ΟΟΛΥΜΗΙΣΜΟΣ ΩΣ ΤΕΧΝΗ Εἶναι αἰσθητική, ἀλλὰ καὶ παράγει αἰσθητικὴ Ἡ αἰσθητικὴ εἶναι γνώρισμα ἀλλὰ καὶ ἐπίτευγμα, ἔργο τῆς ἀνθρω- πίνης δημιουργίας. Ἡ αἰσθητικὴ περιλαμθάνει τὴν «ἄμεση γνῶσι» ὡς ἀπόρροια τῆς λειτουργίας τοῦ πνεύματος καὶ τῶν συναισθηµά- των τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν ἐπαφή του μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, ἀντι- κείµενα καὶ παραστάσεις. Τὸ ἀντικείμενο τῆς φιλοσοφίας τῆς αἰσθη- τικῆς, ὡς τμῆμα - µέρος τῆς ἑνότητας Πνεῦμα - Ψυχή - Σῶμα, περι- λαμθάνει καὶ τὸν Ὀλυμπισμό. Ἐμπεριέχει τὴν θεωρία τοῦ Ὡραίου καὶ ᾽Αληθινοῦ, ἄρα καὶ τῶν Τεχνῶν. Ἔτσι ἡ αἰσθητικότητα εἶναι διαρκὴς ἀγῶνας καὶ τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς πολύμορφης σχέσεως ἀνά- μεσα στὴν κρίσι, σκέψι, γνώμη, γνῶσι καὶ σοφία. Ἧ αἴσθησι τῆς ὀμορφιᾶς δημιουργεῖται ὡς συνισταμένη παραδεκτῶν ἐννοιῶν ἐκλεχτικότητος καὶ ἐπιλογῆς. Αὐτὲς ἀποκτῶνται ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τοῦ ἀντικειμένου: ὁδηγοῦν δὲ σὲ ὑποκειμενικὴ χρίσι καὶ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν συνειδητοποίηση τοῦ ἀντικειμένου. Ὃ πὸ αὐτὴ τὴν ἔννοια ἡ αἰσθητικότητα εἶναι μέρος τῆς σφαίρας τῆς ὑπάρξεως. Ὁ ἀθλητισμὸς προκαλεῖ συνεχῶς τὸν ἄνθρωπο πρὸς ἕνα ἀνώτερο ἐπίπεδο ὑπάρξεως, ἐν ᾧ ταυτόχρονα δύναται νὰ τὸν διατηρήσῃ στὰ πλαίσια τῆς ἁπλῆς αἰσθητικῆς ἀπολαύσεως τοῦ Ὡραίου ὡς χρησίμου καὶ ὠφελίμου γι’ αὐτόν. Ἡ αἰσθητικότητα ἀποτελεῖ διαρκῆ πρόκλησι γιὰ τὸν Ὀλυμπισμό. Ἡ αἰσθη- τικότητα ἡ ἐκφράζουσα τὸν ᾿Ολυμπισμὸ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴ ἐλευ- θερίας, πνευματικῆς ἀναπτύξεως καὶ δημιουργικότητας. Συχνὰ ὅμως ὑπο- δαθμίζεται σὲ «αἰσθητισμό», ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀκριθῶς ἀντίθετη πο- ρεία. Ἡ αἰσθητικὴ τῆς εἰκόνας, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὴν ὀμορφιά, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ὑπαρξιακὴ ὀντότητα καὶ τὴν ἐπιλογή, καθὼς ἐπίσης ἀπὸ τὴν συνεπῆ καὶ ἰσορροπημένη πρᾶξι. Ἡ πλαστικότητα τῶν κινήσεων καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ὀμορ- φιὰ ἐκφράζονται μὲ τὶς κινήσεις καὶ καταδηλοῦν πνευματικο - ψυχικὸ - σω- ματικὸ εἶναι καὶ γίγνεσθαι. Ἐὰν ὁ ἀθλητισμὸς εἶναι καὶ Τέχνη, ἐμπνευστὴς γιὰ δημιουργιυκὰ καλλιτε- χνικὰ ἔργα, τίθενται τὰ ἐρωτήματα πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς αἰσθητι- κότητας - ὀμορφιᾶς καὶ τὶ εἴδους αἰσθητικότητα - ὀμορφιὰ ἀντιπροσωπεύει;