲς καταθολὲς στὴν γλῶσσα τῶν Βάσκων», ποὺ φιλοξενήθηκε στὸ τεῦχος 219 τοῦ ἐγκρίτου περιοδικοῦ σας, σελίδες 13689 ἕως 13893. 1) Τὸ ἄρθρο µας ἀφωροῦσε στὶς ἱστορικὲς καὶ ἐτυμολογικὲς γλωσσικὲς ἑλληνικὲς καταδολὲς στὴν γλῶσσα τῶν Βάσκων μὲ ἀναφορὰ καὶ στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ὀνόματα, ποὺ σήµερα δίδουν στὰ παιδιά τους οἱ Βάσκοι, πρᾶγμα ποὺ ἐπιδεδαιώνει παραδόσεις καὶ πεποιθήσεις σχετικὲς μὲ τὴν ἀρχαία Ελλά- δα. Ἐπομένως πιστεύουμε, ὅτι ὑπῆρχαν πολὺ σοδαρώτερα σημεῖα νὰ συξης