ΟΟΛΥΜΗΙΣΜΟΣ ΩΣ ΤΕΧΝΗ Εἶναι αἰσθητική, ἀλλὰ καὶ παράγει αἰσθητικὴ Ἡ αἰσθητικὴ εἶναι γνώρισμα ἀλλὰ καὶ ἐπίτευγμα, ἔργο τῆς ἀνθρωπίνης δημιουργίας. Ἡ αἰσθητικὴ περιλαμθάνει τὴν «ἄμεση γνῶσι» ὡς ἀπόρροια τῆς λειτουργίας τοῦ πνεύματος καὶ τῶν συναισθημάτων τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν ἐπαφή του μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, ἀντικείμενα καὶ παραστάσεις. Τὸ ἀντικείμενο τῆς φιλοσοφίας τῆς αἰσθητικῆς, ὡς τμῆμα - μέρος τῆς ἑνότητας Πνεῦμα - Ψυχή - Σῶμα, περιλαμθάνει καὶ τὸν Ὀλυμπισμό. Ἐμπεριέχει τὴν θεωρία τοῦ Ὡραίου καὶ ̓Αληθινοῦ, ἄρα καὶ τῶν Τεχνῶν. Ἔτσι ἡ αἰσθητικότητα εἶναι διαρκὴς ἀγῶνας καὶ τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς πολύμορφης σχέσεως ἀνάμεσα στὴν κρίσι, σκέψι, γνώμη, γνῶσι καὶ σοφία. Ἧ αἴσθησι τῆς ὀμορφιᾶς δημιουργεῖται ὡς συνισταμένη παραδεκτῶν ἐννοιῶν ἐκλεχτικότητος καὶ ἐπιλογῆς. Αὐτὲς ἀποκτῶνται ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τοῦ ἀντικειμένου: ὁδηγοῦν δὲ σὲ ὑποκειμενικὴ χρίσι καὶ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν συνειδητοποίηση τοῦ ἀντικειμένου. Ὃ πὸ αὐτὴ τὴν ἔννοια ἡ αἰσθητικότητα εἶναι μέρος τῆς σφαίρας τῆς ὑπάρξεως. Ὁ ἀθλητισμὸς προκαλεῖ συνεχῶς τὸν ἄνθρωπο πρὸς ἕνα ἀνώτερο ἐπίπεδο ὑπάρξεως, ἐν ᾧ ταυτόχρονα δύναται νὰ τὸν διατηρήσῃ στὰ πλαίσια τῆς ἁπλῆς αἰσθητικῆς ἀπολαύσεως τοῦ Ὡραίου ὡς χρησίμου καὶ ὠφελίμου γι’ αὐτόν. Ἡ αἰσθητικότητα ἀποτελεῖ διαρκῆ πρόκλησι γιὰ τὸν Ὀλυμπισμό. Ἡ αἰσθητικότητα ἡ ἐκφράζουσα τὸν ̓Ολυμπισμὸ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴ ἐλευθερίας, πνευματικῆς ἀναπτύξεως καὶ δημιουργικότητας. Συχνὰ ὅμως ὑποδαθμίζεται σὲ «αἰσθητισμό», ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀκριθῶς ἀντίθετη πορεία. Ἡ αἰσθητικὴ τῆς εἰκόνας, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὴν ὀμορφιά, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ὑπαρξιακὴ ὀντότητα καὶ τὴν ἐπιλογή, καθὼς ἐπίσης ἀπὸ τὴν συνεπῆ καὶ ἰσορροπημένη πρᾶξι. Ἡ πλαστικότητα τῶν κινήσεων καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ὀμορφιὰ ἐκφράζονται μὲ τὶς κινήσεις καὶ καταδηλοῦν πνευματικο - ψυχικὸ - σωματικὸ εἶναι καὶ γίγνεσθαι. Ἐὰν ὁ ἀθλητισμὸς εἶναι καὶ Τέχνη, ἐμπνευστὴς γιὰ δημιουργιυκὰ καλλιτεχνικὰ ἔργα, τίθενται τὰ ἐρωτήματα πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς αἰσθητικότητας - ὀμορφιᾶς καὶ τὶ εἴδους αἰσθητικότητα - ὀμορφιὰ ἀντιπροσωπεύει;