Ὃ «ἐξαγιασμὸς» τῶν θανδάλων ὋὉ ἀρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὸν ἀρχαιολογικὸ χῶρο Μινώα τῆς ̓ Αμοργοῦ δήλωσε, πὼς «οἱ χριστιανοὶ σέδονται τὸν πολιτισμό». Καὶ ἐξήγησε: «Καὶ οἱ χριστιανοὶ σεδάστηκαν τὴ λατρεία καὶ τὴ θρησκεία τῶν προγόνων τους καὶ ἐξαγίασαν τὰ ἱερά, τὰ ὁποῖα ἦταν ἀφιερωμένα στὶς εἰδωλολατρικὲς θεότητες. Τὰ ἐξαγίασαν μὲ τὸ νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν ὡς ναοὺς ἢ νὰ χρησιμοποιήσουν. τὰ ὑλικά,γιὰ νὰ γίνουν χριστιανικοὶ ναοί»! Αναίσχυντα πλέον ὁ προκαθήμενος τῆς ́Ελλαδικῆς Εκκλησίας ἀναφέρεται στὴν καταστροφὴ τῶν ἀριστουργημάτων τοῦ ́Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τοὺς χριστιανούς, χαρακτηρίζοντας τὴν καταστροφὴ ὡς «ἐξαγιασμό»!/ Αραγε θὰ ἐπιθυμοῦσε νὰ «σεδαστοῦν» τοὺς χριστιανικοὺς ναοὺς μὲ τὸν ἴδιο τρόπο μελλοντικά; Καὶ τὸ ἀνελλήνιστο, ἀπολίτιστο καὶ τὸ ἀπαίδευτο πλῆθος τῶν Ρωμιῶν ἁπλᾶ τὸν χειροκρότησε/ Ἐξουσιαστικὲς ξεναγήσεις Ἢ συμπαθὴς Τουρκάλα ξεναγὸς ἀρχίζει τὴν ἱστορία τῆς Εφέσου σχεδὸν ἀπὸ ̓ τὴν Ρωμαιοκρατία. "Ετσι ἐπιδάλλει τὸ «προπαγανδιστικῶς ὀρθόν». Πάλι καλά, ποὺ δὲν ἄρχισε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν Σουλτάνων ἢ τοῦ Καρλομάγνου. Καὶ οἱ Ελεάτες φιλόσοφοι, καὶ ὁ γίγας τῆς συμπαντικῆς σκέψης Ηράκλειτος ὁ Εφέσιος τί σημασία ἔχουν γιὰ τοὺς ἐξουσιαστές; ̓ Απὸ τοὺς Ρωμαίους κι ὕστερα ἑδραιώθηκε ἡ διεθνἠς ἐξουσία, μὲ ἀλλαγὴ τῆς σκυτάλης σὲ ̓Οθωμανούς, Βρεταννοὺς καὶ τώρα τοὺς ̓ Αμερικανούς. Κ.Χ.Κ. Ἡ ἰδεολογικὴ δάση τῶν ἐμπρηστῶν Κατὰ τὴν ἀρχαιότητα εἶχαν δώσει ψυχὴ στὰ δένδρα καὶ στὰ ἱερὰ ἄλση, ἐθεώρουν δὲ ὕδριν τὴν καταστροφὴ τοῦ δάσους. ̓Ἑστόλιξαν τὰ δένδρα μὲ ἄνθη, στεφάνους καὶ ἄλλα ἀφιερώματα. "Ἑκαναν καὶ τελετές, χοροὺς καὶ συνεστιάσεις ἐντὸς τῶν δασῶν καὶ ἐξεδήλωναν τὴν ἀγαλλίαση καὶ εὐγνωμοσύνη τους πρὸς τὸ δάσος. Διὰ τοῦτο ὁ προφήτης Μωυσῆς ἔλεγε, νὰ μὴν φυτεύουν οἱ Εδραῖοι ἄλση καὶ δένδρα πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου" καὶ ἀλλοῦ λέγει νὰ κόπτωνται τὰ ἄλση καὶ δένδρα τῶν «εἰδολωλατρῶν» («Ὠγυγία», τόμ. Α, σελ. 119). Καὶ ὁ νοῶν νοείτω γιατὶ καίγονται σήμερα τὰ δάση, ὄχι ὅμως καὶ τὸ χρῆμα. Κ.Χ.Κ. Μὲ ἀφορμὴ ἕνα θανδαλισμὸ Οἱ κάτοικοι τοῦ κρατιδίου τῆς Ρωμιοσύνης, τῶν ὁποίων τὸ γοῦστο φθάνει μέχρι τὶς δυζαντινὲς ἁγιογραφίες, νοικοκυραῖοι κατὰ τὸ φρόνημα καὶ συντηρητικοί, εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ ὅλες τὶς περιπέτειες, μέσα ἀπὸ τὶς ὁποῖες δὲν μπορεῖ νὰ φανῇ μιὰ ὑπέροχὴ πατρίδα ἑνὸς ὑπέροχου πολιτισμοῦ μὲ τὴ χάρη μιᾶς Καρυάτιδας. Φανατικοὶ καὶ μαζικοὶ δὲν γνωρίζουν τὴ διαφορὰ ποσότητας καὶ ποιότητας, τὶς ὁποῖες συγχέουν,