ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
226ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2000
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Ο θεός δημιούργησε τους ανθρώπους ή οι άνθρωποι δημιούργησαν το θεό; — ΚΩΤΣΗΣ, Ι.
Κείμενο φύλλου
Ἱ ΠΙΝΗΣΙΣ
10ῶὼ} ἸλΤΩΝ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙ͂ΟΣ, Ὁ Μονοθεϊσμὸς στὴν ἀρχαία Ελλάδα
Ἡ χαθεστηχυῖα ἀντίληψη, ποὺ ἡ χοιστιανικὴ θρησκεία καὶ θεολογία ἔχουν πρὸ αἰώνων
ἐπιδάλει, ὅτι δηλαδὴ οἱ πρόγονοί μας ἦταν «εἰδωλολάτρες» καὶ γνώρισαν τὸν ἕνα θεὸ μὲ
τὴν ἔλευση -- καὶ δίαιη ἐπιδολὴ -- τοῦ χριστιανικοῦ κηρύγματος, καταφαίνεται σαθρὴ καὶ
ψευδὴς μέσα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ Γραμματεία καὶ Σκέψη, πάνω στὶς ὁποῖες
ὁ συνεργάτης τοῦ «Δ», δημοσιογράφος καὶ συγγραφέας κ. Στ. Μυτιληναῖος στήριξε ἀπαρέγκλιτα
καὶ στέρεα τὴν ἐπιχειρηματολογία ποὺ ἀναπτύσσει στὸ περὶ μονοθεϊσμοῦ τῶν
ἀρχαίων ἑλλήνων ἔργο του. Στὶς σελίδες τοῦ ἐν λόγῳ θιθλίου παρουσιάζονται καὶ ἀναλύονται
ὅλες οἱ περὶ ἑνὸς θεοῦ ἰδέες, Ορφικές, Ἑρμητικές, φιλοσοφικές, ποὺ φανερώνουν
τὴν πρωτοπορία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς διανοήσεως, ποὺ ἀπαντᾶ στὴν περὶ θεοῦ ἐρώτηση.
̓Αποδειχνύεται, ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἡ πρώτη κοσμοθεωρία σὲ οἰκουμενικὴ διάσταση,
ποὺ συνέλαδε τὴν ἰδέα τοῦ μονοθεϊσμοῦ μέσα ἀπὸ τὴν πολλαπλότητα τῶν διαφόθων
φιλοσοφικῶν θέσεων, κοινὴ συνισταμένη καὶ συμπέρασμα τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ὕπαοξη
καὶ ταύτιση τοῦ θεοῦ μὲ τὸν χοσμογονικὸ νόμο τῆς Φύσης καὶ ὄχι, ὅπως οἱ «ἐξ ἄνατολῶν»
θεοκράτες θέλουν, μὲ ἕναν ὑπέρτατο ἐξωσυμπαντικὸ καὶ ἐξωχοονικὸ ἐξουσιαστή.
“Ὅπως καὶ στὸ σύγγραμμα διεξοδικὰ ἀναφέρεται, ὁ ἑλληνισμὸς ὑπῆρξε πάντοτε ἀντίθετος
πρὸς τὴν εἰδωλολατρία, τὸν παγανισμό, τὴ μαγεία καὶ τὴ θασκανία -- γενικὰ πρὸς
τὴν ἄλογη ἀντίληψη τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου. Γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες φιλοσόφους,
καὶ ἐλεύθερους πολίτες τὰ φαινόμενα αὐτὰ ἦταν συνώνυμα τῆς δεισιδαιμονίας. Σὲ ἰδιαίτερα
κεφάλαια ὁ συγγραφέας παρουσιάζει καὶ σχολιάζει τὰ καινοφανῆ φαινόμενα τοῦ
Κύριε διευθυντά,
Πολλὲς φορὲς ἀναρωτήθηκα, γιατὶ πρέπει νὰ «πιστεύουμε» σ ̓ αὐτὸ ποὺ δημιουργήσαμε.
Καὶ τώρα ἴσως προκαλέσω διέγερση καὶ ἐγρήγορση τῶν ἐγκεφαλικῶν
λειτουργιῶν τῶν ἀναγνωστῶν αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς, ἂν τοὺς ζητήσω νὰ
ἀναρωτηθοῦν:
Ξέρουν κάποιο θεό, ποὺ νὰ μὴν τὸν ἔφτειαξαν οἱ ἄνθρωποι;
«Δημιουργήσαμε». Εἶναι ἀπίστευτο, εἶναι ἔξω ἀπὸ κάθε λογικὴ αὐτὸ ποὺ συνέδαινε,
συμδαίνει καὶ θὰ συμδαίνῃ
(0) στὴν ἀνθρωπότητα: Δέσμιοι τῶν δημιουργημάτων
μας! Ναί, ἡ ἀλήθεια εἶναι τελικά, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δημιούργησε τὸ
θεὸ καὶ ὄχι -- ὅπως μᾶς ἔκανε νὰ πιστεύουμε ἡ θεοκρατικἠ πλύση ἐγκεφάλων -- ὁ
θεὸς τὸν ἄνθρωπο. Καὶ τὸ δημιούργημά του αὐτὸ τὸν περιορίξει συνεχῶς, τὸν δασανίζει
δεινῶς!
Καὶ ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ποῦμε, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀποτελούσαμε κάποτε τὴν ἐξαίθεση.
Γιατί, ἂν στοὺς ἄλλους λαοὺς οἱ θεοὶ ἦταν ἐμπνεύσεις κάποιων ἐπιτήδειὧν
ἡγετῶν, γιὰ νὰ ἐπιδληθοῦν στοὺς ὑπηκόους τους, στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ἦταν
»