Οὐδέποτε ὑπῆοξαν ᾽Αλθανοὶ Το ΔΗΘΕΝ «ΑΛΒΑΝΙΚΟΝ ΕΘΝΟΣ» ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΑΝΟΙΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ Ἢ ἔκδοση στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἕναν ἄγνωστο ᾽Αλθανὸ ὑπήκοο θιθλίου στὰ ᾽Αλδανικὰ γιὰ τὴν Μπουμπουλίνα μπορεῖ νὰ θε- ωρηθῇ ὡς ὄχι τυχαία καὶ ἄσχετη (θλέπε τὸ σηµείωµά µας ἑΚαρίεπ Βιιδι πη, «Δαυλός», τ. 220). Βέδαια, ἀκόμα κι ἂν σταθῇ κανεὶς στὶς καταγραφὲς τῶν ξένων περιηγητῶν καὶ καθόλου στὴν ἐπιστημονικὴ κατάθεση τῆς Ἱστορίας, αὐτὸ ποὺ σήµερα καλεῖται «Αλθανοὺ καὶ «᾿Αλδανικὸ Ἔθνος» εἶναι ἀδύνατο νὰ ἐντοπισθῇ. Ἐνδεικτικὰ θὰ ἀναφέρουμε τά: Ν. Βεγατᾶ, «Τουρκία καὶ΄ Ελληνισμός», ἔκδ. Τροχαλία,᾿ Αθήνα 1987 καὶ Ε. ΡΙαιχ, «Δ υστυχισμένη Βόρειος Ηπειρος», ἔκδ. Τροχαλία, ᾿Αθήνα χ.χρ.ξ. (Πολὺ χρήσιμο καὶ σημαντικὸ γιὰ πληροφορίες καὶ στοιχεῖα τῆς Β. - Β.Δ. Βαλκανικῆς κατὰ τὸν 17ο αἰ. καὶ τό: Βασ. Δημητριάδη, «Ἢ Κεντρικὴ καὶ Δυτικὴ Μακεδονία κατὰ τὸν ᾿Εόλιγιᾶ Τσελεμπῆ», Δημοσι- εύματα Ἑταιρείας Μακεδονικῶν Σπουδῶν, 39, Θεσσαλονίκη 1973.) Ὃ ν. Βετατά, σημαντικὸς ὁμηριστής, ἀφιερώσας 30 χρόνια ἀπ᾽ τὴ ζωή του στὴν µε- τάφραση τῆς Οδύσσειας, κυριώτερο φιλολογικὸ γεγονὸς τοῦ 1924 γιὰ τὴ Γαλ- λία, ἀρχαιομαθὴς καὶ ἀρχαιολάτρης, ὄχι ὅμως καὶ φιλέλλην κατὰ τὸν Θ. Πυ- λαρινὸ (ὅλ. τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ προαναφερθέντος διθλίου), περιέτρεξε ἐπὶ δύο χρόνια (Καλοκαίρι 1890 - Καλοκαίρι 1892) τὴν εὐρύτερη Μακεδονία ξεκινώ- ντας ἀπὸ τὸ Δυρράχιο καὶ τὴν Καδάγια. Ὁ Κ. Ρυδυχ, ἱστορικὸς καὶ δηµοσιο- γράφος, ἔνθερμος ὑπερασπιστὴς τῶν δικαίων τῶν ἐθνῶν, ταχθεὶς τὸ 1899 μὲ τὸ θιθλίοτου «“Υπὲρ τῆς Φινλανδίας» στὸ πλευρὸ τῶν ἀγωνιζομένων Φινλανδῶν. κατὰ τῶν ρωσσικῶν ἐπεμθάσεων καὶ καταπιέσεων, περιώδευσε στὴν Β. Ἠπει- ρο τὸ κρίσιμο ἔτος 1913. Ἰδιαίτερη ἐθνότητα ᾽Αλθανῶν στὶς περιγραφές, σχό- λια καὶ παρατηρήσεις τῶν δύο Γάλλων δὲν ἀναφέρεται, δὲν ὑπάρχει. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ «Αλδανικοί», «Αρθανίτικοι», «Σκυπετάρικοι» πληθυσμοί, ποὺ κα- ταγράφονται στὰ θιόλία τους, εἶναι σχεδὸν πάντα πολύγλωσσοι, διαφόρων θρησκευμάτων, ἀκαταστάλαχτης καὶ ἀσαφοῦς ἐθνικῆς συνείδησης (πολλὲς φορὲς 6έθαια πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν δηλώνουν τὴν ἑλληνικότητά τους [παρέκθα- ση: στὸ ἔργο τοῦ Ν. Βετατά π.χ., σελ. 87-88: «Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ᾿Αλδανοὶ (τοῦ Ἐλθασὰν) καταλαδαίνουν καὶ ὅλοι τους σχεδὸν μιλοῦν τὰ Ελληνικά. Ἔχουν